نظریه حقوقی اسلام جلد دوم

نویسنده : آیت الله محمدتقی مصباح یزدی مترجم : تحقیق و نگارش: محمدمهدی کریمی‌نیا

7. مرجع تشخیص مقررات ثابت و متغیر

اكنون این پرسش فراروى ما است كه چه كسى صلاحیت تعیین قوانین ثابت یا متغیر را دارد؟ براى مثال، چه كسى باید مشخص سازد كه استفاده از مشروبات الكلى تا چه اندازه جایز، و تا چه اندازه جایز نیست؟ در چه زمانى مفید و در چه زمانى مضر است؟ البته مقدارى از آن، مورد قبول همه است. كسى نمى‌پذیرد كه فردى مقدار زیادى شراب بنوشد، مست گردد و با عربده‌كشى به قتل و آدم‌كُشى بپردازد. نوشیدن این مقدار قطعاً مورد پذیرش نیست؛ اما آیا یك استكان شراب جایز است یا نه؟ چه كسى باید تعیین كند؟ آیا نوشیدن آب جو جایز است یا نه؟ مرجع تشخیص آن كیست و حد و مرز آن چیست؟ زمانى مواد مخدر را به طور كلى مضر مى‌دانستند، اما اكنون عده‌اى مقدار كم آن را براى رفع نگرانى‌ها و ایجاد حالت فراموشى نسبت به شرایط سخت زندگى مفید مى‌دانند؛ چه كسى باید حد و مرز آن را تعیین كند؟
به اعتقاد ما این جهان خدایى عالِم و حكیم دارد كه شرایط متغیر و ثابت را بهتر از دیگران
﴿ صفحه 104 ﴾
مى‌داند. به همین سبب نیز هم او است كه باید احكام ثابت و متغیر را تعیین كند و حوزه احكام ثانویه یا احكام حكومتى را مشخص سازد. در مقابل، فرهنگ لیبرال یا به كلى منكر خدا است، یا او را محصور به محدوده‌اى خاص مى‌كند. گاهى مى‌گویند: خداوند كارى به این مسایل ندارد! او تنها دنیا را آفریده و از آن پس، این جهان خود به خود حركت كرده و به پیش مى‌رود! از نظر آنان جایى براى ربوبیت تكوینى و ربوبیت تشریعى خداوند وجود ندارد.
در هر حال ما مسلمانیم و به خالقیت خدا، ربوبیت تكوینى و ربوبیت تشریعى او اعتقاد داریم. او باید تعیین كند كه كدام قانون، ثابت و كدام قانون، متغیر است: قال رسول اللّه(صلى الله علیه وآله): حَلالى حلالٌ الى یوم القیامةِ و حَرامى حرامٌ الى یومِ القیامة(92)= پیامبر گرامى اسلام فرمود: حلال من حلال است تا روز قیامت، و حرام من حرام است تا روز قیامت.
اطلاق آیات قرآن كریم و روایات معصومین(علیهم السلام) و ضرورت مذهب تشیع و بلكه ضرورت فقه اسلام تصریح دارد كه احكام ثابت كه در كتاب و سنّت آمده، قید زمانى ندارد و تا روز قیامت حاكم است. احكام جزایى اسلام مثل حدود و قصاص هیچ گاه تعطیل نمى‌شود. كسى كه باعث تعطیلى حدى از حدود اسلام گردد، بدعت‌گذار و در حكم كافر است.
این دین و مذهب ما است. اگر كسانى از اسلام دم مى‌زنند، این اسلام است. این صریح آیات قرآن كریم است. این حدیث پیغمبر اكرم(صلى الله علیه وآله) است. اگر عده‌اى در پى فریب مردم هستند، راه دیگرى را برگزینند. این‌جا كشور امام زمان(علیه السلام) است. ما شاگردان و سربازان امام عصر(علیه السلام) با مدد الهى نخواهیم گذاشت حقایق اسلام محو گردد و سنّت‌ها ترك گردد.
﴿ صفحه 105 ﴾

جلسه سى و دوم: مبناى نظرى دفاع و حمایت از مسلمانان فلسطین

1. توجه انقلاب اسلامى ایران به مسأله فلسطین

موضوع بحث نظریه حقوقى اسلام بود كه در جلسات پیش، حقوق و تكالیفِ متقابل مردم و حكومت را مورد توجه قرار دادیم. از آن جا كه امروزه یك حركت همگانى در كشور ما در حمایت از انتفاضه مردم فلسطین و هم‌دردى با مردم شریف و محروم آن دیار در جریان است، مناسب است بحثى حقوقى ناظر به مسایل جهان اسلام و مخصوصاً فلسطین مطرح سازیم.
بحمداللّه مردم ایران از پیش از انقلاب اسلامى نسبت به مسأله فلسطین و ظلمى كه از طرف جهان‌خواران و اسلام‌ستیزان بر مردم نجیب و شریف آن دیار مى‌رود، حساس بوده‌اند. افرادى هم‌چون امام خمینى(رحمه الله) و استاد شهید علامه مطهرى رضوان‌اللّه‌علیه مردم را متوجه اهمیت این موضوع مى‌نمودند. حتى قبل از انقلاب، اقداماتى در جهت كمك به مردم فلسطین صورت پذیرفت. در این میان، این رویّه از سوى برخى مورد انتقاد قرار گرفت. به اعتقاد این عده، حساسیت نسبت به مسأله فلسطین كه دور از مرزهاى كشور ما است اهمیتى ندارد!
در سال اول پیروزى انقلاب اسلامى، از سوى امام خمینى(رحمه الله) روز جمعه آخر ماه مبارك رمضان به عنوان «روز جهانى قدس» اعلام گردید.(93) ملت ایران در مدت بیست و چند سال
﴿ صفحه 106 ﴾
اخیر و به صورت‌هاى گوناگون احساسات مذهبى و هم دردى خویش را با مردم مظلوم فلسطین ابراز نموده است. دولت‌مردان ما نیز هر كدام به سهم خویش نسبت به این مسأله مهم حساس بوده‌اند.
اما حركت‌هایى كه تا كنون در این زمینه صورت پذیرفته، بیشتر جنبه احساسى و عاطفى داشته است. این جنبه نمى‌تواند چندان ریشه‌دار و عمیق باقى بماند، مگر این‌كه پشتوانه نظرى و فكرى داشته باشد. حركت‌هایى كه تنها بر اساس هیجانات و عواطف مردم شكل مى‌گیرد، از سوى دشمنان آسیب‌پذیر خواهد بود. بنابراین، لازم است در كنار حركت‌هاى احساسى و عاطفى، حركت‌هاى علمى و فكرى در راستاى تقویت مبانى نظرى آن حركت صورت پذیرد. به عبارت دیگر، اگر تنها به انزجار و تنفر از اسراییل و حامیانش بسنده كنیم، ممكن است برخى با تبلیغات شوم خویش این حركت مقدس را تضعیف یا نابود سازند. اكنون ما شاهدیم كه عده‌اى به نام طرفدارى از ناسیونالیسم و ملى‌گرایى این مطلب را بین دانش‌آموزان و دانشجویان القا مى‌كنند كه كشور ما هنوز گرفتار مشكلات فراوان مانند: فقر، فساد و كمبودها است و در مبارزه با این مصایب موفقیت چندانى نداشته‌ایم. بنابراین نوبت به حمایت از انسان‌هایى كه فرسنگ‌ها از ما دور هستند، نمى‌رسد!