آموزش عقاید و دستورات دینی

, تنظیم و گردآوری: مرکز غدیر

قیام حضرت امام حسین علیه السلام

پس از شهادت امیر المومنین علیه السلام بفاصله چند ماه که معاویه بر خلافت تسلط کامل یافت خلافت انتخابی را به سلطنت استبدادی تبدیل کرد و به واسطه گماشتگانی که در بلاد اسلامی داشت به جستجوی پرورش یافتگان مکتب علی علیه السلام پرداخت و هر که را در هر جا می یافت نابود می کرد و با وسایل عجیبی یک رشته سخنان پوچ و بی پایه در مقابل تعلیمات آن حضرت رواج می داد و از هیچ ستمی به مسلمانان واقعی و شیعیان آن حضرت فروگذار نمی کرد . چیزی که بود هر چه انجام میداد در لفافه دین بود و مخصوصا کارگردانان حکومت که غالبا صحابه بودند هر کار ناروای وی را توجیه می کردند و او را نیز خال المومنین و کاتب وحی و یکی از یاران وفادار پیغمبر معرفی می کردند، ولی پس از آنکه معاویه درگذشت و یزید زمام حکومت کشورهای اسلامی را به دست گرفت یک مرتبه روش را عوض کرده و علنا به مخالفت با دین برخاست. این روش ناپاک و نادرست او، در اندک زمانی حتی صورت ظاهر دین را که میان مردم بود از میان برد و این چراغ نیم افروخته نیز خاموش می کرد و هیچ قدرتی نیز توانائی در هم شکستن سلطنت نیرومند بنی امیه را نداشت. امام حسین علیه السلام که البته این جریان را بهتر می دانست (چنان که از سخنان خودش پیداست) چاره ای جز این ندید که با گروهی از پیروان پاک دل خود به مبارزه برخیزد و در ضمن قیامی خونین سیمای اسلام را با خون خود رنگین کند و به این وسیله در برابر این گرفتاری واگیر که جهان اسلام را فرا خواهد گرفت پیوسته گروهی آزادمنش و حقیقت بین به وجود آورد. به این سبب بود که آن حضرت به قیام و کشته شدن تصمیم گرفت و با یزید بیعت نکرد و روزی که در موسم حج پیش چشم هزاران حاجی از شهر مکه بیرون آمده رهسپار عراق شد، و در اثنی راه و پس از ورود به کربلا که در حلقه محاصره لشگریان یزید قرار گرفت بارها سخنرانی کرد و کشته شدن خود و یارانش را به همراهان گوشزد فرمود و البته میدانست که در میان همراهان یاران باوفائی دارد که وی را تنها نخواهند گذاشت و اگر همه همراهان نیز نمانند گروهی از ایشان در رکاب او خواهند بود تصمیم گرفت که لشگری پاک اگر چه از نظر عدد ناچیز باشند به وجود آورد که سربازان آن تا آخرین رمقی که در تن دارند ایستادگی کرده و در آن محیط مرگبار در خون خویش غوطه خورند و جان به جان آفرین تسلیم کنند. و همین طور هم شد و آن حضرت با یاران با وفای خود روز دهم محرم سال 61 هجری با سپاه یزید جنگید و خود و لشگرش که عده ای از پسران و برادرزادگان و عموزادگا و یاران وی بودند همگی با دلخراشترین وضعی شهید شدند و آن همه مصیبت را چون جان شیرین به خود خریدند و سرهای مقدس آنان را از کربلا به کوفه و از کوفه به شام بالای نیزه ها در برابر چشم انبوه هایی از مردم منتقل ساخته و در همه جا خاندان گرامی آنان را از زن و مرد و کوچک و بزرگ (که در میان ایشان دختران حضرت زهرای اطهر و زنان و دختران امام حسن علیه السلام و امام حسین علیه السلام و همچنین حضرت سجاد امام چهارم و حضرت باقر امام پنجم بود) بر شتران برهنه سوار کردند به اسیری بردند. خلاصخ چنان جنایت و ظلمی را مرتکب شدند که در عالم اسلام بی نظیر و در جهان بشریت کم نظیر بود.

اثر عمیق شهادت

شهادت حضرت امام حسین علیه السلام در کشورهای اسلامی انقلابی شدید بپا ساخت که تا دوازده سال در کمال شدت ادامه یافت و دنباله آن هم تا زمانی دراز کشیده شد و بالاخره پس از مدتی سلطنت اموی را در هم پیچید ولی عکس العمل اساسی آن به وجود آمدن گروهی از مسلمانان واقع بین و آزاد منش بود که از ته دل از دشمنان اهل بیت علیهم السلام متنفر بودند و طریق حق حقیقت را هدف خود قرار دادند.

نهضت علمی امام باقر و امام صادق علیهماالسلام

پس از شهادت امام حسین علیه السلام اگر چه روزبروز بشماره پیروان اهل بیت علیهم السلام افزوده می شد ولی به واسطه فشار شدیدی که سلطنت بنی امیه به پیروان اهل بیت علیهم السلام وارد می ساخت میدان عملی که حضرت امام سجاد بتواند به نشر کامل و علنی معراف اسلامی بپردازد نبود تا در زمان امامت امام محمد باقر علیه السلام سلطنت اموی به واسطه اختلافات داخلی و کشمکشهایی که با بنی عباس داشتند روی به ضعف و انحلال نهاد. از این رو شیعیان و پیروان اهل بیت و دست پروردگان دوره امامت 35 ساله حضرت سجاد علیه السلام فرصتی پیدا کرده از اطراف و اکناف مانند سیل به در خانه امام محمد باقر علیه السلام ریخته به فرا گرفتن علوم دین و اخذ معارف اسلامی پرداختند و پس از آن حضرت نیز امام جعفر صادق علیه السلام به نشر معارف پرداخت و دانشمندانی را که از گوشه و کنار جهان به آستان پاکش روی می آوردند پذیرفته در تعلیم و تربیت آنان تمام سعی و کوشش مبذول می داشت و در اثر مساعی آن حضرت هزاران دانشمند از رجال دین که در فنون و علوم مختلفه سر آمد بودند در اطراف جهان پراکنده شدند و به نشر علوم پرداختند. از کتابهایی که از شاگردان مکتب آن حضرت به یادگار مانده 400 کتاب است که به نام (اصول اربمعاه) در میان علمای شیعه معروف است. بقیه امامان هم روش این دو امام را تعقیب کرده و به نشر معارف اسلامی پرداختند و با آنکه فشار بنی عباس بسیار سخت بود، دانشمندان زیادی را تربیت نمود و ذخائر علمی اسلام را به ایشان سپردند، و در اثر همین مساعی جمیله ائمه هدی علیهم السلام امروز میلیونها نفر اهل حق در نقاط مختلف جهان زندگی می کنند.