فهرست کتاب


اصول کافی جلد چهارم

ابی‏جعفر محمد بن یعقوب کلینی مشهور به شیخ کلینی ترجمه و شرح : حاج سید هاشم رسولی محلاتی

باب گرامى داشتن شخص كریم و بزرگوار

بَابُ إِكْرَامِ الْكَرِیمِ
1- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ دَخَلَ رَجُلَانِ عَلَى أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع فَأَلْقَى لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا وِسَادَةً فَقَعَدَ عَلَیْهَا أَحَدُهُمَا وَ أَبَى الْ آخَرُ فَقَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع اقْعُدْ عَلَیْهَا فَإِنَّهُ لَا یَأْبَى الْكَرَامَةَ إِلَّا حِمَارٌ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا أَتَاكُمْ كَرِیمُ قَوْمٍ فَأَكْرِمُوهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 479 روایة: 1
1- حضرت صادق (ع) فرمود: دو نفر مرد بر حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام وارد شدند پس آنحضرت براى هر كدام از آنها توشكى انداخت، یكى از آندو روى آن نشست و دیگرى خوددارى كرد، امیرالمؤمنین باو فرمود: بر آن بنشین زیرا از پذیرفتن احترام خود دارى نكند جز الاغ، سپس فرمود: رسولخدا (ص) فرموده: هرگاه بزرگوار قومى بر شما رسید او را گرامى دارید.
2- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّكُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا أَتَاكُمْ كَرِیمُ قَوْمٍ فَأَكْرِمُوهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 479 روایة: 2
2- و نیز فرمود علیه السلام كه رسولخدا صلى اللّه علیه و آله فرموده: هرگاه بزرگوار قومى بر شما رسید او را گرامى دارید.
3- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الْعَلَوِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع لَمَّا قَدِمَ عَدِیُّ بْنُ حَاتِمٍ إِلَى النَّبِیِّ ص أَدْخَلَهُ النَّبِیُّ ص بَیْتَهُ وَ لَمْ یَكُنْ فِی الْبَیْتِ غَیْرُ خَصَفَةٍ وَ وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ فَطَرَحَهَا رَسُولُ اللَّهِ ص لِعَدِیِّ بْنِ حَاتِمٍ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 479 روایة: 3
3- امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: چون عدى بن حاتم (كه هم خود از بزرگان قبیله طى بوده و هم پدرش حاتم طائى معروف است) به پیغمبر (ص) وارد شد آنحضرت (ص) او را بخانه خود برد، و در خانه جز تیكه حصیرى و بالشى از پوست چیزى نبود، رسولخدا (ص) آنها را براى عدى بن حاتم پهن كرد (و خود روى زمین نشست).

باب حق شخص وارد شونده

بَابُ حَقِّ الدَّاخِلِ
(3700) 1- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّكُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِنَّ مِنْ حَقِّ الدَّاخِلِ عَلَى أَهْلِ الْبَیْتِ أَنْ یَمْشُوا مَعَهُ هُنَیْئَةً إِذَا دَخَلَ وَ إِذَا خَرَجَ وَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمْ عَلَى أَخِیهِ الْمُسْلِمِ فِی بَیْتِهِ فَهُوَ أَمِیرٌ عَلَیْهِ حَتَّى یَخْرُجَ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 480 روایة: 1
1- حضرت صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرموده: از حقوق شخص كه بر اهل خانه وارد شود اینست كه هنگام ورود و خروجش كمى با او راه روند (یعنى چند قدم استقبال و چند قدم بدرقه اش كنند). و فرمود: كه رسول خدا (ص) فرموده: هر گاه یكى از شما ببرادر مسلمانش در خانه او وارد گردد او بر صاحبخانه امیر است تا آنگاه كه بیرون رود.

باب اینكه مجلسها امانت است

بَابُ الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ
(یعنى صحبتهاى خصوصى كه در مجالس شود یا نگفته پیدا است كه گوینده میل ندارد فاش شود حكم امانت را دارد و باید از افشاء آن خوددارى كرد).
1- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ وَ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِیعاً عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ ابْنِ أَبِی عَوْفٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 480 روایة: 1
1- (ابن) ابى عوف گوید: شنیدم از حضرت صادق (ع) كه مى فرمود: مجلسها امانت است.
2- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 480 روایة: 2
2- (مانند حدیث (1) است كه حضرت باقر (ع) از رسول خدا (ص) روایت كرده است).
3- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَى عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ وَ لَیْسَ لِأَحَدٍ أَنْ یُحَدِّثَ بِحَدِیثٍ یَكْتُمُهُ صَاحِبُهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِلَّا أَنْ یَكُونَ ثِقَةً أَوْ ذِكْراً لَهُ بِخَیْرٍ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 481 روایة: 3
3- حضرت صادق (ع) فرمود: مجلسها امانت است، و كسى حق ندارد كلام محرمانه رفیق خود را بدون اجازه او بازگو كند، مگر در موردى كه شنونده مورد وثوق و اطمینان باشد یا ذكر خیرى از آن رفیق باشد.