امر به معروف و نهی از منکر

نویسنده : حجه الاسلام محسن قرائتی

تبلیغ به نفع دشمن

هرگونه تبلیغاتى كه كفار را عزیز بدارد و مسلمانان را تحقیر كند، ممنوع است و در قرآن مى خوانیم: "عده اى از منافقین به مسلمانان مى گفتند: از كفار بترسید كه عدّه آنها زیاد است. ولى مسلمانان به جاى آنكه بترسند، بر ایمانشان اضافه مى شد."(839)

نپذیرفتن منصوبین الهى

مهمترین منكر سیاسى، نپذیرفتن كسانى است كه خداوند آنها را نصب كرده است. در سوره بقره، داستان طالوت و جالوت به طور مفصل نقل شده است كه در بخشى از آن مى خوانیم: "هرچه پیامبرشان فریاد زد كه خداوند جناب طالوت را براى رهبرى شما برگزیده است، مردم به بهانه اینكه او شخص فقیر و گمنامى است، زیر بار نرفتند."(840)
مثل زمانى كه حضرت موسى(ع) براى دریافت الواح تورات به كوه طور رفته و برادرش هارون را به جاى خود معیّن كرده بود، مردم به سراغ سامرى رفتند و هارون را رها كردند و هرچه حضرت هارون ناله كرد، چنان تضعیفش كردند كه به گفته قرآن تا مرز كشتنش پیش رفتند.(841)
این حوادث تلخ در امت اسلام هم بوده است. رسول خدا(ص) على بن ابیطالب را در غدیر خم در میان حدود صدهزار نفر به جانشینى پس از خود منصوب كرد؛ ولى مردم به قول دعاى ندبه، فرمان رسول اللّه را امتنان نكردند.(842)

نق زدن به حاكم الهى

یكى از گناهان بزرگ، تسلیم نبودن در برابر قضاوتهاى اولیاى خداست.
داستان
میان دونفر از اصحاب در مسأله آبیارى مشاجره شدو آن دو، پیامبر را داور كردند. حضرت پس از شنیدن سخنان دوطرف، قضاوت كرد. شخص محكوم، پیامبر را متهم كرد كه در قضاوت، حق را در نظر نگرفته است. آیه نازل شد: "به خدا قسم، ایمان ندارند جز كسانى كه در برابر قضاوت تو تسلیم محض باشند!"(843)