آیین رحمت

نویسنده : آیت الله مکارم شیرازی

4ـ مهربانى پیامبر، عامل جذب مسلمانان

یکى از معجزات پیامبر گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله وسلم) «تألیف قلوب» است. در آیه 159 سوره آل عمران مى خوانیم:
(فَبِما رَحْمَة مِنَ اللّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ کُنْتَ فَظّاً غَلیظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ);
به (برکت) رحمت الهى،در برابر آنان (مردم) نرم و مهربان شدى; و اگر خشن و سنگدل بودى، از اطراف تو پراکنده مى شدند.
طبق این آیه شریفه، عطوفت و مهربانى پیامبر رحمت، موجب جذب و جلب مردم به سمت آن حضرت شد، که آن هم از رحمت الهى سرچشمه گرفته بود. بدین جهت، در آیه 63 سوره انفال مى خوانیم:
(لَوْ اَنْفَقْتَ ما فِى الْاَرْضِ جَمیعاً ما اَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لکِنَّ اللّهَ اَلَّفَ بَیْنَهُمْ اِنَّهُ عَزیزٌ حَکیمٌ);
(اى پیامبر ما!) اگر تمام آنچه روى زمین است صرف مى کردى که میان دلهاى آنان اُلفت دهى موّفق نمى شدى; ولى خداوند در میان آنها الفت ایجاد کرد. او توانا و حکیم است.
ایجاد یک امّت مسلمان پرقدرت از آن مردم عقب افتاده، و تبدیل دلهاى پراکنده و پر از کینه آنها، به قلبهایى متّحد و مهربان، یک معجره الهى بود.
بنابراین، اگر یکى از معجزاتِ مهمّ پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله وسلم) را تألیف قلوب و جمع بین جمعیّتى خشن و پر کینه، و ایجاد محبّت و صفا و صمیمیّت بین آنها بدانیم، سخن به گزافه نگفته ایم.
آیا آئینى که معجزه آن تألیف قلوب و مهربانى و رحمت و عطوفت است، آئین خشونت است!

5ـ صلح و آشتى برنامه اصلى اسلام

خداوند مهربان در آیه شریفه 208 سوره بقره مى فرماید:
(یا اَیُّهَاالَّذین آمَنُوا ادْخُلُوا فِى السِّلْمِ کافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ اِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبینٌ);
اى کسانى که ایمان آورده اید! همگى در صلح و آشتى در آیید و از گامهاى شیطان پیروى نکنید که او دشمن آشکار شماست.
طبق این آیه شریفه، صلح و آشتى برنامه اصلى اسلام است. و جالب این که قرآن مجید کسانى که از صلح و آشتى دورى مى کنند و آتش افروزى مى نمایند، و طالب درگیرى و جنگ مى باشند، پیرو شیطان معرفّى مى کند! یعنى صلح و آشتى کارى الهى و رحمانى، و جنگ و آتش افروزى و خشونت، کارى شیطانى و اهریمنى است.

6ـ مودّت و رحمت از نشانه هاى پروردگار

آیاتى از قرآن مجید بیان کننده نشانه هاى عظمت پروردگار است ـ که در حقیقت موضوع برهان نظم در مسأله خداشناسى است ـ در آیه شریفه 21 سوره روم مى خوانیم:
(وَ مِنْ آیاتِه اَنْ خَلَقَ لَکُمْ مِنْ اَنْفُسِکُمْ اَزْواجاً لِتَسْکُنُوا اِلَیْها وَ جَعَلَ بَیْنَکُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً اِنَّ فى ذلِکَ لاَیاتٌ لِقَوْم یَتَفَکَّروُنَ);
از نشانه هاى او این که همسرانى از جنس خودتان براى شما آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید و در میانتان مودّت و رحمت قرا داد; در این، نشانه هایى است براى گروهى که تفکّر مى کنند.
ممکن است منظور از «بینکم» ارتباط بین زن و شوهر باشد; یعنى، خداوند بین زن و شوهر مودّت و رحمت قرار داد; ولى به احتمال قوى تر منظور ارتباط بین تمام انسانهاست. طبق این احتمال، یکى از نشانه هاى خداوند این است که بین تمام انسانها محبّت و مودّت و رحمت ایجاد کرده است.
آرى، تألیف قلوب از آیات الهى است، به گونه اى که اگر این محبّت اجتماعى وجود نداشت، زندگى دستجمعى امکان پذیر نبود.