ده درس پیرامون امر به معروف و نهی از منکر

نویسنده : حجه الاسلام محسن قرائتی

حمایت از آمرین به معروف

خلیفه سوم، عثمان، دستور تبعید ابوذر، یار وفادار رسول خدا را به ربذه صادر كرد و گفت: هیچ كس نباید ابوذر را بدرقه كند!
اما امیرالمؤمنین، امام حسن و امام حسین علیهم السلام سكوت را شكسته و به حمایت از این آمر به معروف به پا خاستند و او را بدرقه كردند.
به هنگام بدرقه، هر سه بزرگوار به ابوذر دلدارى دادند و سخنانى فرمودند. حضرت على علیه السلام فرمود: «اى اباذر! تو براى خدا غضب كردى و فریاد زدى. اینها از افشاگرى تو و از دست دادن حكومت ترسیدند؛ ولى تو هم از گناهِ سكوت ترسیدى و فریاد زدى. فرداى قیامت معلوم خواهد شد كه برنده كیست.»
ابوذر در ربذه غریبانه و در حالى كه سرش در دامن دخترش بود، جان سپرد.

اگر مشكلات پیش آمد، چه كنیم؟

از یك سو قرآن مى فرماید: «خداوند براى شما آسانى خواسته است و نه سختى»(74) و از سوى دیگر، امر و نهى در برخى موارد موجب درگیرى و ضرر مى شود، پس چه باید كرد؟
پاسخ: اولاً خود قرآن فرموده است: «در این راه، هر مشكلى به تو رسید، تحمل كن!».(75)
ثانیاً : انبیا و اولیا در راه زنده كردن حق و محو باطل، آن همه سختى كشیدند. قرآن مى فرماید: «حوادث تلخى كه براى شما پیش مى آید، با وجود تلخى و نگرانى براى شما، بركاتى نیز دارد زیرا وسیله اى براى توبه واستغفار شماست».(76)
بنابراین، باید بنگریم كه هر كجا مسأله اى اهم بود، هر چیزى هرچه هم مهم باشد، فداى آن شود. براى مثال، حفظ اسلام مهم تر از جان امام حسین علیه السلام است، لذا آن حضرت شهید مى شود تا اسلام زنده بماند.

آمران به معروف را دوست بداریم!

یكى از انتقاداتى كه انبیا به بعضى از مردم داشتند، این بود كه: «شما ناصحین را دوست ندارید؟».(77)
امام صادق علیه السلام مى فرماید: «بهترین دوستان من كسى است كه عیوب مرا به عنوان هدیه به من تذكر دهد».(78)
امام سجاد علیه السلام در دعاى مكارم الاخلاق چنین مى فرماید: «پروردگارا! به من روحیه انتقاد پذیرى مرحمت فرما تا از كسانى كه مرا ارشاد مى كنند، پیروى كنم».(79)
حضرت على علیه السلام مى فرماید: «از علامات سقوط و عقب گرد، مظنون شدن به كسانى است كه براى ما دلسوزى مى كنند».
و فرمود: «هر كس تو را موعظه كرد، او را به وحشت نینداز».(80)
این منافقان بودند كه هرگاه مورد نهى از منكر قرار مى گرفتند، با غرور مى گفتند: در جامعه تنها ما مصلح هستیم.(81)
و این كفار بودند كه هرگاه انبیا آنان را ارشاد مى فرمودند، به جاى پذیرش مى گفتند : هدف انبیا فخر فروشى بر ماست!!(82)
برادر و خواهر، اگر تذكرى به شما مى دهند، سرسختى نكن! تكبّر بود كه شیطان را از درگاه خدا دور كرد.