فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

بغض خدا به تنبل

«قال ابو جعفر(علیه السلام) : قال موسى یا ربّ اىّ عبادك ابغض الیك، قال جیفة باللّیل، بطّال بالنّهار؛(1451) امام باقر(علیه السلام) فرمود: حضرت موسى بن عمران در پیشگاه الهى عرض كرد: پروردگارا! كدام یك از بندگانت نزد تو بیشتر مورد بغض و بدبینى است؟ فرمود: آنكه شبها چون مردارى در بستر خفته و روزها را به بطالت و تنبلى میگذراند.»

داستانها

استخاره سیاحتگر شرق و غرب

مرحوم آقا نجفى قوچانى -مؤلّف دو كتاب مشهور سیاحت غرب و سیاحت شرق- به هنگام بیان بخشى از مشكلات دوران تحصیل چنین مى فرماید: القصه، در آن سه چهار ماه اول من از همه جهت بى بى شده بودم! فقط سرما نبود. بى مأوایى، بى پوشاكى، بى خوراكى، بى پختنى، بى همزبانى، رسم عادت طبیعى من بر كتمان حال و عدم اظهار حاجت حتى از خدا و على(علیه السلام) بوده و هست كه اظهار حاجت نزد مخلوق را -ولو به عنوان قصّه و شرح حال باشد- یكى از درجات كفر مى دانستم و در نزد خدا و اولیاء، منافى تسلیم مى دانستم. سنّت حسنه سكوت و بسوز و بساز را بر خود لازم مى شمردم «و كنتُ فى ذلك غَیوراً وَلَو صَدَرَ عن غَیرى لَسائَنى و صَبَرْتُ فى ذلك حتّى تَبَدَّلَتْ مَرارَتُهُ حُلْواً و جِیاعُهُ بِالمَنِّ و السَّلْوى و اَحمَدُهُ فى مَورِدِ الشَّكوى و حُضورِ البَلوى (1452).
فقط خوشى و سرور من به فهمیدن درس آخوند (مولى محمد كاظم خراسانى صاحب كفایة الاصول) و نوشتن آن بود و زیارت حضرت امیر(علیه السلام) و لوس شدن در خدمت آن بزرگوار. حتى پاكتى نوشتم به میان ضریح انداختم كه حاصل مضمونش اینكه «من مى خواهم تو را ببینم و یا پسرت حجّت عصر عجّل الله تعالى فرجه الشّریف را» و یك دو شعرى هم در مدیحه آن جناب ساختم و در آخر كاغذ نوشتم. وقتى كه پاكت (را به داخل ضریح) انداختم، از حماقت خود، خود را ملامت نمودم كه این كار عوامانه و بى فایده چرا از من سر زد. این كاغذ كه به من برنمى گردد كه از لا و نعم على(علیه السلام) من خبردار شوم. باز به دلم افتاد كه این قرآن هایى كه در بالاسر گذارده اند یكى را به طور استخاره باز مى كنم، آنچه را در سر صفحه بود جواب على(علیه السلام) است به من قرآن را بعد از چند صلواتى باز نمودم. در اول صفحه این بود: «مَن كانَ یرجوا لِقاءاللَّهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللَّه لَاتٍ و هو السَّمیعُ العلیم(1453)؛ كسى كه امید به دیدار خدا (و رستاخیز) دارد (باید در اطاعت فرمان او بكوشد) زیرا سرآمدى را كه خدا تعیین كرده فرا مى رسد و او شنوا و داناست.»
از كلمه كلمه این آیه بوسیدم كه جواب شافى من بود.(1454)