فهرست کتاب


شرح دعای کمیل

استاد حسین انصاریان

لقمه ی حرام

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) در روایاتی فرموده :
مَن أَكَلَ لُقمَةً مِن حَرام لَم تُقبَل لَهُ صَلاةُ أربَعینَ لَیلةً(672).
« كسی كه یك لقمه از حرام بخورد، نماز چهل شبش پذیرفته نخواهد شد ».

﴿صفحه 492﴾
إنَّ اللّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ الجَنَّةَ جَسَداً غُذِیَ بِحَرام(673).
« یقیناً خدا بهشت را بر جسدی كه از حرام تغذیه شده حرام كرده است ».
إذَا وَقَعَتِ اللُّقمَةُ مِن حَرام فِی جَوفِ العَبدِ لَعَنَهُ كُلُّ مَلَكِ فِی السَّماواتِ وَالأرضِ(674).
« هنگامی كه لقمه ای از حرام در شكم عبد قرار گیرد، همه ی فرشتگان در آسمان ها و زمین لعنتش می كنند ».
امام باقر (علیه السلام) فرمود :
إنَّ الرَّجُلَ إذا أَصابَ مَالاً مِن حَرام لَم یُقبَل مِنهُ حَجٌّ وَلا عُمرَةٌ وَلا صِلَةُ رَحِم...(675).
« انسان هنگامی كه به مال حرامی دست یابد، حج و عمره و صله ی رحم از او پذیرفته نخواهد شد ».

رذایل اخلاقی

حضرت سجاد (علیه السلام) در دعای هشتم « صحیفه » بخشی از رذایل اخلاقی را بیان می كند و از آنها به خدا پناه می برد :
طغیان حرص، تندی خشم، چیرگی حسد، سستی صبر، كمی قناعت، بدی اخلاق، افراط در شهوت، پافشاری در عصبیّت، پیروی از هوای نفس، مخالفت با هدایت، خواب غفلت، كوشش بیش از اندازه و برتر از حدّ طاقت، انتخاب باطل بر حق، پافشاری بر گناه، كوچك شمردن معصیت، بزرگ شمردن طاعت، فخر و مباهات ثروتمندان، تحقیر تهی دستان، كوتاهی در حق زیردستان،

﴿صفحه 493﴾
ناسپاسی نسبت به خوبی كنندگان، یاری ستمكار، واگذاشتن ستمدیده....
به رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) گفتند : فلان زن روز را روزه می دارد و شب را به عبادت بر می خیزد، ولی بداخلاق است، همسایگانش را با زبانش می آزارد. فرمود : خیری در او نیست، او اهل آتش است(676).
امام صادق (علیه السلام) فرمود :
إنَّ سُوءَ الخُلُقِ لَیُفسِدُ العَمَلَ كَمَا یُفسِدُ الخِلُّ العَسَلَ(677).
« بدخلقی عمل را تباه می كند، چنان كه سركه عسل را تباه می نماید ».

پرخوری

علی (علیه السلام) در روایاتی فرموده :
... مَن كَثُرَ طُعمَهُ سَقُم بَطنُهُ وَقَسا قَلبُهُ(678).
« كسی كه پرخور باشد، شكمش دچار بیماری و دلش گرفتار قساوت می شود ».
مَن كَثُرَ أكلُه قَلَّت صَحَّتُهُ وَثَقُلَتْ عَلی نَفسِهِ مُؤنَتُه(679).
« كسی كه پرخور باشد سلامتش كم می شود و هزینه اش سنگین می گردد ».
كَثْرَةُ الأكلِ مِنَ الشَّرَهِ، وَالشَّرَهُ شَرُّ العُیُوبِ(680).
« پرخوری از میل فراوان است و میل فراوان از بدترین عیب هاست ».
امام صادق (علیه السلام) فرمود :

﴿صفحه 494﴾
لَیسَ شَیْءٌ أضَرّ لِقَلبِ المُؤمِنِ مِن كَثْرَةِ الأكلِ، وَهِیَ مُورِثَةٌ لِشَیئَینِ : قَسْوَةَ القَلبِ وَهَیَجانِ الشَّهوَةِ(681).
« چیزی برای قلب مؤمن زیانبارتر از پرخوری نیست، پرخوری سبب دو خصلت است : سنگدلی و طغیان شهوت ».