فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

نكات

اگر كج روى براى انسان عادت شد، قهر الهى فرا مى رسد.
عمل به آیات و احكام الهى، باید همراه با جدّیّت، عشق و تصمیم باشد نه شوخى، نه عادت، نه شكّ و نه تشریفات.
جز فرمان خداوند، به چیز دیگرى از قبیل، جهت، رنگ، زمان، مكان و شیوه خاصّى خود را عادت ندهیم، تا هر گاه فرمانى بر خلاف انتظار یا عادت و سلیقه ما صادر شد، بدنبال فرار یا توصیه نباشیم. «لِنَعْلَمَ مَنْ یَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ یَنْقَلِبُ عَلى عَقِبَیْهِ»(1756).
گناه بد است، ولى بدتر از آن عادت به گناه و روحیّه گناه است. «كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ...».
آنجا كه گناه جزو روحیّه و عادت شد، عقوبت پروردگار سخت است.
عدالت مستمرّ بصورت ملكه و عادت، ارزش است، نه عدالت لحظه اى.
خداوند، انسان را چنان آفریده كه چه كارهاى خوب و چه كارهاى بد، كم كم در روح او تأثیر مى گذارد و به آن عادت مى كند.
گاهى عادت بر فطرت پیروز مى شود، مثل غلبه عادت بت پرستى نیاكان بر فطرت حق طلبى نسل جدید.
امام صادق(علیه السلام) فرمودند: نماز و روزه مردم شما را نفریبد، زیرا گاهى همه آنها از روى عادت است. مردم را با راستگویى و اداى امانت امتحان كنید و بشناسید.
آنان كه به گناه عادت كنند، براحتى راه انبیا را نمى پذیرند. «كانُوا قَوْماً مُجْرِمِینَ».
در صورتى كه گناه در جامعه به حالت عادت درآید، باید با تكرار تذكّر و پیگیرى مداوم، آن را برطرف كرد.
انسان، ابتدا دست به كار خلاف مى زند، سپس كار خلاف براى او عادت مى شود و او را به خود جذب مى كند، یعنى در مسیر عمل و ارتكاب آن قرار مى گیرد و پس از ارتكاب گناه، اسیر آن مى شود.
خطر بزرگ آن است كه انكار حقّ در انسان، به صورت یك عادت و خصلت درآید.

لطیفه

عادت خوب

جوانى خیلى حرص پول مى زد. روزى از یك كف بین كه مى گفتند معتبر است پرسید آیا من همیشه از بى پولى نالان خواهم بود؟ او هم كف دستش را نگاه كرد و بعد از مدتى غور گفت: نه، فقط تا پنجاه سالگى. خوشحال شد و پرسید یعنى بعد از پنجاه سالگى پولدار مى شوم؟ گفت: نه، بعد از پنجاه دیگه به بى پولى عادت مى كنى؟