فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

قرآن وسیله انذار مردم

«قُلْ أَىُّ شَىْ ءٍ أَكْبَرُ شَهَدَةً قُلِ اللَّهُ شَهِیدُ بَیْنِى وَ بَیْنَكُمْ وَ أُوحِىَ إِلَىَّ هَذَا الْقُرْءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِ وَ مَن بَلَغَ أَ ئنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ ءَالِهَةً أُخْرَى قُل لَّا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَهٌ وَحِدٌ وَ إِنَّنِى بَرِى ءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ؛(2033) بگو: «بالاترین گواهى، گواهى كیست؟» (و خودت پاسخ بده و) بگو: «خداوند، گواه میان من و شماست و (بهترین دلیل آن این است كه) این قرآن بر من وحى شده، تا شما و تمام كسانى را كه این قرآن به آنها مى رسد، بیم دهم (و از مخالفت فرمان خدا بترسانم). آیا براستى شما گواهى مى دهید كه معبودان دیگرى با خداست؟!» بگو: «من هرگز چنین گواهى نمى دهم». بگو: «اوست تنها معبود یگانه و من از آنچه براى او شریك قرار مى دهید، بیزارم!»

استراق سمع مخفیانه كفّار در مورد قرآن

«نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا یَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ یَسْتَمِعُونَ إِلَیْكَ وَ إِذْ هُمْ نَجْوَى إِذْ یَقُولُ الظَّلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَّسْحُورًا؛(2034) هنگامى كه به سخنان تو گوش فرامى دهند، ما بهتر مى دانیم براى چه گوش فرا مى دهند (و همچنین) در آن هنگام كه با هم نجوا مى كنند آن گاه كه ستمگران مى گویند: «شما جز از انسانى كه افسون شده، پیروى نمى كنید!»

اساس قرآن در آیات محكمه

«هُوَ الَّذِى أَنزَلَ عَلَیْكَ الْكِتَبَ مِنْهُ ءَایَتٌ مُّحْكَمَتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَبِ وَ أُخَرُ مُتَشَبِهَتٌ فَأَمَّا الَّذِینَ فِى قُلُوبِهِمْ زَیْغٌ فَیَتَّبِعُونَ مَا تَشَبَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغَاءَ تَأْوِیلِهِ وَ مَا یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّسِخُونَ فِى الْعِلْمِ یَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَ مَا یَذَّكَّرُ إِلَّا أُوْلُواْ الْأَلْبَبِ؛(2035) او كسى است كه این كتاب (آسمانى) را بر تو نازل كرد، كه قسمتى از آن، آیات «محكم» [صریح و روشن ]است كه اساس این كتاب مى باشد (و هر گونه پیچیدگى در آیات دیگر، با مراجعه به اینها، برطرف مى گردد.) و قسمتى از آن، «متشابه» است [آیاتى كه به خاطر بالا بودن سطح مطلب و جهات دیگر، در نگاه اول، احتمالات مختلفى در آن مى رود ولى با توجه به آیات محكم، تفسیر آنها آشكار مى گردد. ]اما آنها كه در قلوبشان انحراف است، به دنبال متشابهاتند، تا فتنه انگیزى كنند (و مردم را گمراه سازند) و تفسیر (نادرستى) براى آن مى طلبند در حالى كه تفسیر آنها را، جز خدا و راسخان در علم، نمى دانند. (آنها كه به دنبال فهم و دركِ اسرارِ همه آیات قرآن در پرتو علم و دانش الهى) مى گویند: «ما به همه آن ایمان آوردیم همه از طرف پروردگارِ ماست.» و جز صاحبان عقل، متذكر نمى شوند (و این حقیقت را درك نمى كنند).»