زیباییهای اخلاق

استاد حسین انصاریان

آمرزش والدین با اعمال نیك فرزندان

پیامبر خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود : عیسی بن مریم (علیه السلام) به قبری عبور كرد كه صاحبش در عذاب بود ، سپس سال بعد به آن قبر عبور كرد در حالی كه صاحبش دچار عذاب نبود ، به پروردگار گفت : سال اوّل از این قبر عبور كردم صاحبش در عذاب بود ، و سال بعد در عذاب نبود . خدا به او وحی فرمود : ای روح الله ! از او فرزندی شایسته به سنّ رشد رسید كه جاده ای را اصلاح كرد ، و یتیمی را پناه داد ، پس به خاطر عمل فرزندش او را آمرزیدم(449) .

پاداش یتیم نوازی

پیامبر اكرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود :
مَن كفّلَ یَتِیماً وكَفّلَ نَفَقَتَهُ كُنتُ أنا وهُو فِی الجَنّةِ كَهاتینِ ; وقَرَنَ بَینَ أصبَعَیه المُسَبِّحَةَ والوُسطی(450) .
﴿صفحه 327﴾
كسی كه عهده دار یتیمی شود و هزینه ی او را نیز به عهده گیرد ، من و او مانند این دو در بهشتیم و بین دو انگشت مسبّحه و وسط خود را پیوند داد ( تا نزدیك بودن چنین انسانی را در بهشت با خود نشان دهد ) .
امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمود :
مَا مِن مُؤمِن وَلاَ مُؤمِنَة یَضَعُ یَدَهُ عَلَی رَأْسِ یَتیم مُتَرحِّماً لَهُ إلاّ كَتَبَ اللهُ لَهُ بِكُلِّ شَعرَة مَرَّتْ یَدُهُ عَلَیها حَسنةً(451) .
مرد و زن مؤمنی نیست كه از روی مهرورزی دستش را بر سر یتیم بگذارد مگر این كه خدا به هر مویی كه دستش بر آن بگذرد حسنه ای برای او می نویسد .
پیامبر اكرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود :
إنّ الیتیمَ إذا بَكی اهتَزَّ لَه العَرشُ فَیقولُ الربّ تَبارَكَ وتَعالی : مَن هَذَا الَّذی أبكی عبدِی الَّذی سَلَبَتهُ أبوَیهِ فِی صِغَرِه ؟ فَوَ عِزَّتِی وَجَلاَلِی لاَ یَسْكُتُه أحدٌ إلاّ أوجبتُ لَه الجنّة(452) .
بی تردید هنگامی كه یتیم گریه كند ، عرش به خاطر او به لرزه آید ، پس پروردگار متعال می فرماید : چه كسی این بنده ی مرا كه در كودكی پدر و مادرش را از او گرفتم به گریه انداخت ؟ به عزت و جلالم سوگند احدی او را ساكت نمی كند مگر این كه بهشت را بر او واجب می كنم .
امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمود :
أحسِنُوا فِی عَقبِ غَیرِكُم ، تُحْفَظُوا فِی عَقبِكُم(453) .
﴿صفحه 328﴾
به فرزندان باقی مانده از دیگران نیكی كنید تا به فرزندانی كه از شما باقی می ماند نیكی كنند .
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود :
مَن أَكَلَ مِن مَالِ الیَتیمِ دِرهَماً واحِداً ظُلماً مِن غَیرِ حَقّ یُخَلِّدُه اللهُ فِی النّار(454) .
كسی كه از مال یتیم از روی ستم و به ناحق یك درهم بخورد ، خدا او را در آتش جاودانه كند .

ترحم به ناتوان و یاری دادن او

از زیباترین خصلت هایی كه حضرت باقر (علیه السلام) همه ی مردم را به آن دعوت فرموده ، مهرورزی به ناتوان و یاری دادن به او در مشكلات ، و قیام به امور زندگی اوست تا جایی كه او را از قیام به امور زندگی اش بی نیاز كند .
پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود :
ألاَ وَمَن فَرَّجَ عَن مُؤمِن كُربةً مِن كُرَبِ الدُّنیَا ، فَرَّجَ اللهُ عَنهُ اثْنَیْنِ وَسَبعِینَ كُربَةً مِن كُرَبِ الآخِرَةِ وَاثْنَیْنِ وسبعینَ كُربةً مِن كُرَبِ الدُّنیَا أهوَنُها المَغْصُ(455) .
آگاه باشید ، كسی كه از مؤمنی گرفتاری و اندوهی از گرفتاری های دنیایی را برطرف كند ، خدا هفتاد و دو گرفتاری از گرفتاری های آخرت و هفتاد و دو گرفتاری از گرفتاری های دنیا را كه آسان ترینش بیماری قولنج است از او برطرف كند .
امام صادق (علیه السلام) فرمود : خدا به داود (علیه السلام) وحی كرد :
﴿صفحه 329﴾
إنّ العبدَ مِن عِبادِی لَیأتِینِی بِالحَسنةِ فأُدخِلُه الجَنّةَ . قال : یا ربِّ ! وَما تِلكَ الحَسنةُ ؟ قَال : یُفَرِّجُ عَنِ المُؤمِنِ كُربَتَه وَلَوْ بِتَمرَة . فَقال داودُ : حَقٌّ لِمَن عَرَفَك أن لاَ یَقْطَعَ رجاءَهُ مِنك(456) .
بنده ای از بندگانم یك نیكی به پیشگاه من می آورد ، پس من او را وارد بهشت می كنم . داود گفت : پروردگارا آن یك نیكی چیست ؟ خدا فرمود : گرفتاری و اندوهی را از مؤمنی گرچه به وسیله ی یك دانه خرمای خشك باشد برطرف نماید . داود گفت : برای كسی كه تو را شناخته سزاوار است كه امیدش را از تو قطع نكند .
امام صادق (علیه السلام) فرمود :
أربعَةٌ یَنظُرُ اللهُ عزّ وجلّ إلیهم یومَ القِیامةِ : مَن أقَالَ نَادِماً ، أو أغاثَ لَهفَانَ ، أو أعتَقَ نَسَمَةً ، أو زَوَّجَ عَزَباً(457) .
چهار نفرند كه خدای عزّ و جلّ روز قیامت به آنان نظر رحمت می اندازد : كسی كه از پشیمانی گذشت كند ، یا اندوهگینی را یاری دهد ، یا انسانی را از بند بردگی آزاد نماید ، یا وسیله ی ازدواج بی همسری را فراهم آورد .
امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمود :
مِن كفّاراتِ الذُّنوبِ العِظَامِ اغاثَةُ المَلهُوفِ وَالتَّنفِیسُ عَنِ المَكروبِ(458) .
از كفاره های گناهان بزرگ یاری اندوهگین و برطرف كردن گرفتاری گرفتار است .
﴿صفحه 330﴾
امام صادق (علیه السلام) فرمود :
مَن نَفَّسَ عَن مُؤمِن كُربَةً نَفَّسَ اللهُ عَنْهُ كَرَبَ الآخِرَةِ ، وَخَرَجَ مِن قَبرِهِ وَهُو ثَلِجُ الفُؤادِ ، وَمَن أطعَمَهُ مِن جُوع أطعَمَهُ اللهُ مِن ثَمارِ الجَنَّةِ ومَن سَقَاهُ شَربَةً سَقَاهُ اللهُ مِنَ الرَّحیقِ المَخْتُومِ(459) .
كسی كه از مؤمنی یك گرفتاری برطرف كند ، خدا گرفتاری های آخرت او را برطرف می كند و از قبرش با دل خنك وارد آخرت می گردد ، وكسی كه مؤمنی را طعام دهد خدا او را از میوه های بهشت می خوراند ، و كسی كه مؤمنی را با شربتی آب سیراب نماید خدا او را از رحیق مختوم سیراب می كند .