فهرست کتاب


شرح دعای کمیل

استاد حسین انصاریان

شیوع دروغ

رسول خدا و حضرت صادق و حضرت رضا (علیهم السلام) دروغ را از گناهان كبیره بلكه از بزرگترین گناهان كبیره شمرده اند(172).
از زشت ترین مراتب دروغ، دروغ بستن به خدا و انبیا و امامان و كتب آسمانی است كه سبب گمراهی بسیاری از مردم است
سردمداران كفر و شرك در طول تاریخ با دروغ پردازیهای خود و با ارایه ی دروغ های شاخدار به عنوان علم و فلسفه، توده های عظیمی از انسانها را از گرایش به آیین حق و ایمان به انبیا و یقین به روز جزا بازداشتند.
این شیاطین حیله گر و خنّاسان دین ساز و وسوسه گران شیاد، با به هم بافتن اموری نامربوط و مسائلی عاری از حقیقت، مانع ورود بسیاری از انسانها به راه هدایت و صراط مستقیم شدند.
اینان با دروغ پردازی و پشت هم اندازی، هر باطلی را در برابر چشم مردم، حق جلوه دادند و هر حقی را از چشم مردم انداختند.
اینان در طول تاریخ به انكار كتاب های آسمانی برخاستند و نزول آنها را از پیشگاه مقدس حق برای هدایت بشر منكر شدند و در برابر آیاتش به هر شكل ممكن ایستادند و به گوش مردم خواندند كه هیچ چیز از جانب خدا
نازل نشده !! (173)
اینان برای محروم كردن انسان از فیض هدایت حق و دور شدنشان از سعادت دنیا و آخرت، به تمام انبیای الهی تهمت زدند و آن راستگویان حقیقی را

﴿صفحه 153﴾
دروغگو انگاشتند و آن صاحبان عقل و درایت را ساحر و جادوگر به حساب آوردند و آن چهره های باكرامتی كه از نظر سلامت روان در میان تمام انسانها بی نظیر بودند متهم به دیوانگی و جنون كردند !
اینان به هر دروغ خطرناك و خطرسازی متوسل شدند و دست آلوده و جنایتكار خود را به تحریف معانی و مفاهیم حقایق دراز كردند و حتی به الفاظ و تركیب تورات و انجیل و زبور دستبرد خائنانه زدند و آن كتاب های هدایت را تبدیل به منابع شرك و كفر و گمراه كننده كردند و اگر قدرتشان اجازه می داد و حفاظت فرمانروای مطلق هستی حضرت حق نبود، ظاهر قرآن را هم مانند سایر كتابهای آسمانی دچار تحریف می كردند.
اینان از تحریف و تغییر معانی آیات برای گمراه كردن مردم حیا نكردند و از عواقب شوم این كار خطرناك نترسیدند و از عذاب دردناك الهی در قیامت نهراسیدند.
اینان برای محكم كردن پایه های ظالمانه ی حكومت سقیفه و سوار كردن بنی امیه و بنی عباس بر گرده ی مردم و دور ساختن حق از مسیر و محورش و خانه نشین كردن اهل بیت پیامبر (علیهم السلام) و محروم كردن انسان از علوم و معارف امامان بزرگوار كه جانشینان بر حق پیامبر بودند، كارخانه های عظیم حدیث سازی به راه انداختند و نزدیك به یك میلیون حدیث ساختگی و روایت قلاّبی كه همه را به رسول بزرگوار اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) نسبت دادند، به وسیله ی زور و زر بنی امیه و بنی عباس به عنوان فرهنگ اسلام با تدوین در كتابها در دسترس امت قرار دادند، كه اگر قیام علمی امامان بخصوص حضرت امام باقر و امام صادق (علیهما السلام) و تربیت شدگان مكتب اهل بیت (علیهم السلام) و به ویژه زحمات علما و فقها و اصولیین و حكیمان شیعه تا به امروز نبود، شیعه هم به ناچار تن به پذیرفتن برخی از آن احادیث ساختگی حیله گران مدرسه ی بنی امیه و بنی عباس می داد.
﴿صفحه 154﴾
ولی ابزار شناخت حق از باطل كه به وسیله ی امامان معصوم (علیهم السلام) در اختیار اصحاب آن بزرگواران و علما و فقها قرار گرفت از پذیرش دروغ هایی كه به رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) نسبت داده بودند، مصونیت داد و در نتیجه اسلام ناب محمّدی به وسیله ی امامان (علیهم السلام) و زحمات باارزش دانشمندان شیعه از دستبرد خائنان و حدیث سازان محفوظ ماند، تا حجت خدا بر تمام انسانها، تا برپا شدن قیامت، تمام باشد و احدی در عرصه گاه محشر نتواند خود را در دور بودن از آیین ناب محمّدی معذور بدارد.
این دروغ پردازان خائن كه در هر لباسی هستند، در این دویست سال اخیر در آسیا و اروپا و آمریكا در رشته های مختلف علمی و در بازار سیاست و در صحنه های مادی و معنوی، دریا دریا دروغ ساختند و با رنگ و لعابی عقل پسند بر تمام جوامع تحمیل كردند. و از این طریق میلیاردها انسان را در مدرسه های علمی و در امور سیاسی و در شئون معنوی و در بازار مصرف و در جدا كردنشان از حق و حقیقت فریب دادند، و با ساختن جملاتی دروغ، همراه با رنگ و لعاب جوان پسند هم چون : دین افیون ملت هاست، حكومت شایسته ی انسان متمدن و پیروز و غالب است، دانش كلید حل همه ی مشكل هاست، دموكراسی و آزادی، حكومت مردم بر مردم به جای حكومت خدا از طریق صالحان بر مردم، جامعه ی مدنی لیبرالی، میلیاردها نفر را كمونیست و لائیك و بی دین، و بقیه ی مردم را حیران و سرگردان، و خلاصه اكثر انسانها را از حق و حقیقت میان تهی كردند و مؤمنان واقعی را در همه ی كشورها هم چون گوسفندانی مظلوم در میان انواع حیوانات درنده و وحشی گرفتار نمودند و آنان را در همه ی زمینه های ایمانی و اخلاقی به ریشخند گرفتند و كره ی زمین را در همه ی شئون دچار فساد و تباهی و تزویر و زور كردند.
شما ای خوانندگان عزیز ! به قرآن مجید كه كتاب حق و حقیقت، نور
﴿ صفحه 155﴾
و روشنایی، هدایت و شفا و كتابی محكم و استوار است، حق دهید كه از ژرفای وجودش فریاد بزند :
(... فَنَجْعَل لَعْنَةَ اللّهِ عَلَی الْكاذِبِینَ )(174).
« ولعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم ».
و فریاد بزند :
(... إِنَّ اللّهَ لا یَهْدِی مَنْ هُوَ كاذِبٌ كَفَّارٌ )(175).
« در حقیقت خدا آن كسی را كه دروغ پرداز ناسپاس است هدایت نمی كند ».
شما به پیامبر بزرگ اسلام و اهل بیت پاك او حق دهید كه درباره ی دروغ، چه كوچك و یا بزرگ، چه در امور مادی و یا معنوی، روایات بسیار مهمی كه در سطور زیر می خوانید در دسترس مردم قرار دهند :
رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود :
أَلاَ أُنَبِّئُكُمْ بِأَكْبَرِ الكَبَائِرِ ؟ قُلْنَا : بَلَی یَا رَسُولَ اللّهِ. قَال : الإشْرَاكُ بِاللّهِ، وَعُقُوقُ الوَالِدَیْنِ وَكَانَ مُتَّكِئاً فَجَلَسَ ثُمَّ قَالَ : أَلاَ وَقَوْلُ الزّور...(176).
« آیا شما را به بزرگترین گناهان كبیره خبر ندهم ؟ ما گفتیم : بله ای رسول خدا. فرمود : شرك ورزیدن به خدا، نامهربانی و بدرفتاری با پدر و مادر ( و این در حالی بود كه ) تكیه داده بود، پس نشست، سپس فرمود : آگاه باشید گفتار دروغ... »
و نیز آن حضرت فرمود :

﴿صفحه 156﴾
شَرُّ الرِّوَایَةِ روایَةُ الكِذبِ(177).
« بدترین گفتار، گفتار دروغ است. ».
و از همان حضرت روایت شده است كه :
أَقَلُّ النَّاسِ مُرُوَّةً مَن كَانَ كَاذِباً(178).
« انسان دروغگو مردانگی اش از تمام مردم كمتر است ».
به رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) گفته شد : مؤمن ترسو می شود ؟ فرمود : آری. بخیل می شود ؟ فرمود : آری. دروغگو می شود ؟ فرمود : نه ! (179)
حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود :
لاَ یَجِدُ عَبدٌ طَعْمَ الإیمَانِ حَتَّی یَتْرُكَ الكِذْبَ هَزلَهُ وَجِدَّهُ(180).
« انسان مزه ی ایمان را نمی چشد جز این كه دروغ، چه شوخی و چه جدّی، آن را ترك كند ».
و آن حضرت فرمود :
لاَ سُوءَ أَسْوَءُ مِنَ الكِذْبِ(181).
« هیچ زشتی زشت تر از دروغ نیست ».
و نیز فرمود :
الصِّدقُ أَمَانَةٌ وَالكِذْبُ خِیَانَةٌ(182).

﴿صفحه 157﴾
« راستی امانت و دروغ خیانت است ».
امام صادق (علیه السلام) فرمود : خدای عز و جل برای بدیها قفل هایی قرار داده، كلیدهای این قفل ها شراب است و بدتر از شراب دروغ است !! (183)
موسی (علیه السلام) به پروردگار عرضه داشت : كدامیك از بندگانت از جهت عمل و كردار بهتر است ؟ خدا فرمود : كسی كه زبانش دروغ نگوید و دلش از حق منحرف نشود و زنا نكند(184).
در معارف دینی آمده : دروغگو فاسق است. دروغگو مورد لعنت فرشتگان است. دروغگو دهانش گنده بوست. دروغگو بی ایمان است. دروغگو مورد خشم و غضب و لعنت خداست. دروغگو روسیاه است. دروغگو فاجر است. دروغگو منافق است. دروغگو از بزرگترین گناهكاران است. دروغگو لایق دوستی و همنشینی نیست. دروغگو از هدایت حق محروم است. دروغگو در صورت انسان و در سیرت مانند حیوان حرام گوشت است !!

داوری و قضاوت بر خلاف احكام خدا

از گناهانی كه سبب نزول عقوبت است، داوری و حكم كردن قاضی در پرونده ی مورد دعوا، بر خلاف احكام خداست.
قاضی اگر آگاه به حكم خدا باشد و در داوری خود حكم خدا را مردود بداند و از نزد خود، یا بر اساس قوانین ساخته و پرداخته ی حكومت های غیر شرعی حكم كند به فرموده ی قرآن مجید(185) كافر و ستمكار و فاسق است. كافر است چون حكم خدا را رد كرده. ستمكار است چون با حكم خود صاحب حق را از

﴿صفحه 158﴾
حقش محروم ساخته. فاسق است چون با حكم غیر عادلانه اش از دایره ی ایمان و انسانیت بیرون رفته است.
امام صادق (علیه السلام) فرمود : هركس در رابطه با دو درهم بر خلاف فرموده ی خدا داوری كند به خدای بزرگ كافر شده است(186).

خودداری از پرداخت زكات

پرداخت زكات در غلاّت و چهارپایان و طلا و نقره بر اساس آیات قرآن و روایات واجب، و ترك آن از گناهان سنگین و سبب غضب حق است.
در اكثر آیات مربوط به نماز بلافاصله به زكات اشاره شده و بیان زكات پس از حكم نماز دلیل بر اهمیت و ارزش این حقیقت است.
ترك كننده ی زكات از باب انكار و ردّ حكم حق، بنابر روایات اهل بیت (علیهم السلام)هم چون تارك نماز و حج، كافر است.
امام صادق (علیه السلام) در حدیثی بسیار مهم و قابل توجه به گوشه ای از فلسفه ی زكات اشاره كرده می فرماید : زكات به خاطر آزمایش ثروتمندان و رفع نیاز نیازمندان واجب شد ; اگر مردم زكات مال خود را می پرداختند مسلمان محتاج و نیازمند یافت نمی شد، و به سبب حقّی كه خدا برایش قرار داده بی نیاز می شد.
مردم تهی دست و نیازمند و گرسنه و برهنه نمی شوند، جز به سبب گناهكاری ثروتمندان و نرساندن حقوق واجب بر آنان، و سزاوار است خدا رحمتش را به كسی كه حق خدا را از ثروتش نمی دهد نرساند. به خدا سوگند هیچ مالی در صحرا و دریا تلف نمی شود، مگر به سبب نپرداختن زكات(187).
فاطمه زهرا (علیها السلام) در گفتار حكیمانه و بی نظیرش در مسجد پیامبر، آن

﴿صفحه 159﴾
هنگامی كه حكومت زمانش را با آیات قرآن و سنت پیامبر محاكمه می كرد به مردم فرمود :
فَجَعَلَ اللهُ الایمانَ تَطهیراً لَكُمْ مِنَ الشِّرْكِ، وَالصَّلاةَ تَنزیهاً لَكُمْ عَنِ الكِبرِ، والزّكاةَ تَزكیَةً للنَّفْسِ(188).
خدا ایمان را بر شما واجب كرد، تا از آلودگی شرك پاك شوید، و نماز را واجب فرمود تا از بیماری كبر رهایی یابید، و زكات را واجب كرد تا از آلودگی بخل پاك شوید.
حضرت رضا (علیه السلام) به خدمتكارش فرمود : امروز در راه خدا چیزی داده ای ؟ گفت : نه به خدا. فرمود : بنابراین از كجا خدا به ما عوض عنایت كند ؟ (189)