فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

محرومیّت از بهشت

«وَ نَادَى أَصْحَبُ النَّارِ أَصْحَبَ الجَنَّةِ أَنْ أَفِیضُواْ عَلَیْنَا مِنَ الْمَاءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالُواْ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَفِرِینَ؛ الَّذِینَ اتَّخَذُواْ دِینَهُمْ لَهْوًا وَ لَعِبًا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَیَوةُ الدُّنْیَا فَالْیَوْمَ نَنسَئهُمْ كَمَا نَسُواْ لِقَاءَ یَوْمِهِمْ هَذَا وَ مَا كَانُواْ بَِایَتِنَا یَجْحَدُونَ؛(2470) و دوزخیان، بهشتیان را صدا مى زنند كه: « (محبّت كنید) و مقدارى آب، یا از آنچه خدا به شما روزى داده، به ما ببخشید!» آنها (در پاسخ) مى گویند: «خداوند اینها را بر كافران حرام كرده است! همانها كه دین و آیین خود را سرگرمى و بازیچه گرفتند و زندگى دنیا آنان را مغرور ساخت امروز ما آنها را فراموش مى كنیم، همان گونه كه لقاى چنین روزى را فراموش كردند و آیات ما را انكار نمودند.»

آثار لهو و لعب

«أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَن یَأْتِیَهُم بَأْسُنَا ضُحًى وَ هُمْ یَلْعَبُونَ؛(2471) آیا اهل این آبادیها، از این ایمنند كه عذاب ما هنگام روز به سراغشان بیاید در حالى كه سرگرم بازى هستند؟!»

گذر از امور بیهوده

«وَ الَّذِینَ لَا یَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذَا مَرُّواْ بِاللَّغْوِ مَرُّواْ كِرَامًا؛ وَ الَّذِینَ إِذَا ذُكِّرُواْ بَِایَتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّواْ عَلَیْهَا صُمًّا وَ عُمْیَانًا؛ وَ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَجِنَا وَ ذُرِّیَّتِنَا قُرَّةَ أَعْیُنٍ وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِینَ إِمَامًا؛ أُوْلَئكَ یُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُواْ وَ یُلَقَّوْنَ فِیهَا تَحِیَّةً وَ سَلَمًا؛ خَلِدِینَ فِیهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقَامًا؛(2472) و كسانى كه شهادت به باطل نمى دهند (و در مجالس باطل شركت نمى كنند) و هنگامى كه با لغو و بیهودگى برخورد كنند، بزرگوارانه از آن مى گذرند. و كسانى كه هر گاه آیات پروردگارشان به آنان گوشزد شود، كر و كور روى آن نمى افتند. و كسانى كه مى گویند: «پروردگارا! از همسران و فرزندانمان مایه روشنى چشم ما قرار ده، و ما را براى پرهیزگاران پیشوا گردان! (آرى،) آنها هستند كه درجات عالى بهشت در برابر شكیباییشان به آنان پاداش داده مى شود و در آن، با تحیّت و سلام رو به رو مى شوند. در حالى كه جاودانه در آن خواهند ماند چه قرارگاه و محلّ اقامت خوبى!»