سیری در ساحل(بینش و منش حضرت امام خمینی(ره))

نویسنده : آیت الله محمدتقی مصباح یزدی مترجم : تدوین و نگارش: علی احمدی خواه

اهداف و آرمان‌هاى حضرت امام خمینى(قدس سره)

اهداف و آرمان‌هاى حضرت امام خمینى(رضی الله عنه) چیزى جز اهداف و آرمان‌هاى اسلام نبود؛ منتها اگر بخواهیم آن‌ها را به طور مشخص و جزئى‌ترى فهرست‌بندى كنیم، مى‌توانیم به این صورت بیان كنیم:

1. تشكیل حكومت اسلامى

پس از این‌كه ایشان موقعیت كشورهاى اسلامى و به طور كلّى موقعیت اسلام را در جهان بررسى كرد، نخستین هدفى كه در نظر گرفت، این بود كه یك «حكومت اسلامى» تشكیل دهد؛ چون بدون تشكیل حكومت اسلامى، امیدى براى «اسلامى شدن قوانین» یك كشور وجود نداشت؛ زیرا براى آن‌كه كشور، چهره اسلامى پیدا كند و اهداف اسلام در آن عملى شود، نیازمند تشكیل یك نظام اسلامى بود. به این جهت، امام از همان دوران جوانى و میان‌سالى ـ آن‌گونه كه از برخى نوشته‌هاى ایشان به دست مى‌آید ـ در همین اندیشه بود كه «حكومت اسلامى» را در ایران برقرار كند؛ بهویژه از حدود شهریور 1320 كه ایشان توجّه بیشترى به این مسأله پیدا كرد و این آرمان، در ذهن شریف وى به صورت جدى‌ترى مطرح شد.
﴿ صفحه 208 ﴾
پس مى‌توانیم بگوییم كه نخستین و مهم‌ترین هدف امام، «برقرارى نظام اسلامى» بود كه تقریباً یك «ربع قرن» براى تشكیل این حكومت و تحكیم مواضع آن ـ قبل و بعد از پیروزى انقلاب ـ كوشید. او بارها بر این مطلب تأكید كرد كه مهم‌ترین واجبات براى هر مسلمانى، حفظ نظام اسلامى است؛ هرچند كه ممكن است در این نظام، كمبودها و نارسایى‌هایى [از نظر نظام یا كارگزاران ]هم وجود داشته باشد؛ با این وصف نیز حفظ اساس این نظام، واجب‌ترین وظیفه یك مسلمان است كه بر عهده او گذاشته شده است. او با عبارت‌هاى مختلف و در مواقع گوناگون، بر این امر تأكید فرمود. به بیان یك نمونه آن سخنان فصل‌الخطاب اكتفا مى‌كنیم. ایشان در این زمینه فرمود:
مسأله حفظ نظام جمهورى اسلامى در این عصر و با این وضعى كه در دنیا مشاهده مى‌شود‌...‌از اهم واجبات عقلى و شرعى است كه هیچ چیز با آن مزاحمت نمى‌كند.(152)
این هدف را از رفتارهاى امام، بهویژه از رفتارهاى اجتماعى و از مبارزات ایشان مى‌توان به دست آورد و مى‌توان آن را نخستین هدف وى به تلقّى كرد.

2. حمایت از محرومان و قشر آسیب‌پذیر

یكى دیگرى از اهداف امام، «حمایت از محرومان و مظلومان»؛ و به تعبیر خود امام، حمایت از «پابرهنگان» بود. این معنا و مبنا، چیزى بود كه از متن اسلام و از سیره پیشوایان معصوم اسلامى؛ بهویژه از رفتار امیر مؤمنان(علیه السلام) در زمان حكومتشان الهام گرفته بود. در هر فرصتى كه پیش مى‌آمد ـ در سخنرانى‌ها،
﴿ صفحه 209 ﴾
پیام‌ها، وصیت‌نامه و... ـ بر این مسأله تأكید داشت كه ما در دوران حاكمیت نظام اسلامى، باید حافظ و حامى منافع محرومان و قشرهاى آسیب‌پذیر باشیم.