فهرست کتاب


شرح دعای کمیل

استاد حسین انصاریان

دورویی و نفاق با برادران دینی

زشتی نفاق و ناپاكی و خباثت منافق و پستی و دنائت انسانی كه نسبت به

﴿صفحه 186﴾
برادران دینی، دورو و دوچهره است ـ با یك رو در برابر اهل ایمان اظهار ایمان می كند و با روی دیگر بر ضد آنان دشمنی میورزد ـ به اندازه ای است كه خدای قهّار در قرآن مجید بدترین و شدیدترین عذاب و پست ترین جای دوزخ را سزاوار آنان دانسته است.
منافق، كسی است كه پیوسته با ارتباط با دشمنان، برای مؤمنان مشكل و سختی به وجود می آورد و اسرار اهل ایمان را به شیطان صفتان خائن، و فرعون مسلكان ظالم، منتقل می كند. منافق، بیماری است كه درمانش بسیار سخت و علاجش گاهی غیر ممكن است.
منافق، ایمانش بر زبان و كفرش پا بر جای در قلب و روحش آلوده و اخلاقش فاسد و كردارش ناپسند و اندیشه اش شیطانی و حالاتش ابلیسی و كارش حیله گری و انسانی پست و آلوده و موجودی خطرناك و فاسد است.
گذشته از آیات قرآن كه در سوره های متعدد نشانه های این خائنان به دین و ملت را بیان می كند، روایات مهمی در كتاب های حدیث آمده كه به چند روایت كه بیانگر وضع این نابكاران است اشاره می شود :
حضرت رضا (علیه السلام) در جواب نامه ی محمد بن فضیل كه مسأله ای از حضرت سئوال كرده بود، درباره ی منافقان نوشتند :
لَیسُوا مِن عِتْرَةِ رَسُولِ اللّهِ، وَلَیْسُوا مِنَ المُؤمِنِینَ وَلَیْسُوا مِنَ المُسْلِمِینَ یُظْهِرُونَ الإیمَانَ وَیُسِرّونَ الكُفرَ وَالتَّكذِیبَ، لَعَنَهُمُ اللّهُ(250).
« دو چهره ها كه نسبت به خدا و آیین اسلام و پیامبر و در رابطه ی با مسلمانان نیرنگ می زنند، از عترت رسول خدا و از گروه اهل ایمان و از زمره ی مسلمانان نیستند، ایمان آشكار می كنند و به ظاهر خود را مؤمن جلوه می دهند و كفر و تكذیب خود را پنهان می دارند، خدا همهی آنان را لعنت كند ».

﴿صفحه 187﴾
امام صادق (علیه السلام) فرمود :
مِنْ عَلامَاتِ النِّفَاقِ : قَسَاوَةُ القَلْبِ وَجُمُودُ العَیْنِ وَالإصْرَارُ عَلَی الذَّنبِ وَالحِرصُ عَلَی الدُّنیَا(251).
« از نشانه های نفاق : سنگدلی، و خشكی چشم از اشك، و پافشاری بر گناه، و رغبت بیش از اندازه به دنیاست ».
رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود :
كسی كه باطنش با ظاهرش یكی نباشد، منافق است ; هركه باشد و هرگونه باشد و در هر سرزمینی باشد و در هر رتبه و مقامی باشد(252).

باور نداشتن اجابت دعا

در صفحات گذشته در باب سوء ظن و بدگمانی توضیح داده شد.

به تأخیر انداختن نمازها

نماز، عبادتی كامل و از زیباترین مراسم بندگی و اظهار تواضع و خشوع نسبت به پروردگار جهانیان است.
آیات قرآن و روایات در رابطه ی با نماز، حقایق بسیار مهمی را مطرح كرده اند كه فهرستوار به گوشه ای از آن حقایق اشاره می كنم.
نماز، انسان را از فحشا و منكرات باز می دارد. اقامه ی نماز، از نشانه های مردم مؤمن است. همه ی انبیا بر پا دارنده ی نماز بودند. انبیا خانواده ی خود را به اقامه ی نماز دعوت می كردند.

﴿صفحه 188﴾
محافظت بر همه ی نمازها از وظایف واجب است. بی نماز، از رحمت خدا محروم و شفاعت شفیعان شامل او نمی شود. نماز، از قوانین دین و جلوه گاه خوشنودی رب و راه روشن انبیاست. نماز، پس از اقرار به دین، در رأس اسلام است. برای هر چیزی شرف و قدری است و شرف و قدر دین نماز است. نماز، حصاری استوار در برابر حملات شیطان است. نماز، سبب نزول رحمت است. محبوب ترین عمل به سوی خدا، نماز است. نماز، آخرین وصیت و سفارش پیامبران است. نماز، نور چشم رسول خداست. نماز، نزدیك كننده ی هر انسان باتقوا به خداست. نماز، پس از معرفت بالاترین عمل است. نماز، ستون دین است. خواندن نماز با رعایت شرایط آن، سبب آمرزش است. اول چیزی كه در قیامت از مردم پرسیده می شود، نماز است. اول عملی كه خدا در قیامت از اعمال بنده اش می نگرد، نماز است. اول عملی كه در قیامت محاسبه می شود، نماز است. نماز، سبب پاك شدن انسان از كبر است. قبولی نماز، در گرو تقوا و پاكدامنی و پارسایی و دوری گزیدن از محرمات است. برتری نماز اول وقت، چون برتری آخرت نسبت به دنیاست. برتری نماز اول وقت در برابر آخر وقت برای مؤمن، از مال و فرزندش بهتر است. بی نماز، كافر است. بی نماز، پس از مرگ در صف یهود یا نصاری یا مجوس است. سبك شمارنده ی نماز، مردود خدا و رسول است.
ترك نماز و ضایع كردن نماز و سبك شمردن نماز و به تأخیر انداختن نماز از اول وقت به پایان وقت، باعث بازداشتن دعا از اجابت است.