فهرست کتاب


شرح دعای کمیل

استاد حسین انصاریان

قمار

از گناهان بزرگ و معاصی كبیره قمار است.
امام صادق (علیه السلام) در روایتی مهم به كبیره بودن این گناه اشاره فرموده(141).
در قرآن مجید فقط در رابطه با قمار و شراب تعبیر به گناه بزرگ شده :
( یَسْئَلونَكَ عَنِ الخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ قُل فیهِما إِثْمٌ كَبِیرٌ )(142).
« از تو از مایع مست كننده و قمار می پرسند، بگو : در مایع مست كننده و قمار گناه بزرگ است ».
ساختن همه ی آلات و ادوات قمار و اجرت گرفتن بر ساخت آنها و خرید و فروششان حر
به فتوای بسیاری از فقهای بزرگ شیعه، بازی با آنها حتّی بدون برد و باخت، شرعی نیست.
﴿صفحه 137﴾
نگاهداشتن این وسائل، حرام، و از بین بردنش لازم است.
نشستن در مجلس قمار و تماشای آن حرام و ترك مجلس قمار واجب شرعی است.

بكار گرفتن كار بیهوده برای خنداندن مردم

منظور از بكار گرفتن كار بیهوده، انجام كارها و اعمالی است كه برای انجام دهنده و بیننده سود دنیایی و آخرتی ندارد و از موارد ضایع كردن عمر است. عمری كه یك لحظه اش با دست به دست دادن میلیاردها عوامل در اختیار انسان گذاشته می شود.
بدون تردید ضایع كردن عمر از موارد كفران نعمت است. نعمت عمر از بزرگترین و مفیدترین نعمت هایی است كه حضرت حق به انسان عنایت فرموده و شكر این نعمت به این است كه انسان تمام لحظاتش را در راه عبادت و بندگی و علم و دانش و خدمت به بندگان خدا بكار گیرد.
محدث قمی در كتاب « منازل الآخرة » حكایت می كند : مردی به نام ابن صمد بیشتر اوقات شب و روز وجود خود را محاسبه می كرد. روزی ایام گذشته ی عمرش را حساب كرد، به نظر آورد شصت سال از عمرش گذشته، روزهای آن را به شماره آورد، بیست و یك هزار و نه صد روز شد، فریاد زد : وای بر من اگر روزی یك گناه بیشتر مرتكب نشده باشم، پس خدا را با بیست و یك هزار و نه صد گناه ملاقات می كنم. این را گفت و بیهوش بر زمین افتاد و در همان حالت بیهوشی از دنیا رفت.

بیان عیوب مردم

حفظ آبروی مسلمانان و مؤمنان، واقعیتی بسیار مهمّ و به شدّت مورد توجّه
﴿صفحه 138﴾
آیین اسلام است. تا جایی كه در معارف دینی آبروی مؤمن با خونش برابر
دانسته شده :
عِرضُ المُؤمِنِ كَدَمِهِ.
با به باد رفتن آبروی مردم، بنای اعتماد و اطمینان ویران می شود و نظام زندگی خانواده و جامعه در هم فرو می ریزد و امور مسلمانان مختل می شود.
كاملان و بی عیب ها فقط انبیا و امامان و اولیای خاصّ حضرت حقند. جز اینان هركس دارای عیب و عیوبی است كه از دید و نظر مردم پنهان می كند.
البته در میان مردم عده ای بی شرم و حیا وجود دارند كه از پخش شدن عیب خود ننگ ندارند و آزاری از این ناحیه حسّ نمی كنند، ولی اكثر مردم برای آبروی خود حرمت و ارزش قائل هستند و رضایت به بازگو شدن عیب یا عیوبشان ندارند.
پس كسانی كه عیب مردم را، چه عیب بدنی یا عملی یا اخلاقی یا گفتاری یا مالی یا دینی یا دنیوی، بازگو می كنند و از این جهت به آبروی مردم لطمه می زنند و باعث خفت و خواری و سبكی آنان می شوند، خود را به گناه بسیار سنگینی دچار می كنند و خویش را مستحقّ عذاب قیامت و رسوایی در دنیا می كنند.
از حضرت امام باقر و حضرت امام صادق (علیهما السلام) روایت شده :
أَقْرَبُ ما یَكونُ العَبدُ إِلَی الكُفْرِ أَن یُواخِیَ الرَّجُلَ عَلَی الدِّینِ فَیُحْصِی عَلَیْهِ عَثَراتِهِ وَزَلاَّتِهِ لِیُعَنِّفَهُ بِهَا یَوماً مَا(143).
« نزدیك ترین چیزی كه انسان به كفر دارد اینست كه : با مردی بر اساس دین عقد برادری بسته باشد تا لغزش ها و خطاهایش را شماره كند، برای این كه روزی او را به آنها سرزنش و ملامت كند ».

﴿صفحه 139﴾
حضرت امام صادق (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) روایت می كند كه آن حضرت فرمود :
یَا مَعْشَرَ مَن أَسْلَمَ بِلِسَانِهِ وَلَمْ یُخْلِصِ الإیمَانَ إِلَی قَلْبِهِ، لاَ تَذُمُّوا الْمُسلِمِینَ وَلاَ تَتَّبِعُوا عَوْرَاتِهِم، فَإِنَّهُ مَنْ تَتَبَّعَ عَورَاتِهِم تَتَبَّعَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ، وَمَنْ تَتَبَّعَ اللَّهُ تَعَالَی عَوْرَتَهُ یَفْضَحهُ وَلَوْ فِی بَیْتِهِ(144).
« ای گروهی كه به زبان اسلام آورده اید و ایمان به قلبش نرسیده، مسلمانان را نكوهش نكنید و به جستجوی عیوبشان نباشید، زیرا هركس عیوب آنان را جستجو كند، خداوند عیوبش را دنبال می كند، و هركه خدا عیبش را دنبال كند، گرچه در خانه اش باشد رسوایش می كند ».