مفاهیم تحریف شده

نویسنده : آیت الله مکارم شیرازی

توسّل در امور معنوى

رسیدن به سعادت جاویدان، تهذیب نفس، خودسازى ورسیدن به حوائجى كه عادتاً نمى‌توان به آن‌ها رسید، راهى است پرفراز ونشیب. در این امور چون توان كافى نداریم، متوسّل به افرادى مى‌شویم كه توان كافى دارند و از آن‌ها مى‌خواهیم در پیشگاه خدا به ما كمك كنند تا این راه سخت را طى كنیم و گرفتار دام‌هاى شیاطین و وسوسه‌هاى نفس نشویم و مشكلات وگرفتارى‌هاى زندگى برایمان آسان و سپس حل گردد.
به اولیاء خدا عرض مى‌كنیم :
«یَا وَجِیهاً عِنْدَ اللَّهِ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ اللَّه»[52] اى بزرگى كه در پیشگاه خدا آبرو دارى، براى ما در پیشگاه خدا شفاعت كن.
این نوع توسّل نیز نه كفر است و نه شرك بلكه حقیقت قرآنى است!

توسّل در قرآن مجید

دو آیه در قرآن مجید به صراحت درمورد توسّل سخن مى‌گوید و تعجّب است چگونه كسانى كه ادّعاى آشنایى با قرآن را دارند، منكر توسّل مى‌شوند! در سوره مائده مى‌فرماید :
(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَابْتَغُواْ إِلَیهِ الْوَسِیلَةَ)[53] اى كسانى كه ایمان آورده‌اید! تقواى الهى پیشه كنید و وسیله‌اى براى تقرّب به خدا بجویید.
در آیه‌اى دیگر مى‌فرماید :
(أُولَـئِكَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ)[54] كسانى را كه به‌عنوان معبود مى‌خوانند، خودشان وسیله‌اى براى تقرّب به پروردگارشان مى‌جویند.
در این آیات، وسیله، معنى گسترده‌اى دارد؛ هرچند بعضى درپى محدود كردن آن هستند ولى از نظر آیات قرآن محدودیتى ندارد. ممكن است وسیله: نماز، روزه، قرآن، ایمان، اولیاءاللّه، بزرگان دین و یا خدمت به نیازمندان باشد.

توسّل در فقه اهل سنّت

پیش از «ابن تیمیّة» و «محمّد بن عبدالوهّاب»[55] تمام بزرگان اسلام در مشكلات، متوسّل به اولیاءاللّه مى‌شدند. در حال حاضر نیز غیر از وهابیون، تمام مسلمانان اعم از شیعه و غیر شیعه در مشكلات متوسّل به آن بزرگواران مى‌شوند و این مسئله مورد اتّفاق مسلمین بوده و هست.[56]
«شافعى»[57] یكى از ائمّه مذاهب اربعه اهل سنّت است وكسى است كه هیچ كدام از فرقه‌هاى اهل سنّت نمى‌توانند منكر او شوند. او اشعار معروفى دارد كه نشان مى‌دهد به اهل‌بیت پیامبر : متوسّل شده است. كتاب «صواعق» نوشته «ابن حجر مكّى» كه از متعصّبین اهل سنّت است شعرى از او را در عین تعصّب نقل مى‌كند :
آلُ النَّبِىِّ ذَرِیعَتِی وَ هُمُ إِلَیْهِ وَسِیلَتِی أَرْجُو بِهِمْ أُعْطی غَداً بِیَدِ الْیَمِیْنِ صَحِیْفَتِی[58] اهل بیت پیامبر: وسیله من هستند. آن‌ها واسطه تقرّب من به خدا محسوب مى‌شوند. امیدوارم به وسیله آل محمد : در روز قیامت، خداوند نامه عمل من را به دست راستم بدهد. (زیرا دادن نامه عمل به دست راست در مقابل آنان كه نامه عملشان به دست چپشان داده مى‌شود نشانه اهل نجات است).
او در این شعر، با صراحت به اهل‌بیت پیامبر: متوسّل مى‌شود. آیا مى‌توانند بگویند كه امام شافعى نیز مشرك شده است؟
دانشمند معروفى از علماى اهل سنّت به نام «سمهودى» در كتابش به نام «وفاء الوفاء» بحث‌هایى درباره توسّل دارد كه به بعضى از روایات آن اشاره مى‌كنیم.
در روایتى كه دو تن از بزرگان اهل سنّت به نام‌هاى «نسائى وترمذى» نقل مى‌كنند، آمده است: در زمان پیامبر اكرم(ص) مرد نابینایى از ایشان براى شفاى بیمارى‌اش تقاضاى دعا كرد. پیامبر (ص) به او دستور داد چنین دعا كند :
«أَللَّهُمَّ إِنِّى أَسْئَلُکَ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِنَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ نَبِىِّ الرَّحْمَةِ، یا مُحَمَّدُ إِنِّی تَوَجَّهْتُ بِکَ إِلى رَبِّی فِی حاجَتِی لِتَقْضِیَ لِیَ اللَّهُمَّ شَفِّعْهُ فِیَّ»[59] اى محمّد! در پیشگاه خدا شفاعت مرا كن تا حاجتم را بگیرم. و در نهایت این مرد نابینا در پرتو این توسّل و توجّه به لطف پروردگار بینا شد.
در نمونه دیگر، «بیهقى» از دانشمندان معروف اهل سنّت مى‌گوید: زمان خلیفه دوم در سالى، قحطى شدیدى در شهر مكّه به‌وجود آمد. بلال به همراه عدّه‌اى از صحابه بر سر قبر پیامبر آمدند و چنین گفتند: «یا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَقِ لاُِمَّتِکَ ... فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا»[60] اى پیامبر خدا! بارانى از خدا براى امّتت بخواه، آن‌ها در حال هلاك شدن هستند.
آیا بلال كه به مكتب پیامبر (ص) آشنا بود و عدّه‌اى از صحابه به‌دلیل توسّلشان مشرك و كافر شدند؟
آخرین نمونه، كتاب «صحیح دارمى» از كتب بسیار معروف اهل سنّت است كه از «عایشه» نقل مى‌كند: در مدینه قحطى شدیدى شد، بعضى به عایشه گفتند: نكته‌اى از پیامبر در این زمینه سراغ دارى؟ او گفت: عقیده من این است كه اگر سقف بارگاه پیامبر را سوراخ كنند و آسمان پرتوش بر قبر پیامبر بیفتد، مى‌بارد. (شاید از پیامبر شنیده بود) این كار را كردند و باران فراوانى آمد.[61]