فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

معناى نبوّت

«عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ أَعْرَابِیٌّ لِرَسُولِ اللَّهِ(صلى الله علیه و آله) السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا نَبِی ءَ اللَّهِ قَالَ لَسْتُ بِنَبِی ءِ اللَّهِ وَ لَكِنِّی نَبِیُّ اللَّهِ النبوة لفظ مأخوذ من النَبْوَة و هو ما ارتفع من الأرض فمعنى النبوة الرفعة و معنى النبی الرفیع سمعت ذلك من أبی بشر اللغوی بمدینة السلام؛(2592) ابن عبّاس گوید: عربى بیابانگرد، خدمت پیامبر خدا(صلى الله علیه و آله) آمد و عرض كرد: «السّلام علیك یا نبى اللَّه؛ درود بر تو اى خبردهنده خدا!» پیغمبر(صلى الله علیه و آله) فرمود: من نبى خدا نیستم بلكه «نبىّ اللَّه» (آنكه خدا او را بلندمرتبه ساخته) هستم. (مصنّف گوید) لفظ «نُبُوّة» از «نَبْوَة» اقتباس گردیده كه عبارت است از هر جاى زمین كه بر آمده و بلند باشد، بنابراین «نبوّت» شأن و مقام عالى و «نبىّ» بلندپایه و گرانمایه است. این مطلب را در شهر مدینه از ابو بشر لغوى شنیدم.»

هدف از بعثت

«الامام علی(علیه السلام) : أما بعد، فإنّ اللَّه تعالى بعث محمدا(صلى الله علیه و آله)، لیخرج عباده من عبادة عباده الى عبادته، و من عهود عباده الى عهوده، و من طاعة عباده الى طاعته، و من ولایة عباده الى ولایته؛(2593) امام على(علیه السلام) : خداى متعال، محمد(صلى الله علیه و آله) را مبعوث كرد تا بندگان او را از پرستش بندگان به پرستش او، و از نگاهداشت پیمان بندگان به نگاهداشت پیمان او، و از فرمانبردارى بندگان به فرمانبردارى او، و از پذیرش حاكمیّت بندگان به پذیرش حاكمیّت او باز آورد.»

بعثت حضرت محمد(صلى الله علیه و آله) در زمان جاهلیّت

«الامام علی(علیه السلام) : إنّ اللَّه سبحانه بعث محمّدا(صلى الله علیه و آله)، و لیس أحد من العرب یقرأ كتابا و لا یدّعی نبوّة، فساق الناس حتى بوّأهم محلّتهم و بلّغهم منجاتهم، فاستقامت قناتهم و اطمأنّت صفاتهم؛ أما و اللَّه ان كنت لفی ساقتها حتى ولّت بحذافیرها، ما ضعفت و لا جبنت؛ و إنّ مسیری هذا لمثلها؛(2594) امام على(علیه السلام) : خداى سبحان، محمد(صلى الله علیه و آله) را زمانى فرستاد كه هیچ یك از اعراب كتابى نمى خواند و مدّعى پیامبرى نبود. پس او مردم را رهبرى كرد و ببرد تا در جایگاه شایسته خود جایشان داد، و به محلّ نجاتشان رسانید، تا اینكه احوال ایشان استقامت پیدا كرد، و تكیه گاههایشان محكم و مطمئن شد. به خداى سوگند كه من پشتیبان این حركت اصلاحى بودم، تا آن مفاسد همه از میان رفت. (من در این جهاد سخت و بزرگ و مقدس) نه سستى نشان دادم و نه ترسیدم؛ و اكنون نیز راه من همان راه است.»