منتهی الآمال تاریخ چهارده معصوم (جلد اول )

حاج شیخ عباس قمی (رضوان الله علیه) تحقیق: صادق حسن زاده‏

[معجزات نوع اول ]

نوع اوّل: معجزاتى است كه متعلّق است به اجرام سماویّه مانند شقّ قمر و ردّ شمس و تظلیل غمام و نزول باران و نازل شدن مائده و طعامها و میوه ها براى آن حضرت از آسمان و غیر ذلك و ما در اینجا به ذكر چهار امر از آنها اكتفا مى كنیم:

[شق القمر]

اوّل: در شقّ قمر است:
قال اللَّه تعالى «اِقْتَربَتِ السّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ وَ اِنْ یَرَوا آیَةً یُعْرِضُوا وَ یَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ»؛(91)
یعنى نزدیك شد قیامت و به دو نیم شد ماه و اگر ببینند آیتى و معجزه اى رو مى گردانند و مى گویند سِحْرى است پیوسته.(92)
اكثر مفسّران خاصّه و عامّه روایت كرده اند كه این آیات وقتى نازل شد كه قریش در مكّه از آن حضرت معجزه طلب كردند حضرت اشاره به ماه فرمود، به قدرت حق تعالى به دو نیم شد و در بعضى روایات است كه آن در شب چهاردهم ذیحجة بود.(93)

[ردّ الشمس ]

دوم: علماء خاصّه و عامّه به سندهاى بسیار از اسماء بنت عُمَیْس و غیر او روایت كرده اند كه روزى حضرت رسول(صلى الله علیه و آله) حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) را پى كارى فرستاد و چون وقت نماز عصر شد و نماز عصر گزاردند حضرت امیر(علیه السلام) آمد و نماز عصر نكرده بود، حضرت رسول(صلى الله علیه و آله) سر مبارك خود را در دامن آن حضرت گزارد و خوابید و وحى بر آن حضرت نازل شد و سر خود را به جامه پیچیده و مشغول شنیدن وحى گردید تا نزدیك شد كه آفتاب فرو رود و چون وحى منقطع شد حضرت فرمود: یا على! نماز كرده اى؟ گفت: نه یا رسول اللَّه نتوانستم سر مبارك ترا از دامن خود دور كنم. پس حضرت فرمود كه خداوندا! على مشغول طاعت تو و طاعت رسول تو بود پس آفتاب را براى او برگردان! اسماء گفت: واللَّه! دیدم كه آفتاب برگشت و بلند شد و به جائى رسید كه بر زمینها تابید و وقت فضیلت عصر برگشت و حضرت نماز كرد و باز آفتاب فرو رفت.(94)