آنجا که خدا را می توان یافت

نویسنده : عبدالعظیم صاعدی

شناسنامه کتاب

نام کتاب: آنجا که خدا را می توان یافت
مؤلف: عبدالعظیم صاعدی
ناشر: ستاد اقامه نماز
تیراژ: 5000 نسخه
چاپ: اول ـ پائیز 1377

تقدیم به

گرامی باد یاد و نام مرحوم دکتر محمد یار احمدی
معلم راستینی که وارستن از علائق دنیوی تمام اهتمامش بود
و عشق به خدا و خلق، امامش بود.
و این اثر هر چه هست
مولود اشارتها و بشارتهای اوست
پیشکش
به ساحت عزیز دیر یافته ام
حاج محمد باقر توکلی

مقدمه

عبدالعظیم صاعدی چهره ای آشنا در میان اهل فرهنگ و ادب است. کارنامه فرهنگی او در دو دهه اخیر علاوه بر نشر آثار بزرگان عرفان، سروده هایی متنوع و نو و نوشته هایی کوتاه و بلند را درخود ثبت کرده است.
شعر نوی او بی تکلیف و صمیمی است و روح مواج شاعرانه او مضامین انسانی و دینی را بمانند و گوهر و مروارید سخاوتمندانه به دست خواننده می سپرد.
صاعدی در پیش از پیروزی انقلاب اسلامی نیز نوشتن را به تجربه نشسته و از آثار بجا مانده آن روزگار او بر می آید که از آغاز از بیراهه روی نسل جوان اندیشناک بوده و دغدغه دستگیری و راهنما از آنان وجودش را تسخیر کرده بود و این حس در او تازه نیست.
«آنجا که خدا را می توان یافت» قصه ای سالکانه برای ملاقات خداست. جوان سالک قصه به پایمردی پله پله تا ملاقات خدا راه می سپارد و شیخ طریقت جوان را بی هیچ مخاطره ای از جاده شریعت به سوی حقیقت راهبری میکند و جان عطشان جوان به زلال ذات نماز آرامش می یابد.
اگر بتوانیم بر حقیقت کلمات جاری و جمع آمده در این کتاب نام داستان بگذاریم، شاید در زمره اولین داستانهای بلند مذهبی در دهه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی جای بگیرد. اما آنچه ما را بر آن داشت تا نسبت به تجدید چاپ آن همت گماریم پرداخت صمیمی، واقع گرایانه و بدور از شعار صاعدی نسبت به ماجرای جستجو گرایانه جوان و راهنماییهای مشفقانه عالم دینی است که امروز نیز می تواند پر فایده باشد.
آرزوی ما کمال روحی انسانها در معبر فرهنگ وحی، و تلاش ما اشاعه چنین فرهنگی در شالکه ی هنرهای انسان است.
دکتر محمدیان
گرچه منزل بس خطرناک پست و مقصد ناپدید هیچ راهی نیست کانرا نیست پایان غم مخور
(حافظ)