فهرست کتاب


رساترین دادخواهی و روشنگری (شرح خطبه فدکیه)جلد2

آیت الله محمدتقی مصباح یزدی تدوین و نگارش:عباس گرایی

3.رد عذر خواهی مردان مدینه

پس از پایان یافتن خطبه شریف بانوی دو عالم علیها السلام، زنان مهاجرین و انصار سخنان حضرت را برای شوهران خویش باز گفتند و گلایه های فراوان آن بانوی مظلوم علیها السلام را به آنها گوشزد کردند. آنها نیز نمایندگانی را برای عذر خواهی نزد حضرت فرستادند. این عده پس از شرفیاب شدن به محضر سرور و زنان عالم علیها السلام گفتند:«یا سیده النساء لو کان ابوالحسن ذکر لنا هذا الامر قبل ان یبرم العهد و یحکم العقد لما عدلنا عنه الی غیره؛ ای سرور زنان، اگر ابوالحسن این امر را پیش از این به ما یادآور میشد که آن عهد بسته و آن عقد محکم گردد، ما از او به سوی غیر او باز نمی گشتیم.» مقصود آنان این بود که چون با دیگری عهد
﴿ صفحه 287 ﴾
بسته اند دیگر نمی توانند عهد خود را بشکنند و اگر پیش از آن چنین سخنانی را می شنیدند از امیر مومنان علی علیه السلام حمایت میکردند و با ایشان عهد می بستند. اما صدیقه کبری علیها السلام در پاسخ این عذر آنها فرمودند: «الیکم عنی! فلا عذر بعد تعذیر کم ولا امر بعد تقصیر کم»؛ از من دور شوید! پس از بسته شدن راه عذرآوری و اتمام حجت بر شما جای هیچ عذر و بهانه ای نیست و هیچ چیز بعد از کوتاهی شما چاره ساز نیست».(259) بانوی دو عالم علیها السلام از اتمام حجت بر آن قوم سخن به میان آوردند که راه هر عذری را بر آنان می بست. به راستی پس از آن همه حجت و دلیل روشن، این چه عذر سخیفی است که بدان تمسک جستند. اگر نقض بیعت امر ناپسندی است و آنان به پیمان های خود آن چنان پایبند بودند که به سبب پیمان بستن با دیگری راه بازگشت به سوی امیر مومنان علی علیه السلام را بر خود بسته میدیدند، چگونه پیمانی را که با بهترین آفریده خدا، محمد مصطفی صلی الله علیه و آله بسته بودند به راحتی شکستند؟! چگونه هنوز آب غسل رسول خدا صلی الله علیه و آله خشک نشده بود که همه آن سفارش ها را فراموش کردند و راه بازگشت از بیعت غدیر را باز دانستند؟!
به هر حال رفتار آنان در آن مقطع تاریخی رفتاری بس پر مخاطره با پیامد هایی خسارت بار بود که رخ داد و آنها در برابر همه آن پیامد ها تا روز قیامت مسئول خواهند بود. به یقین هر ضربه ای که به مصالح سیاسی و اجتماعی جامعه بشری وارد شود که از آن انحراف ناشی باشد، همه کسانی که آن زمان کوتاهی کردند، در مسئولیت آن شریک اند. حتی در خسارت به مصالح فردی افراد نیز نمی توان آنها را بی تقصیر دانست؛ زیرا پس از آن ماجرا، بسیاری از انحراف های شخصی، چه در حوزه عقیده و چه در حوزه عمل، ناشی از این امر است که ائمه اطهار علیهم السلام
﴿ صفحه 288 ﴾
در راس حکومت قرار نگرفتند تا فرصت بیشتری برای بیان حقایق، تربیت انسان ها بنابر آموزه های صحیح دین، اجرای درست احکام دین و ... بیایند. اگر این مهم حاصل می شد بسیاری از انحراف های شخصی نیز رخ نمی داد. البته حساب اعمال انسان ها با خداست و اوست که از کوچک ترین اعمال بندگانش و میزان مسئولیتی که متوجه هر یک از آنهاست، آگاه است؛ اما با توجه به دلیل ها و حجت هایی که خود بیان فرموده، می توان حدس زد که مسئولیت بسیار سنگینی بر دوش دارند.

﴿ صفحه 289 ﴾

فصل پنجم: ماجرای سقیفه از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام

1.مقدمه

با مرور سخنان سرور زنان عالم علیها السلام به این نتیجه رسیدیم که عملکرد مردم عصر ایشان، به ویژه عاملان و طراحان ایجاد انحراف در امر جانشینی رسول خدا صلی الله علیه و آله، عملکردی پر مخاطره با پیامد هایی زیان بار بود و همه کسانی که در آن مقطع حساس در امر دفاع از حق و مبارزه با باطل کوتاهی کردند، در برابر همه خسارت های ناشی از آن انحراف که به مصالح سیاسی و اجتماعی جامع بشری وارد شود، تا روز قیامت مسئول خواهند بود.
ممکن است برخی به این تحلیل اعتراض کنند و آن را ناشی از برداشت شخصی و تعصب بدانند و مدعی شوند که ائمه اطهار علیهم السلام خود چنین برداشتی نداشته اند. امروزه یکی از شبهاتی که علیه تشیع در محافل گوناگون طرح میشود، همین سخن است. برخی مدعی اند مطالبی که شیعیان به مخالفان نسبت میدهند سخنانی بی اساس است که خود، جعل کرده اند و به ائمه علیهم السلام نسبت میدهند؛ وگرنه ائمه اهل بیت علیهم السلام این نسبت ها را قبول نداشته اند! از این رو در پایان این کتاب دیدگاه اهل بیت علیهم السلام را در این باره توضیح می دهیم.
﴿ صفحه 290 ﴾