فهرست کتاب


دشمن شناسی(شناخت دشمن و روش های مقابله با آن)

از منظر حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی) رهبر معظم انقلاب اسلامی)

دشمن، واقعیّت انکارناپذیر

اگر در جمهوری اسلامی، مسئولان، زبدگان و نخبگان ـ اعم از علما و امر ایشان ـ به این حقایق توجّه و خویشتنداری کنند؛ خود را اسیر هواها و هوسها و مطامع دنیوی نسازند؛ جاذبه های گمراه کننده ی دنیا آنها را مفتون خود نکند؛ ارعاب و تهدید دشمنان، آنها را از میدان خارج نکند و در اراده ی آنها تزلزلی به وجود نیاورد، هیچ قدرتی نخواهد توانست عزم و اراده ی عظیم ملّی را که در این کشور وجود دارد، اندکی مخدوش کند. دشمن وجود دارد و یک واقعیّت است. انتظار اینکه دشمنی نباشد، یا اینکه دشمن، دشمنی نکند، غلط است. دشمن هست و دشمنی هم میکند و میخواهد به همه ی مناطقی که برای او سود مادّی در آن هست، پنجه بیندازد؛ از همه ی ابزارها هم استفاده میکند. آنچه دشمن را مأیوس میکند، این است که امّت اسلامی قدر و اهمّیّت و توان و ارزشهای خود را بشناسد و عظمت خود را ـ وقتی که میان او وحدت باشد ـ بفهمد و قدرت ایستادگی ای را که خدای متعال در او قرار داده است، قدر بداند. (بیانات در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام در سالروز عید سعید مبعث 2/7/1382)

فهم و درک نسبت به وارد شدن دشمن

کی با این مردم در طول این سی سال دشمن بوده است؟ در درجه ی اوّل، آمریکا و صهیونیسم. از اینها دشمنتر ما سراغ داریم برای جمهوری اسلامی؟ از روز اوّل، دولت آمریکا و رژیم صهیونیستی و صهیونیستهای دنیا در مقابل نظام جمهوری اسلامی ایستادند. امروز هم حقّاً و انصافاً دشمنترین دشمنان، اینها هستند. بنده که نگاه میکنم، میبینم بعضی از دولتهای غربی گاهی یک حرفهای بی ربط بی معنایی میزنند؛ امّا محرّک، صهیونیستهایند؛ عامل، همان طبقه ی مسلّطی هستند که بر حکومت آمریکا و دولت آمریکا و انتخابات آمریکا هم مسلّطند؛ اینهایند که دارند صحنه گردانی میکنند. خوب، پس اینها شدند دشمنترین دشمنان ملّت ایران.
حالا اگر آن کسی که در مقابل مردم می ایستد، به اینها دل بست، این آن خطای دوّم است که اتّفاق می افتد. دل بستن به دشمن؟! وقتی میبینیم که این دشمن وارد میدان شده است، بایستی بفهمیم، بشناسیم؛ اگر خطایی، اشتباهی کرده باشیم، باید اشتباه را برطرف کنیم. از روز اوّل، آمریکاییها علیه جمهوری اسلامی توطئه کردند. خوب، این توطئه ها زائد است که بگوییم بی اثر بود؛ واضح است که بی اثر بود؛ اگر این توطئه ها بی اثر نبود که حالا باید اثری، نشانی از جمهوری اسلامی باقی نباشد؛ میبینید که جمهوری اسلامی امروز دهها برابر قویتر از روز اوّل است؛ پس این توطئه ها بی اثر بود. امروز هم هی نقشهای جدیدی میزنند، باز هم توطئه میکنند؛ عبرت هم نمیگیرند. من تعجّب میکنم! به گذشته فکر نمیکنند که خوب، این همه توطئه کردیم، این همه علیه جمهوری اسلامی پول خرج کردیم، این همه اینجا آنجا این را دیدیم، آن را دیدیم، در داخل مزدور پرورش دادیم، در بیرون این و آن را علیه جمهوری اسلامی بسیج کردیم؛ اثری نکرد. باز دوباره مینشینند چهل و پنج میلیون دلار بودجه تصویب میکنند، برای اینکه جمهوری اسلامی را شکست بدهند! بودجه تصویب میکنند که از طریق اینترنت، انقلاب ایران را از بین ببرند؛ جمهوری اسلامی را سرنگون کنند! ببینید چقدر این دشمن، دشمن درمانده ای است. خوب، شما چند ده «چهل و پنج میلیون دلار» را تا حالا مصرف کرده اید؟ چقدر شما برای شکست دادن جمهوری اسلامی کار دیپلماسی کردید، تحریم اقتصادی کردید، انواع و اقسام توطئه ها را کردید، جاسوس فرستادید، جاسوس تربیت کردید؛ چه فایده ای کردید که حالا باز میخواهید از این طریق وارد شوید و ملّت ایران را به خیال خودتان از انقلاب جدا کنید؟ این را دشمن نمیفهمد. این، همان سنّت الهی است؛ این، همان زدن به چشم و گوش دشمن غافل از خدای متعال است که حقایق را نفهمد؛ غافل کردن دشمن است. «فَسَیُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَیْهِمْ حَسْرَةً» (12)؛ پول را خرج میکنند، بعد هم برایشان حسرت میشود؛ چون بی فایده است. من نمیدانم چقدر نشستند طرّاحی کردند، کار کردند تا بتوانند در تهران به یک بهانه ای آشوب راه بیندازند؛ خدا میداند که از چه مدّت قبل اینها نشستند طرّاحی کردند؛ خوب، چه شد؟ غیر از این شد که مردم از آنچه که بودند، بیدارتر شدند؟ اگر کسی خیال میکرد که لازم نیست دیگر بیاید توی میدان، از نظام جمهوری اسلامی دفاع کند، با این حوادث، همه احساس کردند که باید همیشه برای دفاع از جمهوری اسلامی حاضر باشند. (در دیدار مردم مازندران در سالگرد حماسه 6 بهمن 6/11/1388)

شناخت هندسه ی کار دشمن

نقشه هایی از پیش طرّاحی شده بود. من کسی را متّهم نمیکنم؛ امّا هندسه ی کار دشمن را میشناسم، میبینم، آن را تشخیص میدهم؛ نمیتوانم آن را انکار کنم. هندسه ی کار دشمن، یک هندسه ی مشخّصی بود. نظیر این کار را در جاهای دیگر هم کردند. وقتی قدرتهای مستکبر بین المللی از یک نظامی ناراضی و ناخشنود باشند، یکی از راههایی که یافتند و عمل کردند، این است که منتظر یک فرصت انتخابات بشوند، بعد در آن فرصت انتخابات، اگر کسانی که مورد رضای آنها نیستند، بر سر کار آمدند، و آنهایی که آنها میخواهند، بر سر کار نیامدند، آن وقت با یک حرکت نمایشیِ مردمی، اوضاع را برگردانند؛ با شعارهایی گروهی از مردم را توی صحنه بکشانند، با فشار در صحنه ی خیابانها، آن چیزی را که با قانون به دست آمده است، با خشونت دگرگون کنند. این یک نقشه ی شناخته شده است. اگر ملاحظه میکنید که حوادثی که بعد از انتخابات پیش آمد، در ذهن مردم، در ذهن تحلیلگران مستقل و صادق و تیزبین، منتسب به عوامل خارجی و بیرونی میشوند، ناشی از این است. اگر کسی هیچ خبری هم از پشت پرده نداشته باشد، اطّلاعاتی که افراد صاحب اطّلاع به دست می آورند، اگر این اطّلاع هم در دسترس نباشد، انسان شکل کار را که نگاه میکند، میفهمد که این کار، کار دشمنان ملّت است؛ کار بیگانگان است. انتخاباتی انجام میگیرد، یک حرکت قانونی اتّفاق می افتد، یک نتیجه ای هم با خود به دنبال می آورد؛ این نتیجه را به زور خشونت بخواهند عوض کنند. یک عدّه ای را بکشند توی صحنه؛ احیاناً اگر اقتضاء شد، خشونت هم بکنند، آتش سوزی هم راه بیندازند، بانک هم آتش بزنند، اتوبوس هم آتش بزنند، برای اینکه نتایج قانونی را برگردانند. خوب، این حرکتی است که هم خلاف شرع است، هم خلاف قانون است. پیداست این حرکت، حرکت هدایت شده ای از طرف بیگانگان است. یک چنین اتّفاقی را میخواستند در کشور پیش بیاورند.
آزمون مهمّی بود برای کشور. من به شما عرض بکنم، آزمون مهمّی بود؛ هم عبرتهای زیادی داشت، هم درسهای زیادی داشت؛ و در این آزمون، ملّت ایران پیروز شد. آنها میخواستند مردم را تقسیم کنند به یک گروه اقلیّت، به یک گروه اکثریّت؛ یک گروهی که برنده ی انتخابات است، یک گروه هم که در انتخابات به نتیجه ی مطلوب خود دست پیدا نکرده، اینها را در مقابل هم قرار بدهند. ملّت را دوپارچه کنند؛ یک عدّه اغتشاشگر هم وارد میدان بشوند و با ایجاد اغتشاش، جنگ را در داخل کشور مغلوبه کنند، جنگ داخلی راه بیندازند؛ امیدشان این بود. امّا ملّت هوشیاری به خرج داد. (بیانات در اجتماع زائران و مجاوران حرم مطهّر رضوی 1/1/1389)