جامی از زلال کوثر

نویسنده : آیت الله محمدتقی مصباح یزدی

فاطمه، مجمع جلوه‌هاى جمال و جلال الهى

1. تمام ابعادى كه براى زن و براى یك انسان متصور است، در فاطمه زهرا(علیها السلام) جلوه كرده است. یك زن معمولى نبوده است؛ یك زن روحانى، یك زن ملكوتى، یك انسان به تمام معنا انسان، تمام نسخه انسانیت، تمام حقیقت زن، تمام حقیقت انسان.
او زن معمولى نیست. او موجودى ملكوتى است كه در عالم به صورت انسان ظاهر شده است؛ بلكه موجودى الهى و جبروتى كه در صورت یك زن ظاهر شده است... . تمام هویت‌هاى كمالى كه در انسان و در یك زن متصور است، تمام در این زن است... . معنویات، جلوه‌هاى ملكوتى، جلوه‌هاى الهى، جلوه‌هاى جبروتى، جلوه‌هاى ملكى و ناسوتى همه در این موجود مجتمع است. انسانى است به تمام معنا انسان و زنى است به تمام معنا زن.(325)
﴿ صفحه 214 ﴾

فاطمه، حقیقت و باطن لیلةالقدر

1. دلالت می‌کند بر آنچه از حقیقت لیلةالقدر احتمال دادیم، حدیث شریف طولانى كه در تفسیر برهان از كافى شریف نقل فرموده است كه مردى نصرانى از حضرت موسى بن جعفر(علیه السلام) پرسید كه تفسیر باطنِ این آیات: حم، و الكتاب المبین، انا انزلناهُ فى لیلة مباركة، انّا كُنّا منذرین، فیها یُفْرَقُ كُلُّ اَمْر حَكیم، چیست؟
فرمود: اما «حم»، محمّد(صلى الله علیه وآله) است و اما «كتاب مبین»، امیرالمؤمنین على(علیه السلام) است و اما «لیلة»، فاطمه(علیها السلام)است.(326)

سقف خانه فاطمه، عرش ربّ‌العالمین

1. روایتى را كه در تفسیر برهان(327) از حضرت باقر(علیه السلام) نقل شده است، تیمّناً ذكر می‌کنیم ؛ چون روایت شریفى است و به معارف چندى اشاره فرموده و از اسرار مهمى كشف فرموده است:
... سَمِعْتُ اَبا جَعْفَر(علیه السلام) یَقُولُ: بَیْتُ عَلىّ و فاطِمَةَ حُجْرَةُ رَسُولِ اللّه(صلى الله علیه وآله) وَ سَقْفُ بَیْتِهِمْ عَرْشُ رَبِّالْعالَمینَ. وَ فى قَعْرِ بُیُوتِهِمْ فُرْجَةٌ مَكْشُوطَةٌ اِلَى الْعَرْشِ مِعْراجُ الْوَحْىِ؛ و المَلائِكَةُ تَنْزِلُ عَلَیْهِمْ بِالْوَحْىِ صَباحاً وَ مَسائاً و كُلَّ ساعَة وَ طَرْفَةَ عَیْن وَ الْمَلائِكَةُ لا یَنْقَطِعُ فَوْجُهُمْ: فَوْجٌ یَنْزِلُ وَ فَوْجٌ یَصْعَدُ..... و اِنَّ اللّهَ زادَ فى قُوَةِ ناظِرِ مُحَّمد وَ علىٍّ و فاطِمَةَ وَ الْحَسَن و الْحُسَیْنِ(علیهم السلام) و كانُوا یُبْصِرونَ العَرْشَ و لایَجِدونَ لِبُیُوتِهِمْ سَقْفاً غَیْرَ الْعَرْشِ؛ فَبُیُوتُهُمْ مُسَقَّفةٌ به عرشِ الرَّحْمانِ. وَ مَعارِجُ المَلائِكَةِ و الرُّوحِ فیها بِاءِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ اَمْر؛ ...شنیدم كه امام باقر(علیه السلام) می‌فرماید: خانه على و فاطمه، حجره رسول‌اللّه(صلى الله علیه وآله) است و سقف خانه‌شان، عرش ربّ‌العالمین. در انتهاى خانه‌شان شكافى است كه از آن تا عرش، پرده از معراج وحى برداشته شده است و ملائكه هر صبح و شام و هر ساعتى و هر لحظه‌اى با وحى الهى بر آنان نازل می‌شوند و رشته فوج ملائكه فرودآینده قطع نمی‌شود: گروهى فرود می‌آیند و دست‌هاى بالا می‌روند... . و همانا خداوند بر قوّت دیده محمد، على، فاطمه، حسن و حسین(علیهم السلام) بیفزود تا عرش را مشاهده می‌کردند و جز عرش، سرپوشى براى خانه‌هایشان نمی‌دیدند. خانه‌هاشان به عرش
﴿ صفحه 215 ﴾
رحمان مسقّف است و معراج‌هاى ملائكه و روح در خانه‌هاى ایشان است، به اذن پروردگارشان؛منْ كلّ اَمْر سلام.