قرآن و آخرین پیامبر

آیت الله مکارم شیرازی

اعجاز قرآن از نظر خبرهاى غیبى و پیشگوئیهاى صریح

انسان همیشه میخواسته از حوادث آینده باخبر شود، و همواره در این راه کوشیده است، ولى على رغم این تشنگى و عطش سوزانى که نسبت به این موضوع داشته، و على رغم آن همه تلاشها و کوششهائى که براى رسیدن به این هدف به خرج داده، هیچگاه وسیله قابل اطمینانى براى دریدن پرده هاى ضخیمى که میان او و آینده افتاده است به دست نیاورده.
همین علاقه شدید او نسبت به آگاهى از حوادث آینده است که بازار «غیبت گویان» و «کاهنان» و «منجّمان» بلکه «فالگیران» و «طالع بینان» را گرم ساخته است.
اما هیچ یک از اینها نتوانسته است روح تشنه او را سیراب کند و تسکین بخشد، چه اینکه قسمتى از اینها ـ به گواهى تجربه ـ تلاشهائى براى اغفال مردم و کسب درآمدى از این رهگذر بوده است.
و قسمتى دیگر جنبه کلى گوئى داشته که اطلاع بر آن براى همه ممکن بوده است، نه چیزى بر معلومات انسان مى افزاید و نه رازى را فاش میکند مانند بسیارى از پیشگوئیهاى منجّمان و ارباب تقاویم که: «فوت یکى از بزرگان ـ خوبى حال بعضى از رجال ـ اغتشاش در بعضى نواحى ـ رواج بازار بعضى اجناس ـ شیوع پاره اى از بیماریها ـ آمدن بارانهاى نافع در بعضى بلاد و...» را همه سال یا در ماههاى مناسب پیش بینى میکنند.
در حالى که همه میدانیم آگاهى بر این گونه مسائل نیازى به رصد نشستن و مطالعه اوضاع کواکب ندارد، این حوادث در هر سال و هر ماه مناسب در یکى از نقاط این جهان پهناور اتفاق مى افتد و از قبیل توضیح واضح است.
* گاهى نیز از این پیشگوئیها براى «منظورهاى سیاسى» بهره بردارى میکنند، در جنگهاى جهانى پیشگویان و منجّمان هر یک از دو طرف جنگ، پیشگوئیهائى به نفع ط رف خود مى نمود و در جنگهاى اخیر خاورمیانه نیز از این پیشگوئیها کم و بیش ابراز میشد!.
* ممکن است افراد تیز هوش و پر استعدادى نیز روى قرائن دقیق و پیچیده اى که افراد دیگر از فهم آن عاجزند حدسیاتى نسبت به حوادث آینده بزنند که قسمتهاى زیادى از آن درست از آب درآید، ولى این هم یک موضوع خارق العاده نیست، با این حال آنها نیز نمى توانند حوادث را بطور صد در صد قطعى و با ذکر جزئیات و خصوصیات پیش بینى کنند.
* از اینها گذشته اطلاع اجمالى بر حوادث آینده، بر اثر ارتباطات مرموزى که براى ما روشن نیست نیز کم و بیش امکان دارد ـ همانطور که از بعضى کاهنان نقل میکنند ـ اما اطلاعاتى که از این طریق به دست مى آید نیز بطور کامل قابل اطمینان نیست، زیرا گاهى درست، و بسیارى از اوقات نادرست از آب درمى آید.
از این بیان چنین نتیجه مى گیریم که اگر کسى حقایقى را بطور قطع، و با ذکر خصوصیات و جزئیات، پیشگوئى کند، و قرائن موجود هم هرگز براى چنان پیشگوئى دقیق کافى نباشد، نه در یک مورد بلکه در موارد زیادى پیشگوئى او صحیح باشد، معلوم میشود او از مبدأ دیگرى الهام مى گیرد، و به نقطه اى مافوق جهان طبیعت ارتباط دارد.
اکنون به قرآن مجید بازمى گردیم و نمونه هایى از اخبار غیبى قرآن و پیشگوئیهائى را که به مناسبتهائى در قرآن آمده، مورد بررسى قرار میدهیم، و از دریچه دیگر به سوى اعجاز قرآن مى نگریم:

تلاش براى کسب حوادث آینده

1 ـ شکست رومیان و پیروزى مجدد آنها

الم ـ غُلِبَتِ الرُّومُ ـ فی أَدْنَى اْلأَرْضِ وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُونَ ـ فی بِضْعِ سِنینَ لِلّهِ اْلأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ وَ یَوْمَئِذ یَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ـ بِنَصْرِ اللّهِ یَنْصُرُ مَنْ یَشاءُ وَ هُوَ الْعَزیزُ الرَّحیمُ ـ وَعْدَ اللّهِ لا یُخْلِفُ اللّهُ وَعْدَهُ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النّاسِ لا یَعْلَمُونَ (روم ـ 1 تا6).
«رومیان در نزدیکترین سرزمین (به جزیرة العرب) مغلوب شدند ولى آنها بزودى پیروز خواهند شد، چند سال بیشتر طول نمى کشد، کارها پیش از این و بعد از این همه بدست خدا است، و در آن روز مؤمنان از نصرت الهى (و پیروزى که نصیب خودشان نیز خواهد شد) خوشحال مى شوند خداوند هر کس را بخواهد یارى میکند و او توانا و مهربان است. این وعده الهى است، و هیچگاه وعده الهى تخلف نمى پذیرد، ولى بیشتر مردم نمى دانند».
بطوریکه مى بینیم در این آیات با صراحت و قاطعیت تمام از دو پیروزى خبر داده شده: یکى پیروزى رومیان، و دیگرى پیروزى مسلمانان پاره اى از خصوصیات این دو حادثه نیز ضمن این پیشگوئى آمده است، و آن اینکه این دو حادثه در فاصله اى میان سه تا نه سال آینده رخ خواهد داد (کلمه بضع در لغت عرب به عدد 3 تا 9 گفته میشود).
ضمناً تأکید شده که این وعده قطعى و تخلف ناپذیر الهى است و مسلماً روى خواهد داد.