امر به معروف و نهی از منکر

نویسنده : حجه الاسلام محسن قرائتی

خجالت

گاهى سكوت و رها كردن امر به معروف و نهى از منكر، سرچشمه روحى و روانى دارد. فرد خجالت مى كشد و حیا مى كند. این نوع حیا در روایات اسلامى مورد انتقاد است و باید این صفت را كسى كه گرفتار آن است، با تمرین از خود دور كند. او باید بداند كه عار و خجالت موقت در دنیا، نتیجه اى جز آتش ابدى در قیامت نخواهد داشت.

ترس

گاهى انسان امر به معروف و نهى از منكر نمى كند، زیرا مى ترسد. از چه؟ ...
مى ترسد مشترى و خریدار جنس او كم شود؛ ولى باید بداند كه به فرموده حضرت على (ع) امر و نهى، رزق كسى را قطع نمى كند.
مى ترسد دوستانش را از دست بدهد؛ ولى باید بداند بهترین دوست او، خداست.و بالاخره دوستان، او را رها خواهند كرد.
مى ترسد به حرفش اعتنایى نشود؛ ولى باید بداند كه به پاداش بزرگى مى رسد؛ گرچه مردم به سخن او گوش ندهند.
مى ترسد مورد تهدید قرار گیرد؛ ولى باید بداند كه خدا با اوست و مرگ به دست خداست.
مى ترسد مردم نیز از عملكرد او انتقاد كنند؛ ولى این نیز براى كسانى كه اهل خودسازى هستند، كمالى است.
در روایات متعدد از رسول خدا (ص) و على بن ابیطالب و امام صادق (ع) بارها نقل شده است : «امر به معروف و نهى از منكر كنید و نترسید؛ زیرا نه رزق شما قطع، و نه مرگ شما نزدیك مى شود.(170)

با یك گل بهار نمى شود

گاهى سكوت دیگران، انسان را به سكوت وا مى دارد؛ طوریكه فرد با خود مى گوید : با یك گل بهار نمى شود.»، در اینجا نیز باید مسلمان روحیه خط شكنى داشته باشد و از نیش و نوشها نهراسد. او باید بداند كه امر به معروف در آن فضاى مرگبار و ساكت، پاداش بیشترى دارد. به همین دلیل در حدیث مى خوانیم : «بهترین جهاد، كلمه حقى است كه انسان در برابر رهبر ستمگر بگوید؛ چون اطراف رهبران ستمگر، افراد متملق و چاپلوسى هستند كه همه كارهاى طاغوت را زیبا جلوه مى دهند و او خیال مى كند كه همه كارهایش صحیح است (زُیِّنَ لِفِرعَون سُوُء عَمَلِه)؛ و در آن فضاى سكوت و چاپلوسى اگر شیر دلى پیدا شود و حق را بگوید و سكوت را بشكند، بزرگترین شهامت را از خود نشان داده است و بهترین اجر و پاداش را دریافت خواهد كرد.