فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

گشایش همراه غم و اندوه

«عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَبَّاسِ قَالَ أُهْدِیَ إِلَى الرَّسُولِ(صلى الله علیه و آله) بَغْلَةٌ أَهْدَاهَا كِسْرَى لَهُ أَوْ قَیْصَرُ فَرَكِبَهَا النَّبِیُّ فَأَخَذَ مِنْ شَعْرِهَا وَ أَرْدَفَنِی خَلْفَهُ ثُمَّ قَالَ یَا غُلَامُ احْفَظِ اللَّهَ یَحْفَظْكَ احْفَظِ اللَّهَ تَجِدْهُ أَمَامَكَ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِی الرَّخَاءِ یَعْرِفْكَ فِی الشِّدَّةِ إِذَا سَأَلْتَ فَاسْأَلِ اللَّهَ وَ إِذَا اسْتَعَنْتَ فَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ قَدْ مَضَى الْقَلَمُ بِمَا هُوَ كَائِنٌ فَلَوْ جَهَدَ النَّاسُ أَنْ یَنْفَعُوكَ بِأَمْرٍ لَمْ یَكْتُبْهُ اللَّهُ عَلَیْكَ لَمْ یَقْدِرُوا عَلَیْهِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَعْمَلَ بِالصَّبْرِ مَعَ الْیَقِینِ فَافْعَلْ وَ إِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَاصْبِرْ فَإِنَّ فِی الصَّبْرِ عَلَى مَا تَكْرَهُ خَیْراً كَثِیراً وَ اعْلَمْ أَنَّ الصَّبْرَ مَعَ النَّصْرِ وَ أَنَّ الْفَرَجَ مَعَ الْكَرْبِ وَ أَنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرا؛(2253) عبد اللَّه بن عباس گوید: قیصر به حضرت رسول(صلى الله علیه و آله) استرى هدیه فرستاد. رسول خدا(صلى الله علیه و آله) بر استر سوار شد و مرا نیز سوار كرد؛ بعد فرمود: اى جوان! حدود خداوند را حفظ كن تا خداوند تو را حفظ كند، اگر حدود خدا را مراعات كنى، همواره خداوند را در مقابلت خواهى دید. اگر در هنگام لذّت و خوشى خداوند را فراموش نكردى، خداوند در هنگام سختى و پریشانى تو را فراموش نخواهد كرد، هر گاه خواستى سؤالى كنى از خداوند سؤال كن و هر گاه خواستى یارى بخواهى از خداوند بخواه؛ زیرا مقدّرات انجام خواهد شد اگر مردم بخواهند به تو سودى برسانند؛ ولى اگر مقدّر نباشد انجام نخواهد گرفت. اگر توانائى دارى كه با صبر و یقین كار كنى كار كن، و اگر توانائى ندارى صبر كن و بدان كه در این صبر نفعى براى تو هست و بدان كه صبر، پیروزى را بدنبال دارد و گشایش كارها همواره با غم و اندوه همراه است، و هر مشكلى یك آسانى بدنبال دارد.»

وعده خداوند

«فَاصْبِرُوا وَ إِنْ رَأَیْتُمْ مَا تَكْرَهُونَ حَتَّى یَأْتِیَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ فَتَرَوْنَ تَصْدِیقَ مَا كُنْتُمْ تُوعَدُونَ؛(2254) اگر مصیبتى به شما رسید شكیبا باشید، خداوند در كارهاى شما گشایش حاصل مى كند و شما خواهید دانست كه وعده هاى خداوند حق است.»

گشایش در روزى

«عَنْ جَمِیلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) فِی قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ «رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَ فِی الآْخِرَةِ حَسَنَةً» قَالَ رِضْوَانُ اللَّهِ وَ الْجَنَّةُ فِی الآْخِرَةِ وَ السَّعَةُ فِی الرِّزْقِ وَ الْمَعَاشِ وَ حُسْنُ الْخُلُقِ فِی الدُّنْیَا؛(2255) جمیل بن صالح گوید: امام صادق(علیه السلام) در تفسیر قول خداى عزّ و جلّ «رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَ فِی الآْخِرَةِ حَسَنَةً؛(2256) ما را از نعمتهاى دنیا و آخرت هر دو بهره مند گردان» فرمود: در آخرت، خشنودى خدا و وعده بهشت، و در دنیا، گشایش در روزى و معاش و نیك خوئى است.»