فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

مرگ درمان ندارد

«قَالُ رسول الله(صلى الله علیه و آله) تَدَاوَوْا فَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ دَاءً إِلَّا أَنْزَلَ مَعَهُ دَوَاءً إِلَّا السَّامَ فَإِنَّهُ لَا دَوَاءَ لَهُ؛(591) رسول خدا(صلى الله علیه و آله) فرمود: مداوا كنید، كه خدا دردى نداده جز اینكه دوائى برایش داده؛ جز مرگ كه درمانى ندارد.»

پرهیز از داروى بیجا

«قَالَ(صلى الله علیه و آله) تَجَنَّبِ الدَّوَاءَ مَا احْتَمَلَ بَدَنُكَ الدَّاءَ فَإِذَا لَمْ یَحْتَمِلِ الدَّاءَ فَالدَّوَاءُ؛(592) رسول خدا(صلى الله علیه و آله) فرمود: تا تنت تاب درد دارد از دارو بپرهیز و چون بى تاب شد دارو بكار بر.»

مداوا كن، شفا از خداست

«عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ إِنَّ نَبِیّاً مِنَ الْأَنْبِیَاءِ مَرِضَ فَقَالَ لَا أَتَدَاوَى حَتَّى یَكُونَ الَّذِی أَمْرَضَنِى هُوَ الَّذِی یَشْفِینِى فَأَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَیْهِ لَا أَشْفِیكَ حَتَّى تَتَدَاوَى فَإِنَّ الشِّفَاءَ مِنِّى، زاد فیه: و الدواء منى. فجعل یتداوى فاتى الشفاء؛(593) امام ششم(علیه السلام) فرمود: كه یك پیغمبرى بیمار شد و گفت: درمان نكنم تا همان كه بیمارم كرده درمان كند، خدا تعالى به او وحى كرد، شفایت ندهم تا مداوا كنى، زیرا شفاء از من است، و در ادادمه افزود: و دوا هم از من است. پس مداوا كرد و شفا یافت.»