فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

اهمیّت تفاوت روزهاى عمر

«عن ابى عبد اللَّه(علیه السلام) انّه قال: من استوى یوماه فهو مغبون و من كان آخر یومیه خیرهما فهو مغبوط و من كان آخر یومیه شرّهما فهو ملعون و من لم یر الزّیادة فی نفسه فهو الى النّقصان و من كان الى النّقصان فالموت خیر له من الحیاة؛(1933) امام صادق(علیه السلام) درباره رشد مداوم شخصیّت و كمالات روزافزون انسان فرموده است: كسى كه دو روزش در بهره زندگى و رشد انسانى یكسان باشد در معامله نقد عمر مغبون است و كسى كه امروزش بهتر از دیروز باشد، شایسته است كه مورد غبطه دگران واقع شود و توفیق او را تمنّا كنند و كسى كه امروزش بدتر از دیروز باشد محروم از رحمت حقّ است و كسى كه نفس خود را پیوسته در كمال تازه اى نبیند و در معنویّات خویش احساس فزونى ننماید، در معرض كمبود و نقص قرار گرفته است و كسى كه در راه نقص قدم برمیدارد مرگ از زندگى براى او بهتر است.»

پست ترین ایّام عمر

«عن ابى عبد اللَّه(علیه السلام) قال: اذا بلغ العبد مائة سنة فذلك ارذل العمر، اللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ یَتَوَفَّاكُمْ وَ مِنْكُمْ مَنْ یُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَیْ لا یَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَیْئاً؛(1934) امام صادق(علیه السلام) فرموده: آن كس كه به صد سالگى میرسد در آن موقع به انحطاط نهائى پیرى و پست ترین ایّام عمر رسیده است، خداوند شما را آفریده و سپس میمیراند و بعضى آنقدر زنده میمانند كه به پست ترین ایّام عمر میرسند و بر اثر آن تمام معلوماتى را كه در طول ایّام زندگى فرا گرفته بودند از یاد میبرند و پس از سالها دانائى دچار نادانى میشوند.»

پست ترین درجه انحطاط عمر

«روى انّ ارذل العمر ان یكون عقله عقل ابن سبع سنین؛(1935) در حدیث دیگر آمده است كه پست ترین درجه انحطاط عمر در پیرى آنست كه عقل آدمى آنقدر تنزّل نماید كه به سرحدّ عقل كودك هفت ساله برسد.»