فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

تنبیه كافران

«وَ إِن نَّكَثُواْ أَیْمَنَهُم مِّن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُواْ فِى دِینِكُمْ فَقَتِلُواْ أَئمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَیْمَنَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَنتَهُونَ؛ أَ لَا تُقَتِلُونَ قَوْمًا نَّكَثُواْ أَیْمَنَهُمْ وَ هَمُّواْ بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَ هُم بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَوْهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِینَ؛ قَتِلُوهُمْ یُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَیْدِیكُمْ وَ یُخْزِهِمْ وَ یَنصُرْكُمْ عَلَیْهِمْ وَ یَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِینَ؛ وَ یُذْهِبْ غَیْظَ قُلُوبِهِمْ وَ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَى مَن یَشَاءُ وَ اللَّهُ عَلِیمٌ حَكِیمٌ؛(746) و اگر پیمانهاى خود را پس از عهد خویش بشكنند، و آیین شما را مورد طعن قرار دهند، با پیشوایان كفر پیكار كنید چرا كه آنها پیمانى ندارند شاید (با شدّت عمل) دست بردارند! آیا با گروهى كه پیمانهاى خود را شكستند، و تصمیم به اخراج پیامبر گرفتند، پیكار نمى كنید؟! در حالى كه آنها نخستین بار (پیكار با شما را) آغاز كردند آیا از آنها مى ترسید؟! با اینكه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسید، اگر مؤمن هستید! با آنها پیكار كنید، كه خداوند آنان را به دست شما مجازات مى كند و آنان را رسوا مى سازد و سینه گروهى از مؤمنان را شفا مى بخشد (و بر قلب آنها مرهم مى نهد) و خشم دلهاى آنان را از میان مى برد! و خدا توبه هر كس را بخواهد (و شایسته بداند)، مى پذیرد و خداوند دانا و حكیم است.»

تنبیه همسر حضرت ایوب(علیه السلام)

«وَ خُذْ بِیَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِب بِّهِ وَ لَا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْنَهُ صَابِرًا نِّعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ؛(747) (و به او گفتیم:) بسته اى از ساقه هاى گندم (یا مانند آن) را برگیر و با آن (همسرت را) بزن و سوگند خود را مشكن! ما او را شكیبا یافتیم چه بنده خوبى كه بسیار بازگشت كننده (به سوى خدا) بود!»

عوامل تنبیه

«وَ إِذَا رَأَیْتَ الَّذِینَ یَخُوضُونَ فِى ءَایَتِنَا فَأَعْرِضْ عَنهُمْ حَتَّى یَخُوضُواْ فِى حَدِیثٍ غَیرِهِ وَ إِمَّا یُنسِیَنَّكَ الشَّیْطَنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّلِمِینَ؛(748) هر گاه كسانى را دیدى كه آیات ما را استهزا مى كنند، از آنها روى بگردان تا به سخن دیگرى بپردازند! و اگر شیطان از یاد تو ببرد، هرگز پس از یاد آمدن با این جمعیّت ستمگر منشین!»