ده درس پیرامون امر به معروف و نهی از منکر

نویسنده : حجه الاسلام محسن قرائتی

سوءظن و تجسس و غیبت

قرآن با صراحت مى فرماید: "بعضى گمان ها گناه است."(227)
سوءظن، زمینه تجسّس و تجسّس، زمینه غیبت و غیبت، مهم ترین عامل براى گسستن محبّت ها، پیوندها و اعتمادهاست.

سعایت

قرآن مى فرماید:
"هركس بین دو مسلمان فتنه گرى، سخن چینى، میانجى گرى بد، ایجاد كدورت و پرده درى كند، براى او سهمى از كیفر است."(228)

بى تفاوتى

در حدیث مى خوانیم: "اگر كسى ناله مظلومى را بشنود و به او پاسخ ندهد، مسلمان نیست."(229)
قرآن مى فرماید: "چرا براى نجات مستضعفان قیام نمى كنید؟"(230)
البته، این بى تفاوتى نسبت به جامعه است؛ امّا گاهى انسان نوعى بى تفاوتى درونى نسبت به خود پیدا مى كند كه در برابر دیده ها و شنیده ها عبرت نمى گیرد، سنگدل مى شود، قطره اشكى هم ندارد. قرآن بارها از این گروه انتقاد كرده است؛ «وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا یَذْكُرُونَ»(231)