فهرست کتاب


اصول کافی جلد سوم

ابی‏جعفر محمد بن یعقوب کلینی مشهور به شیخ کلینی ترجمه و شرح : حاج سید جواد مصطفوی

باب: باب ورع

بَابُ الْوَرَعِ
(1620)1- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ أَبِی الْمَغْرَاءِ عَنْ زَیْدٍ الشَّحَّامِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِیدِ بْنِ هِلَالٍ الثَّقَفِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قُلْتُ لَهُ إِنِّی لَا أَلْقَاكَ إِلَّا فِی السِّنِینَ فَأَخْبِرْنِی بِشَیْ ءٍ آخُذُ بِهِ فَقَالَ أُوصِیكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَ الْوَرَعِ وَ الِاجْتِهَادِ وَ اعْلَمْ أَنَّهُ لَا یَنْفَعُ اجْتِهَادٌ لَا وَرَعَ فِیهِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 121 روایة:1
عمر بن سعید گوید: به امام صادق (ع) عرضكردم: من جز چند سال یكبار شما را ملاقات نكنم، بمن چیزى بفرما كه آنرا داشته باشم، فرمود: ترا سفارش میكنم بتقواى خدا و ورع و كوشش و بدانكه كوششى كه در آن ورع نباشد سود ندهد.
شرح : تقوى ترك محرمات است و ورع ترك شبهات و اجتهاد «كوشش» سعى در طاعات و عبادات.
2- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ حَدِیدِ بْنِ حَكِیمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ اتَّقُوا اللَّهَ وَ صُونُوا دِینَكُمْ بِالْوَرَعِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 122 روایة:2
امام صادق (ع) مى فرمود: تقواى خدا پیشه كنید و دین خود را با ورع نگهدارید.
3- أَبُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَى عَنْ یَزِیدَ بْنِ خَلِیفَةَ قَالَ وَعَظَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع فَأَمَرَ وَ زَهَّدَ ثُمَّ قَالَ عَلَیْكُمْ بِالْوَرَعِ فَإِنَّهُ لَا یُنَالُ مَا عِنْدَ اللَّهِ إِلَّا بِالْوَرَعِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 122 روایة:3
یزید بن خلیفه گوید: امام صادق (ع) ما را موعظه فرمود و دستور داد و امر بزهد نمود سپس فرمود: بر شما باد بورع، زیرا بدانچه نزد خدا هست جز با ورع نتوان رسید.
4- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِى جَمِیلَةَ عَنِ ابْنِ أَبِى یَعْفُورٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لَا یَنْفَعُ اجْتِهَادٌ لَا وَرَعَ فِیهِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 122 روایة:4
امام صادق (ع) فرمود: كوشش بدون ورع سود نبخشد.
5- عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَیُّوبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ زِیَادٍ الصَّیْقَلِ عَنْ فُضَیْلِ بْنِ یَسَارٍ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِنَّ أَشَدَّ الْعِبَادَةِ الْوَرَعُ
اصول كافى جلد3 صفحه: 122 روایة:5
امام باقر (ع) فرمود: سخت ترین عبادت ورع است.
(1625)6- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ بَزِیعٍ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ قَالَ قَالَ أَبُو الصَّبَّاحِ الْكِنَانِیُّ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع مَا نَلْقَى مِنَ النَّاسِ فِیكَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع وَ مَا الَّذِی تَلْقَى مِنَ النَّاسِ فِیَّ فَقَالَ لَا یَزَالُ یَكُونُ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ الرَّجُلِ الْكَلَامُ فَیَقُولُ جَعْفَرِیٌّ خَبِیثٌ فَقَالَ یُعَیِّرُكُمُ النَّاسُ بِی فَقَالَ لَهُ أَبُو الصَّبَّاحِ نَعَمْ قَالَ فَقَالَ مَا أَقَلَّ وَ اللَّهِ مَنْ یَتَّبِعُ جَعْفَراً مِنْكُمْ إِنَّمَا أَصْحَابِى مَنِ اشْتَدَّ وَرَعُهُ وَ عَمِلَ لِخَالِقِهِ وَ رَجَا ثَوَابَهُ فَهَؤُلَاءِ أَصْحَابِى
اصول كافى جلد3 صفحه: 122 روایة:6
ابوالصباح كنانى بامام صادق علیه السلام عرضكرد: درباره شما از مردم چه ها ببینیم (چه زخم زبانها بشنویم؟) امام فرمود: مگر درباره من از مردم چه میبینى؟ گفت: هرگاه میان من و مردى سخنى در میگیرد؟ بمن میگوید: جعفرى خبیث، فرمود: شما را بمن سرزنش میكنند؟ ابوالصباح گفت: آری فرمود: به خدا کسانیکه از شما پیروی جعفر می کنند چقدر کمند! تنها اصحاب من كسى است كه ورعش شدید باشد و براى خالقش عمل كند و ثواب او را امیدوار باشد. اینها اصحاب منند.
7- حَنَانُ بْنُ سَدِیرٍ عَنْ أَبِى سَارَةَ الْغَزَّالِ عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ابْنَ آدَمَ اجْتَنِبْ مَا حَرَّمْتُ عَلَیْكَ تَكُنْ مِنْ أَوْرَعِ النَّاسِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 122 روایة:7
امام باقر (ع) فرمود: خداى عزوجل فرماید: از آنچه برتو حرام شده اجتناب كن تا باورعترین مردم باشى.
8- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سُلَیْمَانَ الْمِنْقَرِیِّ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِیَاثٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الْوَرِعِ مِنَ النَّاسِ فَقَالَ الَّذِى یَتَوَرَّعُ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ
اصول كافى جلد3 صفحه: 123 روایة:8
حفص بن غیاث گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم، مرد با ورع كیست؟ فرمود: آنكه از حرامهاى خداى عزوجل دورى گزیند.
9- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عَلِیِّ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ أَبِی أُسَامَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ عَلَیْكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَ الْوَرَعِ وَ الِاجْتِهَادِ وَ صِدْقِ الْحَدِیثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ وَ حُسْنِ الْخُلُقِ وَ حُسْنِ الْجِوَارِ وَ كُونُوا دُعَاةً إِلَى أَنْفُسِكُمْ بِغَیْرِ أَلْسِنَتِكُمْ وَ كُونُوا زَیْناً وَ لَا تَكُونُوا شَیْناً وَ عَلَیْكُمْ بِطُولِ الرُّكُوعِ وَ السُّجُودِ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا أَطَالَ الرُّكُوعَ وَ السُّجُودَ هَتَفَ إِبْلِیسُ مِنْ خَلْفِهِ وَ قَالَ یَا وَیْلَهُ أَطَاعَ وَ عَصَیْتُ وَ سَجَدَ وَ أَبَیْتُ
اصول كافى جلد3 صفحه: 123 روایة:9
ابو اسامه گوید: شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: بر تو باد به تقواى خدا و ورع و كوشش و راستى گفتار و اداء امانت و حسن خلق و نیكى با همسایه، و مردم را با غیر زبان بمذهب خود دعوت كنید (یعنى رفتار شما شیعیان باید طورى باشد كه مخالفینتان بگرویدن مذهب شما مایل شوند) و زینت ما باشید و ننگ ما نباشید،
و بر شما باد بطول دادن ركوع و سجود، زیرا چون یكى از شما ركوع و سجود را طول دهد، شیطان از پشت سرش بانگ زند و بگوید: اى واى، كه این اطاعت كرد و من نافرمانى و این سجده كرد و من سرپیچى (هنگام که بسجده در برابر آدم مأمور گشتم).
10- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی زَیْدٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَدَخَلَ عِیسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْقُمِّیُّ فَرَحَّبَ بِهِ وَ قَرَّبَ مِنْ مَجْلِسِهِ ثُمَّ قَالَ یَا عِیسَى بْنَ عَبْدِ اللَّهِ لَیْسَ مِنَّا وَ لَا كَرَامَةَ مَنْ كَانَ فِى مِصْرٍ فِیهِ مِائَةُ أَلْفٍ أَوْ یَزِیدُونَ وَ كَانَ فِى ذَلِكَ الْمِصْرِ أَحَدٌ أَوْرَعَ مِنْهُ
اصول كافى جلد3 صفحه: 123 روایة:10
ابوزید گوید: خدمت امام صادق (ع) بودم كه عیسى بن عبدالله قمى وارد شد، حضرت باو خوشامد گفت: و نزدیك خودش نشانید، سپس فرمود: اى عیسى بن عبدالله! از ما نیست و شرافتى ندارد كسیكه در شهرى باشد كه 100 هزار تن و بیشتر در آن باشند، و در آن شهر شخصى پارساتر از او بوده باشد.
(1630)11- عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِی كَهْمَسٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِیدِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع أَوْصِنِى قَالَ أُوصِیكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَ الْوَرَعِ وَ الِاجْتِهَادِ وَ اعْلَمْ أَنَّهُ لَا یَنْفَعُ اجْتِهَادٌ لَا وَرَعَ فِیهِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 124 روایة:11
عمر بن سعید بن هلال گوید: به امام صادق (ع) عرضكردم: مرا سفارشى كن: فرمود: ترا سفارش میكنم بتقواى خدا و ورع و كوشش و بدانكه كوشش بدون ورع سود نبخشد.
12- عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَةَ عَنْ أَبِی الصَّبَّاحِ الْكِنَانِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ أَعِینُونَا بِالْوَرَعِ فَإِنَّهُ مَنْ لَقِیَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْكُمْ بِالْوَرَعِ كَانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ فَرَجاً وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِیقاً فَمِنَّا النَّبِیُّ وَ مِنَّا الصِّدِّیقُ وَ الشُّهَدَاءُ وَ الصَّالِحُونَ
اصول كافى جلد3 صفحه: 124 روایة:12
ابوالصباح كنانى گوید، امام باقر علیه السلام فرمود: ما را با ورع یارى كنید، زیرا هر كسى از شما خداى عزوجل را با ورع ملاقات كند، براى او نزد خدا گشایشى باشد و خداى عزوجل میفرماید: «آنها كه خدا و رسولش را(12) اطاعت كنند، همدم پیغمبران و صدیقان و شهیدان و نیكانى باشند كه خدا نعمتشان داده، و چه خوب رفیقانى هستند: 69 سوره 4 » و پیغمبر از ماست و صدیق از ماست و نیكان از ما هستند.
13- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ ابْنِ رِئَابٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّا لَا نَعُدُّ الرَّجُلَ مُؤْمِناً حَتَّى یَكُونَ لِجَمِیعِ أَمْرِنَا مُتَّبِعاً مُرِیداً أَلَا وَ إِنَّ مِنِ اتِّبَاعِ أَمْرِنَا وَ إِرَادَتِهِ الْوَرَعَ فَتَزَیَّنُوا بِهِ یَرْحَمْكُمُ اللَّهُ وَ كَبِّدُوا أَعْدَاءَنَا بِهِ یَنْعَشْكُمُ اللَّهُ
اصول كافى جلد3 صفحه: 124 روایة:13
امام صادق (ع) فرمود: ما شخصى را مؤمن ندانیم تا آنكه از همه امر ما پیروى كند و خواهان آن باشد، همانا ورع از جمله پیروى امرما و خواستن آنست، پس خود را بآن زینت دهید. خدا شما را بیامرزد و بوسیله ورع بر دشمنان ما غلبه كنید (آنها را در تنگنا گذارید) خدا بشما رفعت بخشد.
14- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَجَّالِ عَنِ الْعَلَاءِ عَنِ ابْنِ أَبِى یَعْفُورٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع كُونُوا دُعَاةً لِلنَّاسِ بِغَیْرِ أَلْسِنَتِكُمْ لِیَرَوْا مِنْكُمُ الْوَرَعَ وَ الِاجْتِهَادَ وَ الصَّلَاةَ وَ الْخَیْرَ فَإِنَّ ذَلِكَ دَاعِیَةٌ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ ابْنِ رِئَابٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّا لَا نَعُدُّ الرَّجُلَ مُؤْمِناً حَتَّى یَكُونَ لِجَمِیعِ أَمْرِنَا مُتَّبِعاً مُرِیداً أَلَا وَ إِنَّ مِنِ اتِّبَاعِ أَمْرِنَا وَ إِرَادَتِهِ الْوَرَعَ فَتَزَیَّنُوا بِهِ یَرْحَمْكُمُ اللَّهُ وَ كَبِّدُوا أَعْدَاءَنَا بِهِ یَنْعَشْكُمُ اللَّهُ
اصول كافى جلد3 صفحه: 124 روایة:14
امام صادق (ع) فرمود: با غیر زبان خویش مردم را (بكیش و مذهب خود) دعوت كنید، مردم باید ورع و كوشش و نماز و خیر شما را ببینند، اینها خود دعوت كننده باشند.
15- الْحُسَیْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَمْزَةَ الْعَلَوِیِّ قَالَ أَخْبَرَنِى عُبَیْدُ اللَّهِ بْنُ عَلِیٍّ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْأَوَّلِ ع قَالَ كَثِیراً مَا كُنْتُ أَسْمَعُ أَبِی یَقُولُ لَیْسَ مِنْ شِیعَتِنَا مَنْ لَا تَتَحَدَّثُ الْمُخَدَّرَاتُ بِوَرَعِهِ فِى خُدُورِهِنَّ وَ لَیْسَ مِنْ أَوْلِیَائِنَا مَنْ هُوَ فِى قَرْیَةٍ فِیهَا عَشَرَةُ آلَافِ رَجُلٍ فِیهِمْ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ أَوْرَعُ مِنْهُ
اصول كافى جلد3 صفحه: 124 روایة:15
موسى بن جعفر (ع) فرمود: من از پدرم بسیار میشنیدم كه میفرمود از شیعیان ما نیست كسى كه (در پارسائى و ورع بدرجى شهرت نیابد كه) زنان پرده نشین در میان پرده خویش از ورع او سخن گویند و از دوستان ما نباشد كسى كه در شهرى باشد كه ده هزار مرد در آن باشند و پارساتر از او میان آنها خدا خلق كرده باشد (مخلوقى پارساتر از او براى خدا باشد).

باب عفت

بَابُ الْعِفَّةِ
توضیح : عفت بمعنى خوددارى از غلبه مطلق شهوت است، ولى در اخبار و روایات غالباً در خصوص خوددارى از شهوت شكم و فرج بكار رفته است كه در فارسى از آن به پاكدامنى تعبیر مى شود.
(1635)1- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَى عَنْ حَرِیزٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَیْ ءٍ أَفْضَلَ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْجٍ
اصول كافى جلد3 صفحه: 125 روایة:1
امام باقر (ع) فرمود: خدا بچیزى بهتر از عفت شكم و فرج عبادت نشده است.
2- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِنَّ أَفْضَلَ الْعِبَادَةِ عِفَّةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 125 روایة:2
و فرمود: بهترین عبادت عفت شكم و فرج است.
3- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَیْمُونٍ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ص یَقُولُ أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ الْعَفَافُ
اصول كافى جلد3 صفحه: 125 روایة:3
امام صادق (ع) مى فرماید: امیرالمؤمنین صلوات الله علیه میفرمود: بهترین عبادت عفت است.
4- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَیْدٍ عَنْ یَحْیَى بْنِ عِمْرَانَ الْحَلَبِیِّ عَنْ مُعَلًّى أَبِى عُثْمَانَ عَنْ أَبِى بَصِیرٍ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِأَبِى جَعْفَرٍ ع إِنِّى ضَعِیفُ الْعَمَلِ قَلِیلُ الصِّیَامِ وَ لَكِنِّى أَرْجُو أَنْ لَا آكُلَ إِلَّا حَلَالًا قَالَ فَقَالَ لَهُ أَیُّ الِاجْتِهَادِ أَفْضَلُ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْجٍ
اصول كافى جلد3 صفحه: 125 روایة:4
مردى بامام باقر (ع) عرضكرد: من عملم ضعیف و روزه ام اندك است. ولى امیدوارم جز حلال نخورم، امام فرمود: چه كوششى از عفت شكم و فرج بهتر است.
5- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّكُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَكْثَرُ مَا تَلِجُ بِهِ أُمَّتِى النَّارَ الْأَجْوَفَانِ الْبَطْنُ وَ الْفَرْجُ
اصول كافى جلد3 صفحه: 126 روایة:5
رسول خدا (ص) فرمود: بیشتر چیزى كه امتم را بدوزخ در آرد، دو میان خالى است، یعنى شكم و فرج.
(1640)6- وَ بِإِسْنَادِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص ثَلَاثٌ أَخَافُهُنَّ عَلَى أُمَّتِى مِنْ بَعْدِى الضَّلَالَةُ بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ وَ مَضَلَّاتُ الْفِتَنِ وَ شَهْوَةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 126 روایة:6
رسولخدا (ص) فرمود: پس از خود بر امتم از سه چیز میترسم: گمراهى بعد از معرفت و فتنه هاى گمراه كننده و شهوت شكم و فرج.
7- أَبُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ مَیْمُونٍ الْقَدَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع یَقُولُ مَا مِنْ عِبَادَةٍ أَفْضَلَ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْجٍ
اصول كافى جلد3 صفحه: 126 روایة:7
میمون قداح گوید: شنیدم امام باقر (ع) میفرمود: هیچ عبادتى بهتر از عفت شكم و فرج نیست.
8- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَةَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ حَازِمٍ عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ مَا مِنْ عِبَادَةٍ أَفْضَلَ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْجٍ
اصول كافى جلد3 صفحه: 126 روایة:8
امام باقر (ع) فرمود: هیچ عبادتى نزد خدا بهتر از عفت شكم و فرج نیست.

باب: اجتناب از محرمات

بَابُ اِجتِنابُ المَحارِم
1- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ كَثِیرٍ الرَّقِّیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِى قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ قَالَ مَنْ عَلِمَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَرَاهُ وَ یَسْمَعُ مَا یَقُولُهُ وَ یَفْعَلُهُ مِنْ خَیْرٍ أَوْ شَرٍّ فَیَحْجُزُهُ ذَلِكَ عَنِ الْقَبِیحِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَذَلِكَ الَّذِى خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى
اصول كافى جلد3 صفحه: 126 روایة:1
امام صادق (ع) درباره قول خداى عزوجل «و براى آنكه از مقام پروردگارش ترسد دو بهشت است، 46 سوره 55» فرمود: هر كه بداند خداى عزوجل او را میبیند و هر چه میگوید و میكند از خیر و شر میشنود (آگاهست) و همین دانش او را از كارهاى زشت باز دارد، كسى است كه از مقام پروردگارش ترسیده و خود را از هوس باز داشته است.
2- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَى عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ عُمَرَ الْیَمَانِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ كُلُّ عَیْنٍ بَاكِیَةٌ یَوْمَ الْقِیَامَةِ غَیْرَ ثَلَاثٍ عَیْنٍ سَهِرَتْ فِى سَبِیلِ اللَّهِ وَ عَیْنٍ فَاضَتْ مِنْ خَشْیَةِ اللَّهِ وَ عَیْنٍ غُضَّتْ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 126 روایة:2
امام باقر (ع) فرمود: هر چشمى روز قیامت گریانست، جز سه چشم: چشمى كه در راه خدا شب را بیدار باشد و چشمى كه از ترس خدا گریان شود و چشمى كه از محرمات خدا بسته شود.
(1645)3- عَلِیٌّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ یُونُسَ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ فِیمَا نَاجَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ مُوسَى ع یَا مُوسَى مَا تَقَرَّبَ إِلَیَّ الْمُتَقَرِّبُونَ بِمِثْلِ الْوَرَعِ عَنْ مَحَارِمِی فَإِنِّی أُبِیحُهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ لَا أُشْرِكُ مَعَهُمْ أَحَداً
اصول كافى جلد3 صفحه: 127 روایة:3
امام صادق (ع) فرمود: در ضمن آنچه خداى عزوجل با موسى (ع) مناجات فرمود، این بود كه: اى موسى! تقرب جویندگان بمن بچیزى مانند پرهیز از محرماتم تقرب نجسته اند. همانا من اقامت در بهشتهاى جاودانه را بآنها اجازه دهم و دیگرى را با آنها شریك نسازم (یعنى بهشتهاى عدن مختص پرهیزكاران از محرماتست).
4-عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی عُبَیْدَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مِنْ أَشَدِّ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَى خَلْقِهِ ذِكْرُ اللَّهِ كَثِیراً ثُمَّ قَالَ لَا أَعْنِى سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ إِنْ كَانَ مِنْهُ وَ لَكِنْ ذِكْرَ اللَّهِ عِنْدَ مَا أَحَلَّ وَ حَرَّمَ فَإِنْ كَانَ طَاعَةً عَمِلَ بِهَا وَ إِنْ كَانَ مَعْصِیَةً تَرَكَهَا
اصول كافى جلد3 صفحه: 127 روایة:4
امام صادق (ع) فرمود، سخت تر چیزیكه خدا بر خلقش واجب ساخته، ذكر بسیار خداست، مقصود گفتن سبحان الله و الحمد الله و لا اله الا الله و الله اكبر نیست، اگر چه این هم از جمله ذكر است، بلكه مقصود یاد آوردن خداست در آنچه حلال و حرام فرموده كه اگر طاعت خداست عمل كند و اگر معصیت است ترك نماید.
5- ابْنُ أَبِى عُمَیْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ خَالِدٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَدِمْنا إِلى ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً قَالَ أَمَا وَ اللَّهِ إِنْ كَانَتْ أَعْمَالُهُمْ أَشَدَّ بَیَاضاً مِنَ الْقَبَاطِیِّ وَ لَكِنْ كَانُوا إِذَا عَرَضَ لَهُمُ الْحَرَامُ لَمْ یَدَعُوهُ
اصول كافى جلد3 صفحه: 127 روایة:5
سلیمان بن خالد گوید: از امام صادق (ع) این قول خداى عزوجل را پرسیدم: «و بكردارهائى كه انجام داده اند پردازیم و آنها را غبارى پراكنده كنیم،23 سوره 25» فرمود: هان بخدا سوگند كردارهاى ایشان سفیدتر از پارچه هاى نازك مصرى بود، ولى چون بحرامى بر میخوردند، از آن دست بر نمیداشتند.
شرح : مفسرین قرآن ذیل آیه شریفه و شارحین اصول كافى ذیل این حدیث مطالبى مفصل راجع به احباط و تكفیر و عقاید فرق اسلامى در آن باره ذكر نموده اند، ولى خلاصه و عصاره آنها كه مناسب این مختصر است، اینستكه.
مقصود از كردارهاى سفیدتر از آن پارچه ها، مانند مهمان نوازى و صله رحم و فریادرسى گرفتار آنست كه همه آنها اعمالى است محبوب ومطلوب شارع و بهمین جهت آنها را بسیار سفید دانسته است و مقصود از غبار پراكنده، ذرات ریز و كوچكى است كه در شعاع آفتاب از روزنه اتاق دیده میشود و كنایه از اینستكه این كردار و اعمال پسندیده و مطلوب بواسطه عدم پرهیز از حرام بى اثر و نتیجه میگردد، و اجر و ثوابیرا كه خداى متعال در برابر اعمال وعده فرموده است، بچنین شخصى عطا نمیفرماید.
6- عَلِیٌّ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّكُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ تَرَكَ مَعْصِیَةً لِلَّهِ مَخَافَةَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَرْضَاهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ
اصول كافى جلد3 صفحه: 128 روایة:6
امام صادق (ع) از قول رسولخدا (ص) فرماید: هر كه گناهى را بواسطه ترس از خداى تبارك و تعالى ترك كند، خدا او را در روز قیامت خوشنود گرداند.