کربلا مبارزه با پوچی‌ها

نویسنده : اصغر طاهرزاده

سودجویی؛ حجاب معنویت

امام در شرایط مناسب كه مصادف با مرگ معاویه بود، توانست پیام خود را به مردم برساند. علّت این كه امام به طرف كوفه رفت این بود كه كوفیان به جهت ظلم‌های معاویه بر آنها آمادگی بیشتری جهت یاری حسین(ع) داشتند. هر چند توفیق یك‌دل بودن را از خود سلب كردند، ولی امام مسیر پیام رسانی خود را به‌خوبی طی كردند، (به‌همین‌ جهت امام پس از شنیدن خبر شهادت مسلم‌بن‌عقیل باز همان راه را ادامه دادند)، و همچنان تا امروز این پیام مسیر خود را می رود. آنهایی كه درد دین دارند تا قیام قیامت در این پیام رسانی شریك اند تا نگذارند حجاب سودجویی و سیاست بازی، نور معنویّت و شریعت را خاموش كند و شور حیات دینی كه از سرچشمه حسین(ع) جاری است، بخشكد، و خودشان با جداشدن از اسلام و كربلا در ظلمت سرد زندگی دنیا بپوسند.
ای كاش! نگاهی به زندگی انسان‌‌ها در پانصد سال اخیر می كردیم تاببینیم معنی پوسیدن درظلمت سرد دنیا و معنی با شور ماندن و با شور مردن، چقدر در رابطه با دوری و نزدیكی به كربلا، روشن و غیر قابل انكار است. ای كاش! به اطرافیان خود نگاه می كردیم تا این رابطه باز خود را روشن تر اثبات كند. عدّه ای جدا شده از حسین(ع) و سرد و بی‌روح و دنیا زده، و عدّه ای متوسل به حسین(ع) و سرشار از امید و صبر و آرامش.
ای خدا! به حق حسین(ع) ما را از حسین(ع) جدا نكن تا از هیچ جبهة حقّی، جدا نكرده باشی.
«والسلام علیكم و رحمةالله و بركاته»

جلسه چهارم، (عدم انحلال در فرهنگ كفر)

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
﴿ اَلسَّلامُ عَلَیكَ یا اباعبدالله وَعَلَی الْاَرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِنائِكَ ﴾
﴿ عَلَیْكَ مِنّی سَلامُ اللّهِ اَبَدًا ما بَقیتُ وَ بَقِی اللَّیْلُ وَ النَّهارُ ﴾
﴿ وَلاجَعَلَهُ اللّهُ اخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِكُمْ ﴾
سلام برهمه آن سرورانی كه راه زندگی كردن را در سخت ترین مراحل، به ما آموختند، تا ما هیچ توجیهی برای رهاكردن زندگی دینی در شرایط سخت نداشته باشیم!

نهضتی فراتاریخی

درجلسات گذشته تأكید شد كه باید شرایطِ فرهنگی- اجتماعیِ زمان حضرت اباعبدالله‌(ع) روشن شود، تا اوّلاً: بفهمیم این نهضت در چه شرایطی شروع شد و شكل گرفت، ثانیاً: این مسئله به خوبی روشن شود كه نهضت اباعبدالله(ع) یك نهضت فراتاریخی است، به‌طوری كه همة تاریخ را فرا گرفته، و قصّه دشمنان اباعبدالله(ع) هم قصّه دشمنان بشریّت است. لذا این جبهه، همیشه گشوده است وثالثاً: باید متوجّه بود كه هركس نتواند دشمن خود رابشناسد، از خود شكست خورده است. و نیز اگر كسی دشمن خود را شناخت و راهی جز راه اباعبدالله(ع) برای مقابله با آن برگزید، بداند كه حتماً چروكیده و مأیوس خواهد گشت و در راستای شكست از خود، از دشمن خود نیز شكست خواهد خورد.
در جلسات قبل عرض شد: امویان با یك چهرة خاصّی مقابله با امام‌حسین(ع) را شروع كردند. امویان به نمایندگی معاویه در شام تركیبی شدند از فكر مشركانه و ظاهرپرست رُمی ها، و روح تعصب جاهلی اموی. وقتی این دو طرز فكر تركیب شوند، فكر معاویه ای ساخته می شود.
اگربتوانیم فكر معاویه ای را - با آن‌همه پیچیدگی و دقت- بشناسیم عظمت نهضت امام‌حسین(ع) رامی شناسیم، وگرنه فقط یك ادعا داریم كه حسین(ع) اسلام را نجات داد، اما چگونگی آن را در نمی یابیم.(27)
تأكید ما این است كه اگر روح و فرهنگ معاویه را بشناسید - كه تركیبی از جاهلیت عرب و شرك رُمی است- آن‌وقت می فهمید جبهة حسینی هنوز گشوده است و دشمنِ امروزِ شما همان دشمن دیروز اباعبدالله(ع) است كه امروز هم با چهره فرهنگی غربِ بعد از رنسانس به میدان آمده است به همین‌جهت عرض كردیم: رضاخان را غربی‌ها به سر كار آوردند و اوّلین كار او مبارزه با جلسات عزاداری اباعبدالله(ع) است، این یك اتفاق نیست بلكه غرب خوب می فهمد كه نابودی اش به نهضت حسین(ع) بستگی دارد. وقتی عشق الهی عامل حركت انسان در زندگی باشد، هم بی‌محتوایی فرهنگ غربی به كمك حكمت حسینی خوب روشن می شود و هم ناتوانی فرهنگ غرب در مقابل روش حسینی به خوبی روشن می گردد. حسین(ع) چهره ای از دشمن را می شناخت كه اسلام تا ابد از طریق این چهره تهدید می شود و لذا نهضت حسینی است كه می تواند تا قیام قیامت دشمن اسلام را شكست دهد.
انقلاب اسلامی هم ادامه همان نهضت و دشمن آن هم همان اروپای بعد از رنسانس است. اگر نهضت حسین(ع) شناخته شد، دشمن، و راه مبارزه با دشمن را درست می شناسیم. هر كس به اندازة توان خودش از نهضت اباعبدالله(ع) معنی زندگی كردن خود را می یابد. باید هرسال بیشتر تلاش كرد تا این نهضت را فهمید، چراكه نهضت اباعبدالله(ع) مثل قرآن هفتصد بطن دارد. یعنی این نهضت، تمام بشریّت را در طول حیاتش تغذیه می كند. عمده آن است كه مكر معاویه در قرن بیست‌ویكم ما را نفریبد، چراكه معاویه یك شخص نیست بلكه یك فرهنگ است. فرهنگ معاویه بعد از مردن معاویه هم می خواهد اجازه ندهد نهضت اباعبدالله (ع) درست فهمیده شود. فرهنگ معاویه ای تلاش می كند نهضت امام را منفی جلوه دهد، و اگر نتوانست، لااقل آن را سطحی جلوه می دهد، یعنی از محتوا می اندازد. شما بدانید سطحی جلوه دادنِ یك نهضت، به همان اندازه یا بیشتر از منفی جلوه دادنش، خطرناك است.