فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

مسئولیت در برابر جوانى

«قال ابو عبد اللَّه(علیه السلام) : كان فیما وعظ به لقمان ابنه یا بنىّ و اعلم انّك ستسأل غدا اذا وقفت بین یدى اللَّه عزّ و جلّ عن اربع شبابك فیما ابلیته و عمرك فیما افنیته و مالك ممّا اكتسبته و فیما انفقته؛(1570) امام صادق(علیه السلام) فرموده است: از مواعظ لقمان حكیم به فرزند خود این بود كه: فرزند من! بدان فردا كه در پیشگاه الهى براى حساب، حاضر میشوى درباره چهار چیز از تو میپرسند: جوانیت را در چه راه تمام كردى؟ عمرت را در چه كار فانى نمودى؟ ثروتت را چگونه بدست آوردى؟ و آن را در چه راه صرف كردى؟»

داستانها

وفاى به عهد و پیمان

هنگامى كه ابراهیم بن عبداللَّه محض -نوه حسن مثنى و برادر محمد «نفس زكیّه»- در راه امر به معروف و نهى از منكر شهد شهادت نوشید و به دستور منصور سرش را براى پدرش «عبداللَّه» (كه در زندان مدینه بود) بردند، عبداللَّه سر فرزندش ابراهیم را گرفت و به سینه اش چسبانید و گفت: خوش آمدى ابراهیم، خدا تو را رحمت كند تو به خوبى به عهد و پیمان خدا وفا كردى. خداوند افرادى همانند تو را ستوده و چنین فرموده: «الَّذینَ یوفونَ بِعهداللَّه و لا یَنقُضونُ المیثاقَ(1571)؛ همان ها كه به عهد الهى وفا مى كنند و پیمان را نمى شكنند.»
ربیع (آورنده سر از ناحیه منصور) به عبداللَّه گفت: فرزندت ابراهیم چگونه بود؟
عبداللَّه گفت: آنچنان بود كه شاعر گوید:
فَتَى كانَ یُحمیهِ من الذُّلِّ سَیفُهُ
و یَكفیهِ سَوآتِ الذُّنوبِ اجْتِنابُها
یعنى: جوانى بود كه شمشیرش او را از ذلّت باز مى داشت و در شأن او همین بس كه هرگز به گِرد گناه نمى گشت.(1572)