امر به معروف و نهی از منکر

نویسنده : حجه الاسلام محسن قرائتی

پذیرش ولایت كفار

از مهمترین منكرات سیاسى، پذیرفتن ولایت كفّار است كه بارها قرآن از آن نهى فرموده است.(844)
قرآن در این زمینه مى فرماید: "هركس سرپرستى آنان را بپذیرد، مسلمان نیست."(845)
قرآن با بیان شیرینى مى فرماید: "آنها تو را دوست ندارند. تو چرا آنها را دوست دارى؟"(846)
اگر مسلمانان احساس كردند كه یهود و نصارى قلباً آنها را دوست دارند، باید در ایمان خود شك كنند؛ چون مى فرماید: "یهود و نصارى هرگز از تو راضى نمى شوند؛ جز اینكه تو پیرو آنها باشى."(847)

سوء ظن به والیان

قرآن مى فرماید: "هرگاه ناگوارى به بنى اسرائیل مى رسید، فال بد مى زدند و مى گفتند: "این حوادث تلخ به خاطر وجود موسى است."(848)
فال بد زدن در حقیقت نادیده گرفتن وسائل طبیعى و تهمت و افتراء و نوعى شرك به خداست؛ تا چه رسد به اینكه این فال به پیامبر بزرگوارى همچون حضرت موسى باشد.

قتل مردم

از منكرات مهمّى كه قرآن آن را بیان كرده است، خونهاى ناحقى است كه افراد فاسد به محض رسیدن به قدرت مى ریزند و كشاورزیها را نابود مى كنند.(849)
گاهى هم براى حفظ قدرت، و یا برنامه هایى را كه از طرف بیگانگان به آنان دیكته مى شود، همه سرمایه هاى طبیعى و نیروهاى انسانى را به باد مى دهند.