ده درس پیرامون امر به معروف و نهی از منکر

نویسنده : حجه الاسلام محسن قرائتی

شركت در جلسات گناه

قرآن مى فرماید: "هرگاه در مجلسى حضور یافتید كه آیات خدا مورد انكار و مسخره قرار گرفته است، آن مجلس را ترك كنید."(217)
زیرا سكوت و سازش شما، به یاوه سرایان جرأت هرگونه توهین و جسارت به مقدسات مذهبى را مى دهد.

تهمت و آبروریزى

از جمله منكرات اجتماعى، توهین و تحقیر، فحش و ناسزا، غیبت و تهمت و آبروریزى است.
قرآن این گونه رفتار نسبت به دیگران را نشانه افراد جهنمى دانسته و درباره اهل دوزخ مى فرماید: "هرگروه كه به جهنم داخل مى شوند، به گروه دیگر لعنت و نفرین مى كنند؛ «كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا»(218)

پیروى از شخصیت هاى كاذب

در قرآن آیات فراوانى مردم را از پیروى از مفسدین،(219) مسرفین،(220) گنهكاران،(221) فرومایگان،(222) جاهلان،(223) هوسبازان،(224) غافلان(225) و كافران بازداشته است. برعكس، شخصیتهاى واقعى را انبیا، صدیقین، شهدا و صالحان(226) دانسته و بر هر مسلمانى واجب كرده است كه در هر نماز پیروى خود را از خط آنان اعلام كند و بگوید: «اهدنا الصراط المستقیم صراط الذین انعمت علیهم»