فهرست کتاب


زیباییهای اخلاق

استاد حسین انصاریان

اخلاص بنا كننده ی مسجد گوهرشاد

این مسجد در زمان شاهرخ میرزا به وسیله ی زنی باكرامت كنار حرم حضرت امام رضا (علیه السلام) ساخته شد . شبانه روز چند هزار نفر در آن نماز واجب و مستحب می خوانند و صدها نفر از مواعظ و سخنرانی هایی كه عالمان ربّانی ایراد می كنند استفاده می نمایند ، و ده ها نفر كنار كرسی فقه و اصول و تفسیر علمای بزرگ بهره ها می برند و میلیون ها نفر به هنگام ازدحام زائران رو به حرم حضرت رضا در آن مكان شریف زیارت می خوانند و این همه حكایت از اخلاص سازنده ی آن دارد ; زیرا اگر اخلاص او نبود این همه سود معنوی از آن چشمه ی زلال ملكوتی جاری نمی شد .
﴿صفحه 230﴾

جوشش اخلاص از پاكدلی گمنام

عالمی بزرگوار و صاحب نفسی بردبار برایم حكایت كرد : اهل خیری ، كریم بزرگواری مسجدی را در محلّی مورد نیاز بنا كرد و آن را برای اقامه ی نماز و مجالس مذهبی آماده نمود ، ولی از این كه آن را بر اساس علاقه اش به جای گلیم و موكت مفروش به فرش های قابل توجه كند به خاطر كمبود مال بازماند .
خادم مسجد گفت : شبی به منزل یكی از اقوامم كه فاصله ای بسیار دور با مسجد داشت مهمان بودم ، به خاطر گذشتن وقت نتوانستم به مسجد بازگردم ، نزدیك اذان صبح جهت آماده كردن مسجد برای نماز جماعت به مسجد بازگشتم ، دیدم به جای قفل درب زنجیری به آن بسته شده ، به نظرم آمد دزدی به مسجد زده و آنچه را توانسته برده ، وقتی وارد مسجد شدم و چراغ ها را روشن كردم دیدم تمام محوطّه ی نمازخانه با فرش های دست بافت شهر مشهد مفروش شده و چندین جعبه و كارتن كه محتوی انواع ظروف جهت پذیرایی از چند صد نفر است در گوشه ی مسجد قرار دارد و نامه ای به این مضمون روی یكی از جعبه ها نهاده شده : ای خادم ! چند شب بود مسجد را زیر نظر داشتم تا شب گذشته دیدم مسجد را رها كردی و رفتی ، با استمداد از حق تمام شبستان را فرش كردم و این ظروف را برای مصرف در مجالس مذهبی محرم و صفر و افطار ماه رمضان آوردم ; اگر بخواهی مرا بشناسی كه كیستم و از كجایم ، قیامت از محضر حق بپرس ، اگر صلاح بود مرا معرفی می كند ، اگر صلاح نبود معرفی نمی نماید و من این كار را در دنیا فقط برای رضای محبوب انجام دادم و بس !!

اخلاص ، مرتفع ترین قله ی معنویت

قرآن مجید مردم را از نظر عقاید و اعمال به چهار دسته تقسیم كرده است :
﴿صفحه 231﴾
مؤمن ، مشرك ، كافر ، منافق .
مؤمن انسانی است كه باورهایش بر اساس حق و اعمالش پاك و همراه با نیت صادقانه و برای همیشه اهل نجات و سعادت است .
مشرك انسانی آلوده باطن است كه باورهایش شرك آلود و اعمالش ناخالص است ، و اگر توبه نكند برای همیشه دچار شقاوت و عذاب الیم است .
كافر موجودی است كه باورهایش بر اساس گمان باطل و خیال فاسد و اعمالش شیطانی و برای همیشه اگر به خدا رجوع نكند بدبخت و خوار و اهل آتش است .
و منافق آلوده قلبی است كه از نظر قرآن از مشرك و كافر بدتر و عذابش دردناك تر و منزلتش از همه ی موجودات پست تر است . ولی قرآن مجید می گوید اگر منافق توبه ی واقعی كند و مفاسد گذشته اش را اصلاح نماید و به خدا تمسّك جوید و عبادتش را برای خدا خالصانه انجام دهد از گروه مؤمنان محسوب خواهد شد و به اجر عظیم خواهد رسید .
( إِنَّ الْمُنَافِقِینَ فِی الدَّرْكِ الاَْسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً * إِلاَّ الَّذِینَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللّهِ وَأَخْلَصُوا دِینَهُمْ لِلّهِ فَأُولئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ وَسَوْفَ یُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنِینَ أَجْراً عَظِیماً )(290) .
بی تردید منافقین در گودترین و پست ترین جایی از آتش دوزخند ، و برای آنان یاوری نخواهی یافت ، مگر كسانی كه توبه كنند ، و ظاهر و باطن خود را اصلاح نمایند و به خدا تمسّك ورزند ، و عبادتشان را برای خدا خالص نمایند ، اینان در نتیجه با مؤمنان خواهند بود ، و خدا به زودی مؤمنان را پاداش بزرگ خواهد داد .
﴿صفحه 232﴾