زیباییهای اخلاق

استاد حسین انصاریان

احسان به یتیم

( وَإِذْ أَخَذْنَا مِیثَاقَ بَنِی إِسْرَائِیلَ لاَتَعْبُدُونَ إِلاَّ اللّهَ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَاناً وَذِی الْقُرْبَی وَالْیَتَامَی وَالْمَسَاكِینِ . . . )(436) .
و یاد كنید هنگامی را كه از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم كه جز خدا را نپرستید و به پدر و مادر و خویشان و یتیمان و تهیدستان احسان و نیكی كنید .
﴿صفحه 321﴾

اكرام به یتیم

( كَلاَّ بَلْ لاَ تُكْرِمُونَ الْیَتِیمَ )(437) .
چنین نیست كه خدا شما را خوار و پست كرده باشد ، بلكه علّت خواری و پستی شما این است كه یتیم را گرامی نداشتید و حقوقش را رعایت ننمودید .
از آیه ی شریفه استفاده می شود كه هركس به اكرام یتیم و رعایت حق او برخیزد ، مورد اكرام حضرت حق قرار می گیرد و در پیشگاه حضرت ربّ رفعت مقام می یابد .

اطعام به یتیم

( وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَی حُبِّهِ مِسْكِیناً وَیَتِیماً وَأَسِیراً )(438) .
و پیوسته در عین دوست داشتن طعام برای خودشان آن را به تهیدست و یتیم و اسیر می خورانند .
در این آیه ی شریفه خدای مهربان اطعام به یتیم را از اعمال قابل تقدیر اهل بیت (علیهم السلام) شمرده است ، اهل بیتی كه به فرموده ی پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) ، هم سنگ قرآن و در همه ی امور زندگی برای همه ی مردم سرمشق حسنه هستند .