یاد ایام (2) (رویداد های قمری)

نویسنده : معاونت فرهنگی شورای سیاستگذاری ائمه جمعه

روز جهانی قدس

قدس، قبله نخستین و حرم دوم مسلمانان جهان، سرزمین اصلی و وطن میلیونها آواره مسلمانان فلسطینی است که استکبار جهانی توسط صهونیسم جنایتکار، از سال 1948 آن سرزمین را از دست ساکنانش خارج ساخت و تحت سلطه نیروهای اشغالگر قدس قرار داد. این توطئه از همان اولین سالهای اجرا، با مقاومت مردم مسلمان فلسطین و اعتراض مسلمانان و انسانهای آزاده و بیدار دل جهان مواجه شد و به شکل مبارزات پیگیر و سیاسی ـ نظامی ـ چهره خود را نشان داد. ملت بزرگوار و مسلمان ایران نیثز پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی، مساله آزاد سازی فلسطین از چنگال غاصبان قدس را سرلوحه آرمانهایش قرار داده و همه ساله روز قدس را به روز فریاد کشیدن بر سر ستمکاران تاریخ تبدیل کرده است.
نجات قدس، آرمان امام راحل
چنانکه می دانیم مساله فلسطین در روح و جان امام خمینی قدس سره جای گرفته بود و ایشان در مواضع و سخنان، با قدرت از آن یاد می کردند. امام، امت اسلامی را به تحریم اسرائیل و تشدید محاصره و افزایش مقابله با آن تا آزادی سرزمین های اشغالی از چنگ صهیونیست ها، دعوت کردند. همین امر یکی از علل دشمنی استعمار و صهیونیسم جهانی با ایشان بود و نخستین مساله اسلامی که پیش از انقلاب بارها و بارها توجه و اهتمام امام را به خود جلب کرد قضیه اشغال سرزمین بیت المقدس بود، که در این زمینه امام در پیامهای مکرر خویش، افکار عمومی مسلمانان را متوجه این جنایت می نمودند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، امت قدس سره در اولین فرصت روزی را برای نجات نجات قدس از چنگال صهیونیست های جنایتکار، به عنوان روز قدس تعیین نمودند و پیامی که به همین مناسبت صادر نمودند، فرمودند:
بسم الله الرحمن الرحیم
من در طی سالیان دراز، خطر اسرائیل غاصب را گوشزد مسلمین نمودم که اکنون، این روزها به جملات وحشیانه خود به برادران و خواهران فلسطینی شدت بخشیده است و به ویژه در جنوب لبنان به قصد نابودی مبارزان فلسطینی پیاپی خانه و کاشانه ایشان را بمباران می کند.
من از عموم مسلمان جهان و دولت های اسلامی می خواهم که برای کوتاه کردن دست این غاصب و پشتیبان آن، به هم بپیوندند؛ و جمیع مسلمانان جهان را دعوت می کنم آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را که از ایام قدر است و میتواند تعیین کننده سرنوشت مردم فلسطین نیز باشد، به عنوان «روز قدس» انتخاب و طی مراسمی همبستگی بین المللی مسلمانان را در حمایت از حقوقی قانونی مردم مسلمان فلسطین اعلام نمایند.
از خداوند متعال پیروزی مسلمانان را بر اهل کفر خواستارام.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته ـ روح الله الموسی الخمینی و به این سان پیامبر گونه امام راحلمان، نور امید به دل مظلومان فلسطینی تاباند و میلیون ها انسان آزاده و مبارز را برای مقابله عملی با توطئه های رژیم اشغالگر قدس و آمریکای جهانخوار مصمم تر و استوار تر کرد.
پیام امام خمینی ـ رضوان الله تعالی علیه ـ نقطه عطفی در تاریخ مبارزات ملت فلسطین شد و مسلمانان جهان رابرای مقابله با جنایت پیشگان تاریخ، به یکپارچگی و وحدت کلمه دعوت کرد.
امام خمینی قدس سره با اعلام آخرین جمعه ماه مبارک رمضان به عنوان «روز قدس» بر مبارزه پایان ناپذیر مستضعفین با جهانخواران ظالم تاکید کردند و فرمودند:
«روز قدس روز جهانی، روزی نیست که فقط اختصاص به قدس باشد روز مقابله مستضعفین با مستکبرین است».
کمک به وحدت مسلمانان
برگزاری آیین های ویژه قدس تا کنون آثار و نتایج بسیاری داشته است، که از آن جمله به تحکیم وحدت برادران شیعه و سنی می توان اشاره کرد. به نحوی که در اغلب کشور ها، مسلمانان شیعه و سنی با پیوستن به صفوف به هم فشرده یکدیگر، یک دل و یک صدا علیه صهیونیسم غاصب و آمریکایی جهوانخوار شعار می دهند و عزم راسخ و وحدت اسلامی خود را برای ریشه کن ساختن استکبار جهانی و ایادی آن ابراز می دارند. به نحوی که حتی در کشور های طرفدار اسرائیل غاصب، آدمکهای سران آمریکا و اسرائیل را به آتش کشیده و در مقابل دیدگاه پلیس مهاجم آن کشور ها، فریاد مرگ بر آمریکا و اسرائیل سرداده می شود.
امام قدس سره با تعیین روز قدس، امکان عملی برای پیوستن ملتهای مسلمان جهان به صف واحد مبارزات ضد صهیونیستی را فراهم آورد، و برای تداوم این مبارزه مقدس، رهنمود های لازم را ارایه فرمودند که در نتیجه، در سالهای اخیر شاهد راه پیمایی های عظیم و پرشکوه مسلمانان در اقصی جهان در حمایت از ملت مظلوم فلسطین هستیم و هر روز دردهای امید به پیروزی را در مقابل این ملت قهرمان بازتر میبینیم.
روز قدس از دیدگاه رهبر معظم انقلاب
رهبر معظم انقلاب حضرت آیه الله خامنه ای، که مسأله فلسطین را یکی از مشکلات اساسی و عمده جهاناسلام می دانند و نسبت به آن اهمیت فراوانی قائلند، در این رابطه در نماز جمعه تهران به مناسب فرا رسیدن روز قدس فرمودند:
«امروز دو مشکل عمده در جهان اسلام را، که به ملتهای اسلامی مربوط است، در این خطبه مورد توجه قرار می دهیم:
مسأله اول آن مشکل قدیمی و زخم کهنه فلسطین است که به وسیله صهیونیستها و ایادی استکبار به وجود آمد و همچنان به وسیله دستهای استکبار جهانی این زخم در پیکره نظام، جامعه اسلامی و جهان اسلام، روز به روز عمیق تر شده است. حوادث اخیر خلیج فارس موجب شد دنیا اسلام اندکی از حوادث فلسطین غفلت کند، این غفلت صهیونیستها را تشویق کرد که از فرصت استفاده کنند و فشار را بر مردم فلسطین بیشتر کنند. اولاً سیل مهاجرت بیگانگان از کشورهای مختلف به سوی سرزمین مقدس و اسلامی فلسطین، سرازیر شود. بلای بزرگ این است که دولتها و ملتهای اسلامی غافل شدند اگر چه (مردم) غافل هم نمی شدند بسیاری از دولتها، شاید هیچ احساس وظیفه نمی کردند. ثانیا این مبارزین مخلص و صادق فلسطینی، این مسلمانان مظلوم غریب که انتقاضه فلسطینی را در سه سال اخیر به وجود آورده اند در خانه شان زیر سخت ترین فشارها قرار گرفتند. شب و روزی نیست که ضربتی به پیکر جامعه اسلامی از راه فشار بر این مسلمانان مظلوم وارد نشود. البته مبارزه ادامه دارد. آنچه مهم است این است که دنیای اسلام از مسأله فلسطین باید غفلت نکند و ملتها مسأله فلسطین را از یاد نبرند.
امریکا، استکبار و پشتیبانان همیشگی صهیونیستها خواسته اند به مسلمین تحمیل کنند که مسأله فلسطین را فراموش کنند ولی ملت اسلام و ملت ایران نباید بگذارد مسأله فلسطین فراموش شود.
روز قدس، روزی است که یاداور یکی از ابتکارهای امام راحل عظیم الشأن ماست. این روز را دنیای اسلام باید گرامی بدارد. توده های مسلمان نگذارندکه بعضی از دولتهای خودفروخته در فضای آرام و سکوت مصنوعی که به وجود آورده اند فلسطین را ذره ذره و لحظه به لحظه ذوب کنند و قضیه را به دست فراموشی بسپارند.
خیانت دولتهایی که با رژیم غاصب ساختند و فلسطینیها را قربانی کردند، نباید از یاد برود و فراموش بشود. این یک قضیه کوچکی نیست، بیش از چهل سال است که ملت اسلام نامفلسطین را می اورد.
مسلمین، متفکرین اسلامی، نویسندگان و سیاستمداران، هزاران بار گفته اند و هزارها نفر در این راه شهید شده اند! مگر می شود پاره تن جهان اسلامی را در اختیار دشمنان گذاشت که او را تصرف کنند و ملتی را از خانه خودش بیرون کنند! مگر چنین چیزی می شود؟ مگر اسلام اجازه می دهد؟ مگر ملتها اسلامی اجازه می دهند؟
در فضای عالم، این جو آمادگی، انتظار و طلب کاری نسبت به فلسطین باید روز به روز بیشتر شود. در داخل فلسطین هم باید این شعله مقدس روز به روز برافروخته شود. آن جوان ها، آن زنان و مردان و جوانان و آن فداکارانی که در داخل فلسطین با رژیم غاصب مبارزه می کنند، باید بدانند نقطه اصلی همان جایی است که انها بر روی انگشت گذاشتند، این آنجایی است که دشمن در آنجا شکست خواهد خورد. اینکه سازمان ها در خارج از مرز های فلسطین پشت میزهای مذاکره بنشینند و یا به نام فلسطین در تیبونها خدپودنمایی کنند، مشکلی را حل نخواهد کرد. پشتیبانی عمومی دنیای اسلام از بیرون و مبارزه واقعی و محسوس ملت فلسطین درداخل، این دو با هم مشکل را حل خواهد کرد و سر دشمن فلسطین را به سنگ خواهد کوبید. روز قدس را گرامی بدارید و آن را بزرگ بشمارید البته اگر تبلیغات جهانی منعکس نمی کنند، نکنند، آن کسانی که در زندانهای فلسطینی هستند به ما گفته اند آنها از شعار و حضور شما و مشت گره کرده شما، که حاکی از نیت و عزم صادقانه شماست، احساس قوت و قدرت کرده و ایستادگی می کنند. آن که در پشت دیوار زندان ها فلسطین اشغالی است، باید احساس تنهایی نکند تا بایستد آن زن و مردی که در کوچه و خیابانهای بیت المقدس و نوار غزه و شهر های دیگر فلسطین اشغالی مورد تهاجم اراذل و اوباش صهیونیست است باید احساس کند شما از آنها حمایت می کنید، تا بتواند مقاومت کند، دولتها هم البته تکالیفی دارند. دولت جمهوری اسلامی هم وظایفی دارد، به این وظایف عمل می کنند و باز هم خواهند کرد. مساله ملی و عمومی و مردمی نقش خاص خود را دارد که باید در جای خود انجام بگیرد».
امید آنکه این روز جهانی، تمام مسلمانان جهان را در صف واحد قرار داده و آرزوی دیرین امام راحل قدس سره برای رهایی قدس، به زودی عملی گردد.

در گذشت مرحوم مجلسی ـ قدس سره ـ

علامه مجلسی، بزرگمردی است که تاریخ روحانیت اسلام، نظیر او را کمتر به خود دیده است. وی در علوم گوناگون دست داشت و در فقه و حدیث سرآمد دیگران بود؛ و در حیات پر برکت خویش خدمات شایان و گرانقدری به فرهنگ اسلامی نمود.
ولادت علامه
در تاریخ وقایع الایام و السنن آمده است. ولادت رئیس محققین، عالم کامل و شیخ الاسلام و المسلمین، مولانا محمد باقر مجلسی فرزند مولانا محمد تقی مجلسی در سال 1307 در دارالعلم اصفهان واقع شد؛ و از حواشی بحار الانوار نقل شده است که خود آن بزرگوار فرموده است: از عجایب اینکه تاریخ ولادت من، مطابق است با عدد «جامع کتاب بحارالانوار»(از نظر حروف ابجدی). علامه، سومین و کوچکترین فرزند مرحوم ملا محمد تقی مجلسی می باشد. علامه در کودکی نزد پدر خود به آموختن دانش پرداخت و در سن جوانی در علوم گوناگون متبحر گردید و پس از آن به جمع آوری آثار و اخبار اهل بیت علیه السلام مشغول شد.
استادان علامه مجلسی
از آنجا که انفاس قدیسه بزرگانی که مرحوم علامه در محضر آنان دانش آموخته است گذشته از علوم مختلفی که از آن دانشمندان فرا گرفته در رسیدن وی به چنین مقام والایی موثر بوئه است، به اسامی جمعی از آنان دیلا اشاره می نماییم:
1ـ عالم جلیل القدر ملا محمد تقی مجلسی اول، پدر علامه مجلسی.
2ـ دانشمند وارسته مولی محمد صالح مازندرانی.
3ـ حکیم متاله سید محمد حسین طباطبایی نائینی.
4ـ علامه حسنعلی شوشتری مولف کتاب تبیان در فقه.
5ـ شیخ علی نواده شهید ثانی.
6ـ میرزای جزایری مولف کتاب جوامع الکلم.
7ـ محدث عالی مقدار شیخ حر عاملی صاحب کتاب وسایل الشیعه.
8ـ عالم عارف ملا محسن فیض کاشانی.
شاگردان علامه مجلسی
برخی از علما، شاگردان نامی را بیش از هزار تن نوشته اند که در بین آنان، چهره های برجسته ای به چشم می خورد مانند:
1ـ میر محمد حسین خاتون آبادی، نوه مجلسی و مولف کتاب حدائق المقربین.
2ـ میر محمد صالح، داماد علامه مجلسی.
3ـ شیخ محمد اردبیلی مولف کتاب معروف «جامع الرواه» در علم رجال.
4ـ مولی ابوالحسن شریف بم محمد طاهر عاملی نجفی، جد مادری شیخ محمد حسن صاحب جواهر.
5ـ شیخ محمد اکمل پدر وحید بهبهانی.
6ـ مولی محمد رفیع گیلانی و دیگر تلامذه آن بزرگوار و... .
آثار علامه مجلسی
1ـ بحار الانوار: بزرگترین و والترین خدمتی که علامه به اسلام و تشیع نمود گردآوری احادیث و اخبار اهل بیت عصمت و طهارت علیه السلام در دابره المعارفی بزرگ به نام بحارالانوار است.
علت تالیف بحار: علامه مجلسی در مقدمه «بحار الانوار» چنین می گوید:
«در ایام جوانی سخت علاقه به فراگرفتن انواع علوم داشتم؛ و میخواستم از همه فنون بهره ای داشته باشم، به فضل خداوند سبحان اطلاع بر آن علوم یافتم سپس اندیشیدم که آنچه برای رستاخیز سودمند و وسیله رشد و هدایت انسان است، علوم اهل بیت است. لذا از میان همه علوم، اخبار آل محمد صلی الله علیه و آله را برگزیدم. در آن باره به بحث و تحقیق و مطالعه پرداختم؛ وبرای تامین این منظور در شرق و غرب به جستوجوی آن کوشیدم و نزد هرکس گمان بردم حدیثی هست برای دست آوردن آن اصرار ورزیدم.
عده ای از برادران دینی من در این راه به من کمک کردند، آنان برای دریافت احادیث به شهر ها سفر نمودند؛ و به هر نقطه و ناحیه ای که امکان داشت سرزدند، تا آنان که به فضل خداوندی بسیاری از کتب قدیمه و اصول معتبه که در زمان های گذشته مورد استفاده و استناد علما بوده و دانشمندان ما در زمانهای فترت به آنها رجوع می کردند، در نزد من جمع شد.
چون در آنها دقت نمودم، دیدم مشتمل بر فواید زیادی است که کتب مشهور و متداول کنونی، خالی از آن است، در میان آن ها بر بسیاری از مدارک احکام دین آگاه شدم با اینکه اکثر علما اعتراف نموده اند که کتب موجود از وجود مدرکی که بتواند به تنهایی ماخذ حکم قرار گیرد، خالی است. به همین جهت نهایت سعی و کوشش خود را به عمل آوردم تا ان اخبار و اصول معتبر شیعه را تصحیح و منظم و منقح گردانم، زیرا می بینیم که زمان هم از آنچه موجب ترقی معنوی آنهاست رو گردانند، لذا ترسیدم مبادا این کتابها به زودی به دست فراموشی سپرده شود و این آثار ذی قیمت، از میان برود. این بخش از مقدمه بحارالنوار، بسیار جالب و خواندنی است ولی چون نظر ما بر اختصار است، تنها قسمتی از آن را که گویای انگیزه آن بزرگوار در نوشتن این کتاب بود، نقل کردیم.
2ـ مرآه العقول فی شرح اخبار الرسول: کتابی تحقیقی ، فقهی و بسیار پرارج است که علامه در شرح کتاب کافی شیخ کلینی رضوان الله علیه، با دقتی بی نظیر تحریر فرموده است.
علامه مجلسی در این کتاب، تک تک احادیث را نقل فرموده سپس در یک کلمه نظر خود را نسبت به سند حدیث (صحیح حسن، موثق، مرسل، ضعیف، مجهول، مرفوع) بیان نموده آنگاه به شرح و تفسیر می پردازد؛ و در احادیثی که نظرات مختلف علما آمده است، در ابتدا آنها را به شرح و تفسیر می پردازد؛ و در احادیثی که نظرات مختلف علما آمده است، در ابتدا آنها را بررسی نموده؛ و پس از آن خود را اظهار می نماید. در برخی از احادیثی که مورد اختلاف است یا نیاز به تفسیر مبسوط دارد، پیش از چند صفحه به شرح و بررسی آنها اختصاص می دهد و در کوتاه سخن می توان گفت، این کتاب از آثار از آثار بسیار مفید و مورد علاقه علما و دانشمندان و فقها و طلاب علوم دینی می باشد.
3ـ ملاذ الاخیار: شرح «تهذیب» سومین کتاب از کتب اربعه تعالیف شیخ طوسی(ره).
4ـ شرح الاربعین.
5ـ الوجیره فی الرجال.
6ـ الفوائد الطریقه فی شرح الصحیفه «السجادیه».
7ـ رساله الاوزان.
8ـ المسائل الهندیه.
9ـ رساله الاعتقادات: این کتاب که حدود 760 سطر و در اعتقادات است که در یک شب نگاشته است.
10ـ رساله فی الشکوک.
11ـ حق الیقین.
12ـ عین الحیاه.
13ـ حلیه المتقین.
14ـ حیاه القلوب.
15ـ مشکاه الانوار، در آداب قرائت قرآن و دعا
16ـ جلاء العیون.
17ـ تحفه الزائر.
18ـ مقیاس المصابیح.
19ـ ربیع الاسابیع.
20ـ رساله دیاب.
21ـ رساله در اوقات.
22ـ رساله در جفر.
23ـ رساله در بهشت و دوزخ.
24ـ رساله اختیارات ایام.
25ـ ترجمه عهدنامه امیر المومنین علیه السلام به مالک اشتر.
26ـ شرح دعای جوشن کبیر.
27ـ رساله در رجعت.
28ـ رساله در آداب نماز.
29ـ رساله در زکات.
و بیش از 30 رساله دیگر در مسائل مختلف و ترجمه دعاها و کتابهای مختصر در عقاید و احکام که از این مولف بزرگ باقی مانده است.
برخی از علما با محاسبه ای که کرده اند، نوشته های بزرگوار را تقسیم بر ایام عمرش نموده اند، هر روز در حدود 53 خط شده است، گه قطعا چنین خدمتی بی توفیق الهی برای احدی میسر نیست.
مرحوم علامه از دیدگاه دانشمندان
مرحوم شیخ حر عاملی در کتاب امل الامل چنین می گوید:
«سرور والا مقام ما، محمد باقر، فرزند محمد تقی مجلسی، دانشمند با فضلیت، استاد کار آزموده، پژوهشگر موشکاف، فقیه متکلم، محدث و جامع تمام خوبیها و فضلیتها، بلند پایه و گرانقدر دارای آثار سودمند بسیاری است مانند بحار الانوار در اخبار ائمه اطهار که روایتها و احادیث تمام کتب شیعی به استثنای کتب اربعه و نهج الابلاغه را ـ که کمتر از آن نقل می کند ـ به ترتیب شیوا و نظیم دقیق گردآوری نموده و مشکلات آن را توضیح داده است».
مرحوم شیخ یوسف بحرانی در لولو البحرین چنین می گوید:
«علامه دانشمند، نه تنها در دوران خویش بلکه قبل و بعد از آن نیز برای او همتایی در ترویج دین و احیای شریعت سید مرسلین؛ و در تالیف و تصنیف و امر به معروف و نهی از منکر و ریشه کن کردن هواپرستان؛ و بدعت گذاران ویژه فرقه صوفیه، نبوده و نیست.
در زمان خود پیشوا و رهبر امت بود. جمع بین ریاست دنیوی و دینی نمود، امام جمعه و جماعت بود. او همان کسی است که روایت اهل بیت را در کشور های مختلف ـ بخصوص ایران ـ منتشر ساخت و احادیث را از عربی به فارسی ترجمه کرد و سختگیری آن مرد بزرگ در امر به معروف و نهی از منکر زبانزد عام و خاص بود».
مرحوم مقدس اردبیلی چنین میگوید:
«محمد باقر مجلسی تبحر او در علوم غقلی و نقلی و دقت نظر وی مشهورتر ار آن است که بیان شود و بالاتر از این است که در واژه ها گنجانده شود و دارای کتابهای بسیار ارزشمندی است».
صاحب کتاب حدائق المقربین گوید:
« محمد باقر مجلسی (ره) از برترین و بزرگترین فقها و محدثین و علمای دین بود. او در فنون فقه و تفسیر و حدیث و رجال و اصول وو کلام بر دیگر فضلای دهر برتری داشت. هیچ یک از دانشمندان و اهل علم و عرفان ـ از متقدین و متاخرین ـ بر او پیشی نگرفته است، نه در جلالت و عظمت شان و نه در جامعیت در علوم».
کوتاه سخن اینکه علما و دانشمندان، علامه مجلسی را به بزگی اد کرده اند و خدمات ارزشمند او را نسبت به مذهب و مکتب ارج نهاده اند و با این همه اعتراف می کنند که آنچه در تعریف و ستایش آن بزرگوار گفته اند مشتی از خروار بیش نیست.
بحار و مولف آن از دیدگاه امام قدس سره
«کتاب بحار الانوار که تالیف عالم بزرگوار و محدث عالیقدر محمد باقر مجلسی است، مجموعه ای است قریب به چهار صد کتاب و رساله که در حقیقت یک کتابخانه کوچکی است که با یک اسم نام برده می شود، صاحب این چون دیده کتابهای بسیاری از احادیث است که بواسطه کوچکی و گذشتن زمانها از دست می رود تمام آن کتابها را بدون آنکه التزام به صحبت همه آنها داشته باشد، در یک مجموعه به اسم بحارالانوار فراهم کرده و نخواسته کتاب عملی بنویسد یا دستورات و قوانین اسلام را در آنجا جمع کند تا در اطراف آن بررسی کرده و درست را از غیر درست جدا کند. در حقیقت، بحار، خزانه همه اخباری است که به پیشوایان اسلام نسبت داده شد، چه درست باشد یا نادرست، در آنهایی هست که خود صاحب بحار، آنها را درست نمی داند و او نخواسته کتاب عملی بنویسد تا کسی اشکال کند که چرا این کتابها را فراهم کردی؟ پس نمی توان هر خبری که در بحار است به رخ دینداران کشید که آن خلاف عقل یا حس است، چنانکه نتوان بی جهت اخبار آن را رد کرد که موافق سلیقه ما نیست، بلکه هر روایتی باید بررسی شود و آنگاه با میزان هایی که علما د راصول تعیین کرده اند، عملی بودن یا نبودن آن را اعلان کرد».(130)
امام امت قدس سره در نجف اشرف نیز درباره علامه مجلسی فرموده اند:
«در امور سیاسی، در این صد و چند سال اخیر که نزدیک به زمان ماست و یا مقداری بیشتر برویم، می بینیم طایفه ای از علما، از مقاماتی گذشته اند و به بعضی از سلاطین متصل شده اند با اینکه می دیدند مردم با سلاطین مخالفند، ولی برای ترویج دیانت، برای ترویج تشیع اسلامی، برای ترویج مذهب به سلاطین متصل شدند و آنان را به ترویج مذهب تشعیع وادار کردند. آنها آخوند درباری نبودند، این اشتباهی است که بعضی از نویسندگان ما می کنند، این آقایان اهداف سیاسی داشتند، اغراض دینی داشتند. به محض اینکه به گوش کسی خورد، مرحوم مجلسی، محقق ثانی، شیخ بهائی ـ رضوان الله علیهم ـ با آنها رابطه داشتند، به سراغ آنها می روند نباید خیال کنند که آقایان برای کسب جاه و عزت، احتیاج به سلاطین داشتند و می رفتند تا سلطان حسین یا شاه عباس به آنها عنایتی بکنند! این حرفها در کار نبوده است، اینها گذشت کردند، مجاهده نفسانی کردند تا بدین وسیله و به دست آنان مذهب را ترویج نمایند در محیطی که وقتی از سب حضرت امیر علیه السلام جلوگیری شد، در یکی از بلاد ایران تا شش ماه مهلت خواستند که سب بکنند! در چنین محیطی که سب حضرت امیر علیه السلام رایج بوده و از مذهب تشیع خبری نبوده این آقایان با مجاهده، خودشان را پیش مردم طوری کردند که در آن عصر به آنان اشکال داشتند ـ البته از باب نفهمی ـ در زمان ائمه علیه السلام هم بودند افرادی که برای خدمت به شیعه، متصل می شدند به بعضی مقامات مانند علی بن یقطین. این درباری شدن نیست، آدم سازی است.»(131)
در اینجا، برخی از روایات را که علامه مجلسی در «بحارالانوار» در رابطه با نزدیک شدن عناصر سودجو به دربارها نقل نموده است یادآور می شویم تا بهتر به حقیقت بیانات امام امت قدس سره و موقعیت والای علامه پی بریم:
1ـ امام جعفر صادق علیه السلام می فرماید:
«کسانی که ما را شناختند، امید نجات دارند مگر سه گروه:1ـ همکاران سلطان ستمکار،
2ـ همراهان با نفس و هوا، 3ـ آنان که فسق و گناه را آشکار نموده اند».
2ـ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید:
«بی وفاترین مردم ملکوت و پادشاهنند. دوستانشان اندک و شقی ترین مردم همانها می باشند».
«چون قیامت به پا شود، منادی فریاد برآورد: ستمکاران و یاران و کمک کنندگانشان پیش آیند، همه آنها که کوچکترین کمکی (به ستمگران) کردند، احیانا دوات ستم پیشه ای را لیقه نموده و کیسه ای برای آنها بستند و یا مرکب برای قلمشان فراهم ساختند، اینان با ستمگران همنشین و محشورند».
«علما، امینان پیامبرانند تا آن زمان که در دنیا داخل نشده اند. سوال شد: چگونه در دنیا داخل شوند؟ حضرت فرمود: آن هنگام که پیروی از سلطان کنند، پس اگر آنان را چنین دیدید، به انها اعتماد نکنید و از آنها برحذز باشید نسبت به دینتان».
«چهار چیز قلب را فاسد می کند و همچنان که آب گیاه را می رویاند، نفاق را در دل انسان می رویاند:1ـ شنیدن صدای لهو،2ـ بدزبانی و فحاشی،3ـ رفتن به دربار سلاطین، 4 دنبال کردن صید».
«... ملازم سلطان، هر اندازه به او نزدیک شود، همان اندازه از خداوند دور می گردد».
در این زمینه روایات جالب دیگری نیز، علامه بزرگوار ـ در بحار الانوار نقل می کند که هر یک دلیل روشن و واضحی است بر دوری و نزاهت علامه از نزدیک شدن به درگاه سلاطین جور، به انگیزه های باطل.
وفات علامه مجلسی
سرانجام، مرحوم علامه، پس از عمری تلاش بی وقفه درراه تدوین و نشر فرهنگ پربار اسلامی در سن 73 سالگی در سال 1110 هجری قمری در شب 27 ماه مبارک رمضان، دنیای فانی را وداع گفت و به جوار رحمت الهی شتافت؛ و در شهر اصفهان نزدیک قبر پدر بزرگوارش به خاک سپرده شد. علاقه مندان همواره به زیارت قبر مقدسش مشرف شده و نسبت به وی اظهار ادب و احترام می کنند. خداوند درجاتش را بلندتر گرداند و مارا موفق به استفاده از کتابها و آثار ارزشمندش بنماید.

رویدادهای شوال