اصول کافی جلد چهارم

ابی‏جعفر محمد بن یعقوب کلینی مشهور به شیخ کلینی ترجمه و شرح : حاج سید هاشم رسولی محلاتی

باب حق شخص وارد شونده

بَابُ حَقِّ الدَّاخِلِ
(3700) 1- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّكُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِنَّ مِنْ حَقِّ الدَّاخِلِ عَلَى أَهْلِ الْبَیْتِ أَنْ یَمْشُوا مَعَهُ هُنَیْئَةً إِذَا دَخَلَ وَ إِذَا خَرَجَ وَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمْ عَلَى أَخِیهِ الْمُسْلِمِ فِی بَیْتِهِ فَهُوَ أَمِیرٌ عَلَیْهِ حَتَّى یَخْرُجَ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 480 روایة: 1
1- حضرت صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرموده: از حقوق شخص كه بر اهل خانه وارد شود اینست كه هنگام ورود و خروجش كمى با او راه روند (یعنى چند قدم استقبال و چند قدم بدرقه اش كنند). و فرمود: كه رسول خدا (ص) فرموده: هر گاه یكى از شما ببرادر مسلمانش در خانه او وارد گردد او بر صاحبخانه امیر است تا آنگاه كه بیرون رود.

باب اینكه مجلسها امانت است

بَابُ الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ
(یعنى صحبتهاى خصوصى كه در مجالس شود یا نگفته پیدا است كه گوینده میل ندارد فاش شود حكم امانت را دارد و باید از افشاء آن خوددارى كرد).
1- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ وَ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِیعاً عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ ابْنِ أَبِی عَوْفٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 480 روایة: 1
1- (ابن) ابى عوف گوید: شنیدم از حضرت صادق (ع) كه مى فرمود: مجلسها امانت است.
2- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 480 روایة: 2
2- (مانند حدیث (1) است كه حضرت باقر (ع) از رسول خدا (ص) روایت كرده است).
3- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَى عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ وَ لَیْسَ لِأَحَدٍ أَنْ یُحَدِّثَ بِحَدِیثٍ یَكْتُمُهُ صَاحِبُهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِلَّا أَنْ یَكُونَ ثِقَةً أَوْ ذِكْراً لَهُ بِخَیْرٍ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 481 روایة: 3
3- حضرت صادق (ع) فرمود: مجلسها امانت است، و كسى حق ندارد كلام محرمانه رفیق خود را بدون اجازه او بازگو كند، مگر در موردى كه شنونده مورد وثوق و اطمینان باشد یا ذكر خیرى از آن رفیق باشد.

باب سربگوشى صحبت كردن

بَابٌ فِی الْمُنَاجَاةِ
1- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَطِیَّةَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِذَا كَانَ الْقَوْمُ ثَلَاثَةً فَلَا یَتَنَاجَى مِنْهُمُ اثْنَانِ دُونَ صَاحِبِهِمَا فَإِنَّ فِی ذَلِكَ مَا یَحْزُنُهُ وَ یُؤْذِیهِ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 481 روایة: 1
1- حضرت صادق (ع) فرمود: هرگاه سه نفر باهم هستند دو نفر آنها سربگوشى با هم صحبت نكنند زیرا كه آن مایه اندوه و آزار رفیق سومى ایشان است.
(3705) 2- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْأَوَّلِ ع قَالَ إِذَا كَانَ ثَلَاثَةٌ فِی بَیْتٍ فَلَا یَتَنَاجَى اثْنَانِ دُونَ صَاحِبِهِمَا فَإِنَّ ذَلِكَ مِمَّا یَغُمُّهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 481 روایة: 2
2- (مانند حدیث اول است كه از حضرت كاظم علیه السلام حدیث شده).
3- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّكُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ عَرَضَ لِأَخِیهِ الْمُسْلِمِ الْمُتَكَلِّمِ فِی حَدِیثِهِ فَكَأَنَّمَا خَدَشَ وَجْهَهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 481 روایة: 3
3- حضرت صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرموده: هركس در میان سخن برادر مسلمانش (كه مشغول سخن گفتن است) بدود و سخن او را ببرد مانند این است كه او را خراشیده است.
توضیح - این حدیث مناسب با این باب نیست، و جهت اینكه كلینى (ره) این حدیث را در این باب آورده است آشكار نشد: جز اینكه گفته شود: كه چون بحث در این بابها در آداب نشست و برخاست است و یكى از آداب مجالست این است كه انسان در نشست و برخاست با مردم این جهت را مراعات كند كه هرگاه كسى مشغول سخن گفتن است میان حرف او ندود، باین مناسبت آنرا در اینجا آورده است.