اصول کافی جلد چهارم

ابی‏جعفر محمد بن یعقوب کلینی مشهور به شیخ کلینی ترجمه و شرح : حاج سید هاشم رسولی محلاتی

باب هركس كه یارب یارب بگوید

بَابُ مَنْ قَالَ یَا رَبِّ یَا رَبِّ
1- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ أَیُّوبَ بْنِ الْحُرِّ أَخِی أُدَیْمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ قَالَ عَشْرَ مَرَّاتٍ یَا رَبِّ یَا رَبِّ قِیلَ لَهُ لَبَّیْكَ مَا حَاجَتُكَ

اصول كافى جلد 4 صفحه: 288 روایة: 1
1- حضرت صادق (ع) فرمود: هر كس ده بار «یارب یارب» گوید: بدو گفته شود: بله حاجتت چیست؟
2- أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حُمْرَانَ قَالَ مَرِضَ إِسْمَاعِیلُ بْنُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع قُلْ یَا رَبِّ یَا رَبِّ عَشْرَ مَرَّاتٍ فَإِنَّ مَنْ قَالَ ذَلِكَ نُودِیَ لَبَّیْكَ مَا حَاجَتُكَ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 288 روایة: 2
2- محمد بن حمران گوید: اسماعیل فرزند امام صادق علیه السلام بیمار شد پس حضرت صادق (ع) باو فرمود: بگو: «یارب یارب» زیرا هركس آن را بگوید باو ندا شود: بله حاجتت چیست.
(3260) 3- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ مُعَاوِیَةَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ قَالَ یَا رَبِّ یَا اللَّهُ یَا رَبِّ یَا اللَّهُ حَتَّى یَنْقَطِعَ نَفَسُهُ قِیلَ لَهُ لَبَّیْكَ مَا حَاجَتُكَ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 288 روایة: 3
3- ابو بصیر گوید: حضرت صادق (ع) فرمود: هر كه بگوید: «یارب یاالله، یارب یاالله» تا نفسش ببرد، باو گفته شود: بله حاجتت چیست؟

باب كسیكه بگوید: لا اله الا اللّه مخلصاً

بَابُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصاً
1- الْحُسَیْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ وَ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِیعاً عَنِ الْوَشَّاءِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَائِذٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ السَّوَّاقِ عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ یَا أَبَانُ إِذَا قَدِمْتَ الْكُوفَةَ فَارْوِ هَذَا الْحَدِیثَ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصاً وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ قَالَ قُلْتُ لَهُ إِنَّهُ یَأْتِینِی مِنْ كُلِّ صِنْفٍ مِنَ الْأَصْنَافِ أَ فَأَرْوِی لَهُمْ هَذَا الْحَدِیثَ قَالَ نَعَمْ یَا أَبَانُ إِنَّهُ إِذَا كَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ وَ جَمَعَ اللَّهُ الْأَوَّلِینَ وَ الْ آخِرِینَ فَتُسْلَبُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مِنْهُمْ إِلَّا مَنْ كَانَ عَلَى هَذَا الْأَمْرِ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 288 روایة: 1
1- ابان بن تغلب گوید: حضرت صادق (ع) فرمود: اى ابان چون بكوفه رفتی این حدیث را (براى مردم) روایت كن: هر كه شهادت دهد كه معبودى جز خداى نیست در حالیكه (دین خود را براى او) پاكیزه كرده است (و بگوید: لا اله الا اللّه مخلصاً) بهشت براى او واجب گردد، گوید: عرضكردم: از هر دسته و گروهى نزد من (بدیدنم) مى آیند آیا براى همه آنان این حدیث را روایت كنم؟ فرمود: آرى اى ابان چون روز قیامت شود و خداوند همه اولین و آخرین را (در آنجا) گرد آورد «لا اله الا الله» را از آنها بگیرد جز آنكس كه بر این مذهب باشد (یعنى شیعه باشد).
توضیح:
گویا ابان از این فرمایش بشگفت آمده و عرض كرده است: همه گروهى (از شیعه و سنى و فرقه هاى بسیارى كه در میان شیعه و سنى هستند) نزد من مى آیند آیا براى همه این فرمایش شما را بگویم و این بشارت را به همه بدهم كه هر كه این شهادت را گفت بهشت بر او واجب گردد؟ و همه این فرقه ها با گفتن آن بهشت روند؟ امام (علیه السلام) براى رفع این شبهه فرمود: روز قیامت كلمه لا اله الا اللّه از آنان گرفته شود، مجلسى (ره) گوید: این كه اول حدیث هم فرمود: «من شهد» یعنى هر كه گواهى دهد اشاره به اینست كه گفتار بى عقیده و قصد چنین پاداشى نداد، زیرا گواهى باید از صمیم قلب باشد، و نیز از «مخلصاً» كه در دنبال فرمود این مطلب آشكارا گردد زیرا «مخلصاً» یعنى از روى اخلاص دین باشد و اخلاص دین آنستكه آمیخته به هیچ نوعى از شرك نباشد مانند انكار رسالت و ولایت و انكار معاد و چیزهاى دیگر كه از ضروریات دین است.

باب كسیكه بگوید: ماشاء اللّه لا حول و لا قوة الا بالله

بَابُ مَنْ قَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ
1- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِذَا دَعَا الرَّجُلُ فَقَالَ بَعْدَ مَا دَعَا مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اسْتَبْسَلَ عَبْدِی وَ اسْتَسْلَمَ لِأَمْرِی اقْضُوا حَاجَتَهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 289 روایة: 1
1- حضرت صادق (ع) فرمود: هرگاه مردى دعا كند و پس از دعا بگوید: ماشاءاللّه لاحول و لاقوة الا باللّه» خداى عزوجل فرماید: بنده مؤمن دل به من نهاد و تسلیم امر من گردید حاجتش را بر آورید.
2- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ جَمِیلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ مَنْ قَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ سَبْعِینَ مَرَّةً صَرَفَ عَنْهُ سَبْعِینَ نَوْعاً مِنْ أَنْوَاعِ الْبَلَاءِ أَیْسَرُ ذَلِكَ الْخَنْقُ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا الْخَنْقُ قَالَ لَا یَعْتَلُّ بِالْجُنُونِ فَیُخْنَقَ
اصول كافى جلد 4 صفحه: 289 روایة: 2
2- جمیل گوید: شنیدم از حضرت صادق (ع) مى فرمود: هر كه هفتاد بار بگوید: «ماشاءاللّه و لاحول و لاقوة الا باللّه» هفتاد نوع از نوع هاى بلا از او دور گردد كه آسانترین آنها خناق (و خفه شدن) است، عرض كردم: فدایت شوم خناق چیست؟ فرمود: بدیوانگى دچار نشود (یا كشته نشود) كه خفه گردد.