فهرست کتاب


گنجینه معارف 3 (110 موضوع)

محمد رحمتی شهرضا

ارث در متعه نیست

«وَ رُوِیَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِیِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ(صلى الله علیه و آله) خَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَحَلَّ لَكُمُ الْفُرُوجَ عَلَى ثَلَاثَةِ مَعَانٍ فَرْجِ مَوْرُوثٍ وَ هُوَ الْبَتَاتُ وَ فَرْجِ غَیْرِ مَوْرُوثٍ وَ هُوَ الْمُتْعَةُ وَ مِلْكِ أَیْمَانِكُم؛(207) از جابر بن عبد اللَّه انصارى نقل شده كه گفت: رسول خدا(صلى الله علیه و آله) در یك سخنرانى فرمود: اى مردم! خداوند تبارك و تعالى مباشرت با زنان را از سه راه و به سه معنى بر شما حلال ساخته است:
1- نكاحى كه از یكدیگر ارث برند و آن عقد دائم است. 2- نكاحى كه ارث در آن نیست و آن متعه و عقد انقطاعى است. 3- كنیز زرخریدتان.

جایگاه متعه در اسلام

«عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سِنَانٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى حَرَّمَ عَلَى شِیعَتِنَا الْمُسْكِرَ مِنْ كُلِّ شَرَابٍ وَ عَوَّضَهُمْ مِنْ ذَلِكَ الْمُتْعَة؛(208) عبد اللَّه بن سنان گوید: امام صادق(علیه السلام) فرمود: خداوند تبارك و تعالى نوشیدنیهاى مسكر را بر مؤمنان حرام ساخت و در عوض متعه را حلال.»

متعه، رحمت خدا

«فِى حَدِیثِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ مَا كَانَتِ الْمُتْعَةُ إِلَّا رَحْمَةً رَحِمَ اللَّهُ بِهَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ(صلى الله علیه و آله) وَ لَوْ لَا نَهْیُهُ عَنْهَا مَا احْتَاجَ إِلَى الزِّنَا إِلَّا شَفًا؛(209) در حدیث ابن عبّاس آمده است: ازدواج موقّت، جز رحمتى از جانب خدا نبود، كه امّت محمد(صلى الله علیه و آله) را بدان وسیله مورد لطف قرار داد، و اگر منع خلیفه نبود، كسى دچار زنا نمى شد، جز جماعتى از مردم كه چیزى براى حفظ ناموس خود از راه حلال نداشتند.»