فهرست کتاب


آموزش عقاید و دستورات دینی

, تنظیم و گردآوری: مرکز غدیر

صفات نبى

از بیان گذشته روشن شد كه پیامبران باید:
1 - در بیان مأموریت خود از خطا مصون و معصون باشد و هیچگونه فراموشى و آفتهاى دیگر ذهنى به وى راه نیابد تا آنكه بتواند آنچه را به وحى مى شود درست دریافت نماید و آنچه را دریافت داشته است بدون لغزش و اشتباه به مردم برساند زیرا در غیر اینصورت هدایت الهى به هدف خود نمى رسد و قانون هدایت عمومى از كلیت خود افتاده در مورد انسان از تأخیر باز مى ماند.
2 - در كردار و گفتار خود از لغزش و معصیت مصون باشد، چه با وجود معصیت اثرى براى تبلیغ نمى ماند زیرا كسیكه كردراش با گفتارش مخالف است مردم ارزشى براى گفتارش قائل نیستند و حتى كردارش را دلیل بر دروغگوئى و شیادیش مى گیرند كه «اگر راست مى گفت به گفته خود عمل مى كرد».
این دو امر را مى توان در یك عبارت جمع كرد و گفت: براى اینكه تبلیغ صحیح و مؤثر باشد لازم است پیامبر از خطا و معصیت معصون باشد. خداى متعال در كلام خود نیز به همین معنى اشاره نموده مى فرماید:
«عَالِمُ الْغَیْبِ فَلَا یُظْهِرُ عَلَىٰ غَیْبِهِ أَحَدًا * إِلَّا مَنِ ارْتَضَىٰ مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ یَسْلُكُ مِن بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا * لِّیَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ و » سوره جن - آیه 26 - 28 خلاصه ترجمه: خدائى كه علم غیب پیش اوست بغیب خود كسى رامسلط نمى كند مگر كسیكه خدایش براى اینكار مى پسندد(پیامبر پسندیده) و در اینصورت خداى متعال او را تحت مراقبت قرار مى دهد تا پیامهاى خدائى دست نخورده به مردم ابلاغ شود.
3 - فضائل اخلاقى را مانند عفت و شجاعت و عدالت و غیر آنها داشته باشد زیرا اینها همه از صفات پسندیده شمرده مى شوند و كسى كه از هر گونه معصیت مصون است و از دین متابعت كامل مى كند هرگز با رذائل اخلاقى لكه دار نمى شود.

پیامبران در میان بشر

از راه تاریخ مسلم كه در میان بشر پیامبرانى بوده و به دعوت قیام نموده اند ولى با این وصف تاریخ زندگیشان چندان روشن نیست تنها تاریخ زندگانى حضرت محمد(ص) است كه خالى از ابهام مى باشد و قرآن كریم كه كتاب آسمانى آنحضرت و مقاصد عالیه دینى را شامل است موضوع دعوت پیامبران گذشته را نیز روشن ساخته مقصد و هدف آنانرا هم بیان مى كند. قرآن كریم بیان مى كند كه پیامبران بسیارى از جانب خداى متعال بسوى مردم آمده اند و باتفاق كلمه به توحید و دین حق دعوت كرده اند. چنانچه مى فرماید:
«وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِی إِلَیْهِ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ» (سوره انبیاء- آیه 25)
خلاصه ترجمه: پیش از تو هیچ پیامبرى را نفرستادیم مگرآنكه به وى وحى مى كردیم كه كه جز من خدائى نیست، مرا بپرستید.

پیامبران صاحب شریعت

قرآن كریم بیان مى كند كه همه پیامبران خدا داراى كتاب آسمانى و شریعت مستقل نبوده اند بلكه چنانچه آیه كریمه:
«شَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّینِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْكَ وَمَا وَصَّیْنَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَىٰ وَعِیسَىٰ» (سوره شورى - آیه 13)
اشاره مى كند، پنج تن از میانشان كه پیامبران بزرگند صاحبان كتاب آسمانى مشتمل له شریعتند:
1 - حضرت نوح علیه السلام. 2 - حضرت ابراهیم علیه السلام. 3 - حضرت موسى (كلیم)علیه السلام. 4 - حضرت عیسى (مسیح) علیه السلام. 5 - حضرت محمد صلى الله علیه و آله و سلم.
و شریعت هر یك از این بزرگواران مكمل شریعت سابقش مى باشد.