لقای الهی

آیت الله محمدتقی مصباح یزدی تدوین و نگارش: کریم سبحانی

فهرست منابع

1. قرآن مجید
2. حر عاملی، محمد بن الحسن؛ وسائل الشیعه، چاپ اول، مؤسسه آل‌البیت لاحیاء التراث، قم، 1410 ق.
3. رستگار، یعقوب‌الدین، تفسیر البصائر، [بی‌نا]، قم، 1357 ش.
4. زنوزی، ملاعبدالله، لمعات الهیه، چاپ دوم، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی و انجمن اسلامی حکمت و فلسفه ایران، تهران، 1361 ش.
5. قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، چاپ چهارم، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قم، 1370 ش.
6. کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، 1377 ق.
7. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، چاپ دوم، المکتبه الاسلامیه، تهران، 1366 ش.
8. محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمه، چاپ دوم، مکتب الاعلام الاسلامی، قم، 1367 ش.

پاورقی

1. شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای كمیل.
2. محمد محمدی ری شهری، میزان الحكمه، ج 4، ص 2797.
3. انشقاق (84)، 6.
4. ر.ک: یعسوب الدین رستگار، تفسیر البصائر، ج 53، ص 553ـ552.
5. انعام (6)، 130.
6. زخرف (43)، 84.
7. بقره (2)، 115.
8. بقره (2)، 46.
9. یونس (10)، 7.
10. شوری (42)، 53.
11. نجم (53)، 42.
12. هود (11)، 123.
13. نمل (27)، 88.
14. بقره (2)، 156.
15. علق (96)، 8 .
16. مؤمنون (23)، 115.
17. انشقاق (84)، 6.
18. کهف (18)، 104.
19. انعام (6)، 130.
20. حجر (15)، 3.
21. محمد (47)، 12.
22. انشقاق (84)، 7 ـ 15.
23. حاقه (69)، 19.
24. کهف (18)، 36.
25. بقره (2)، 46.
26. یونس (10)، 7.
27. كَلاَّ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ یَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُون. مطففین (83)، 15.
28. بقره (2)، 18.
29. اعلی (87)، 13.
30. انفال (8)، 24.
31. انعام (6)، 122.
32. یس (36)، 70.
33. آل عمران (3)، 77.
34. شوری (42)، 51.
35. قیامت (75)، 23 ـ 22.
36. شعراء (26)، 4.
37. ملک (67)، 2.
38. بقره (2)، 30.
39. بحارالانوار، ج 3، باب 2، روایت 2، ص 15.
40. روم (30)، 7.
41. نساء (4)، 10.
42. ق (50)، 22.
43. سجده (32)، 12.
44. بلد (90)، 4.
45. انبیاء (21)، 19.
46. اعراف (7)، 50.
47. مؤمن (40)، 16.
48. بقره (2)، 115.
49. طارق (86)، 9.
50. نباء (78)، 38.
51. مؤمنون (23)، 108.
52. تکویر (81)، 3ـ1.
53. قیامت (75)، 9ـ7.
54. ابراهیم (14)، 48.
55. زمر (39)، 67.
56. احقاف (46)، 30.
57. نحل (16)، 96.
58. نحل (16)، 8 ـ 5.
59. همان، 9.
60. زخرف (43)، 14 ـ 12.
61. نحل (16)، 16.
62. بحارالانوار، ج 16، باب 6، روایت 25، ص 91.
63. اصول کافی، ج 1، باب 58، روایت 3، ص 170.
64. بقره (2)، 203.
65. روم (30)، 11.
66. انبیاء (21)، 104.
67. غافر (40)، 16.
68. انفطار (87)، 19.
69. کهف (18)، 110.
70. کهف (18)، 110.
71. غافر (40)، 16.
72. شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، مناجات خمس عشر، مناجات مریدین.
73. همان، دعای کمیل.
74. مطففین (83)، 15.
75. طه (20)، 125 ـ 126.
76. کهف (18)، 110.
77. بقره (2)، 249.
78. همان، 4.
79. فصلت (41)، 50.
80. جاثیه (45)، 32.
81. یونس (10)، 15.
82. احزاب (33)، 21.
83. ممتحنه (60)، 6.
84. مؤمنون (23)، 32.
85. بینه (98)، 5.
86. انعام (6)، 162.
87. قیامت (75)، 22ـ23.
88. جاثیه، (45)، 23.
89. شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، مناجات خمس عشره، مناجات الذاکرین.
90. محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج 70، باب 54، حدیث 15، ص 243.
91. همان، ج 5، باب 3، حدیث 79، ص 128.
92. یونس (10)، 8 ـ 7.
93. بقره (2)، 223.
94. قیامت (75)، 6 ـ 3.
95. نهج‌البلاغه، خطبه 5.
96. علم به كُنه در علم حضوری عبارت است از حضور تمام حقیقت عینی و هویت خارجی شیء برای مدرَك، مثل حضور تمام حقیقت عینی و هویت خارجی واجب الوجوب بالذات برای او و علم مجردات به هویت‌های عینی خود، بلكه علم هر علتی به هویت عینی و انیت خارجیه معلول خود. علم به كُنه در علم حصولی عبارت است از حصول صورت تمام ذات یا ذاتیات شیء در نزد مدرَك؛ مثل صورت حیوان ناطق كه تمام ذاتیات انسان است. (ملاعبدالله زنوزی، لمعات الهیه، ص‌84‌ ـ‌83).
97. بقره (2)، 260.
98. علم به وجه در علم حضوری اشراقی عبارت است از حضور هویت اثر شیء و وجه شیء از آن جهت كه اثر آن شیء و وجه آن شیء‌ است، برای مدرك؛ مثل حضور معلوم بالذات و مجعول بالذات شیء برای مدرك، خواه آن مدرك خود معلول بالذات باشد یا غیر آن... به عبارت دیگر، حضور اثر و فیض به حضور اشراقی از برای مدرك، حضور مؤثر و مفیض است به حضور اشراقی از برای آن و لیكن این حضور به وجه است نه به كُنه، به نحو نقصان است نه به نحو تمام؛ به وجه قصور است نه به وجه كمال. علم به وجه در علم حصولی عبارت است از حصول صورت نعتی از نعوت و خاصه‌ای از خواص شیء‌ در نزد مدرك؛‌ مثل صورت ضاحك و كاتب در نزد مدرك از آن حیث كه نعتی از نعوت و خاصه‌ای از خواص انسانند (ملاعبدالله زنوزی، همان، صص 85 ـ 83).
99. شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای كمیل.
100. شیخ عباس قمی،‌ مفاتیح الجنان، دعای سحر ماه رمضان.
101. واقعه (56)، 21.
102. محمدتقی مجلسی، بحارالانوار، ج 77، باب 4،‌ حدیث 3، ص 84.
103. شیخ عباس قمی، مفایتح الجنان، دعای حضرت امام حسین(علیه السلام) در روز عرفه.
104. محمدتقی مجلسی، بحارالانوار، ج 77، باب 2، حدیث 6، ص 29.
105. شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 2، باب 89، حدیث 11، ص 144.
106. همان.
107. یونس (10) / 8.