فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

كیفر كفّار

«مَن یُضْلِلِ اللَّهُ فَلَا هَادِىَ لَهُ وَ یَذَرُهُمْ فِى طُغْیَنِهِمْ یَعْمَهُونَ؛(264) هر كس را خداوند (به جرم اعمال زشتش) گمراه سازد، هدایت كننده اى ندارد و آنها را در طغیان و سركشى شان رها مى سازد، تا سرگردان شوند!»

سازندگى سختى ها

«وَ إِذَا مَسَّ الْانسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَن لَّمْ یَدْعُنَا إِلَى ضُرٍّ مَّسَّهُ كَذَلِكَ زُیِّنَ لِلْمُسْرِفِینَ مَا كاَنُواْ یَعْمَلُونَ؛(265) هنگامى كه به انسان زیان (و ناراحتى) رسد، ما را (در هر حال:) در حالى كه به پهلو خوابیده، یا نشسته، یا ایستاده است، مى خواند امّا هنگامى كه ناراحتى را از او برطرف ساختیم، چنان مى رود كه گویى هرگز ما را براى حل مشكلى كه به او رسیده بود، نخوانده است! این گونه براى اسرافكاران، اعمالشان زینت داده شده است (كه زشتى این عمل را درك نمى كنند)!»

رفاه از عوامل انحراف

«وَ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلَّا إِیَّاهُ فَلَمَّا نَجَّئكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ كاَنَ الْانسَانُ كَفُورًا؛(266) و هنگامى كه در دریا ناراحتى به شما برسد، جز او، تمام كسانى را كه (براى حل مشكلات خود) مى خوانید، فراموش مى كنید اما هنگامى كه شما را به خشكى نجات دهد، روى مى گردانید و انسان، بسیار ناسپاس است!»