گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

غلبه عادت بر فطرت

«قَالُواْ أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ مَا كَانَ یَعْبُدُ ءَابَاؤُنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّدِقِینَ؛(1736) گفتند: «آیا به سراغ ما آمده اى كه تنها خداى یگانه را بپرستیم، و آنچه را پدران ما مى پرستند، رها كنیم؟! پس اگر راست مى گویى آنچه را (از بلا و عذاب الهى) به ما وعده مى دهى، بیاور»!

عادت رویگردانى از حق

«وَ لَقَدْ كَذَّبَ أَصحَبُ الحِجْرِ الْمُرْسَلِینَ؛ وَ ءَاتَیْنَهُمْ ءَایَتِنَا فَكاَنُواْ عَنهَا مُعْرِضِینَ؛(1737) و «اصحاب حجر» [قوم ثمود ]پیامبران را تكذیب كردند! ما آیات خود را به آنان دادیم ولى آنها از آن روى گرداندند!»

عادت به گناه

«وَ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَ لَدَیْنَا كِتَبٌ یَنطِقُ بِالحَقِّ وَ هُمْ لَا یُظْلَمُونَ؛ بَلْ قُلُوبُهُمْ فِى غَمْرَةٍ مِّنْ هَذَا وَ لَهُمْ أَعْمَلٌ مِّن دُونِ ذَلِكَ هُمْ لَهَا عَمِلُونَ؛ حَتَّى إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِیهِم بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ یَجْئَرُونَ؛(1738) و ما هیچ كس را جز به اندازه تواناییش تكلیف نمى كنیم و نزد ما كتابى است كه (تمام اعمال بندگان را ثبت كرده و) بحق سخن مى گوید و به آنان هیچ ستمى نمى شود. ولى دلهاى آنها از این نامه اعمال (و روز حساب و آیات قرآن) در بى خبرى فرورفته و اعمال (زشت) دیگرى جز این دارند كه پیوسته آن را انجام مى دهند. تا زمانى كه متنعّمان مغرور آنها را در چنگال عذاب گرفتار، سازیم در این هنگام، ناله هاى دردناك و استغاثه آمیز سرمى دهند!»