امر به معروف و نهی از منکر

نویسنده : حجه الاسلام محسن قرائتی

با یك صحنه از دور خارج مى شود

افرادى امر به معروف و نهى از منكر مى كنند، ولى موفق نمى شوند و این شكست براى همیشه در روح آنان اثر منفى مى گذارد؛ طورى كه همیشه با خود مى گویند : «فایده ندارد؛ زیرا در فلان وقت گفتم و اثرى نكرد.»
این افراد نیز باید بدانند كه اولاً : شما در همان دفعه اى كه به ظاهر شكست خوردى، پاداش بزرگى از طرف خداوند دریافت كردى.
ثانیاً شاید در برابر تذكر شما سرسختى نشان بدهند و گوش به سخن شما ندهند، ولى حرف در درون هر فرد، دیر یا زود اثر خواهد گذاشت.
به علاوه، شكست در یك یا چند مورد، دلیل بر ترك این وظیفه الهى نیست. مگر شما اگر به نسخه پزشكى عمل كردى و نتیجه اى نگرفتى، براى همیشه بیمارى را تحمل مى كنى؟ یا پزشك و نسخه را آن قدر تغییر مى دهى، تا به نتیجه برسى؟!

ترك وظیفه به گمان خود سازى

بعضى به خیال خودسازى به خیر و شر جامعه و مسائلى كه در آن مى گذرد، كارى ندارند؛ این گونه افراد نظیر همان فراریان از جنگ تبوك هستند كه به پیامبر اكرم مى گفتند : «ما براى حفظ تقوى در جبهه به كمك تو نمى آییم؛ زیرا در سفر به تبوك و جنگ باروم : نگرانیم كه چشممان به دختران آنان بیفتد و گناه كنیم. لذا، تو را در جبهه تنها مى گذاریم.»

كار از كار گذشته

بعضى امر به معروف و نهى از منكر نمى كنند و مى گویند : «باید فكر اساسى كرد و كار از تذكر و موعظه و امر به معروف گذشته است. «این نیز یكى از حیله ها و وسوسه هاى شیطانى است. درست مانند كسى كه تشنه اى را مى بیند و مى تواند با كمى آب او را از مرگ نجات دهد، ولى مى گوید : باید فكر آبرسانى كلى و آب بهداشتى سراسرى باشیم.»
البته، فكر اساسى و تصمیم كلى حرف منطقى است، ولى این تفكر نباید بهانه ترك امر به معروف و نهى از منكر شود.