فهرست کتاب


شرح دعای کمیل

استاد حسین انصاریان

از دست دادن روحیه ی عادت در خیر

روحیات و عاداتی كه در تمام برنامه های خیر و مثبت به توفیق حضرت حق در انسان پیدا می شود و به سبب آن درهای رحمت الهی به روی انسان باز می گردد، از نعمت های بسیار باارزشی است كه انسان باید با تمام وجود از آنها نگاهداری كند و مواظب و مراقب باشد كه خنّاسان و شیاطین و غارتگران ارزش ها از دست انسان نگیرند.
عادت داشتن به تحصیل معرفت، روحیه ی فروتنی و تواضع، حالت بردباری و حوصله، عادت به خدمت به بندگان حق و هر نوع عادت و روحیه ای از این قبیل، خطراتی در برابر دارد كه انسان باید همواره برای حفظ آنها، از خطرات بیدار و بینا باشد. انسان اگر در برابر عادت هایمثبت، سستی ورزد و در برابر ضعیف شدن این عادتها بی تفاوتی به خرج دهد تا جایی كه به زوال و نابودی آنها منتهی شود، گناه و معصیت كرده و باید به انتظار تغییر نعمت های الهی در زندگیش باشد.

كناره گرفتن از نیكوكاری

نیكی و نیكوكاری و خوبی و احسان به مردم از نشانه های ایمان و انسانیت است. نیكوكاران بنا بر آیات قرآن مجید مورد محبت حضرت حقند :
(... وَاللّهُ یُحِبُّ الْمحُسِنینَ )(193).

﴿صفحه 163﴾
نیكوكاران نباید در هر شرایطی از نیكی و احسان به مردم دست بردارند. احسان و نیكی به مردم در حقیقت عبادت خداست و بهره و پاداشش عظیم و سبب خوشنودی خدای مهربان است.
بدون تردید كناره گرفتن از نیكوكاری، گناهی بزرگ و در نهایت دور ماندن از فیوضات خاصّه ی پروردگار و عاری شدن از اخلاق حسنه و زمینه ی محرومیت از رحمت خدا و پاداش های بی حساب است.

كفران نعمت

كفران و ناسپاسی نعمت، گناهی است كه به گفته ی قرآن مجید عذاب شدیدی به دنبال دارد :
(... وَلَئِن كَفَرتُم إِنَّ عَذابِی لَشَدیدٌ )(194).
زشت ترین صورت كفران نعمت، هزینه كردن نعمت در گناه و معصیت و شهوات حرام و خواسته های نابجای دیگران است.