فهرست کتاب


راز شادی امام حسین(ع) در قتلگاه

اصغر طاهرزاده

منابع

قرآن
نهج‌الفصاحه
نهج‌البلاغه
غرر الحكم و درر الكلم
معنویت تشیع، علامه‌طباطبایی(ره) انتشارات تشیع سال 1385
تفسیر المیزان، علامه‌طباطبایی(ره)
بحارالأنوار، محمدباقر مجلسی(ره)
الکافی، ابی‌جعفر محمدبن‌یعقوب کلینی(ره)
فصوص‌الحکم، محی‌الدین ابن عربی
تفسیر علی بن ابراهیم
مصباح الشریعه، ترجمه عبد الرزاق گیلانى
تحف العقول، ابن شعبه حرانى
توحید صدوق
إرشاد القلوب إلى الصواب، شیخ حسن دیلمى
وسائل الشیعه، شیخ حرّعاملی
اعتقادات امامیه، شیخ صدوق و شیخ مفید
علل الشرائع، شیخ صدوق
مستدرك الوسائل، حسین نوری طبرسی
مثنوی معنوی، مولانا محمد بلخی
احیاء علوم الدین،‌ ابوحامد غزالی
امام‌شناسی، آیت‌الله حسینی تهرانی(ره)
معادشناسی، آیت‌الله حسینی تهرانی(ره)
کنزالعمال، متّقى هندى
كلمات مكنونه، فیض
كشف الیقین فی‌فضائل أمیرالمؤمنین(ع)
الحكم الزاهرة با ترجمه‌ی انصارى
ینابیع المودة، قندوزی
احتجاج، ترجمه‌ی غفارى مازندرانى
فضائل الشیعة، شیخ صدوق
الخصال، ابن بابویه
فلاح السائل، سیدبن طاووس
من لا یحضره الفقیه، شیخ صدوق
الإحتجاج على أهل اللجاج، احمد بن على طبرسى
طرائف الحكم، میرزا احمد آشتیانى
فضائل پنج تن(ع) در صحاح ششگانه اهل سنت، محمد باقر ساعدى
فرائدالسمطین، شیخ الاسلام حموئى
تفسیر کبیر، فخر رازی
كنز الفوائد، ابو الفتح كراجكى
عقبات‌الانوار فی امامة الأئمة الأطهار
الفین، علامه حلى، ترجمه‌ی وجدانى
بصیرت فاطمه زهرا(س)، اصغر طاهرزاده
تجرید، قوشجی
منتهی‌الآمال؛ شیخ عباس قمی
چگونگی فعلیت‌یافتن باورهای دینی، اصغر طاهرزاده
عوالی اللّالی؛ ابن ابی جمهر احسائی
كشف الیقین فی ‌فضائل أمیرالمؤمنین(ع)، علامه حلی
احقاق الحق، شهید قاضی نور الله شوشتری
إعلام الورى بأعلام الهدى، شیخ طبرسی
مستدرك، حاكم نیشابوری
الارشاد، شیخ مفید
كمال الدین و تمام النعمة، شیخ صدوق
عیون اخبار الرضا(ع)، شیخ صدوق
شفاء الصدور فی شرح زیارة العاشور، میرزا ابوالفضل تهرانی
مروج الذهب، مسعودی
اُسْدُالغالب، ابن اثیر
مسند، احمد حنبل
تاریخ ابن‌كثیر شامی
كتاب «صفین»، نصربن‌مزاحم
مجالس المؤمنین، قاضی نورالله شوشتری
نهج الحق و كشف الصدق، على رضا كهنسال
الریاض النضرة‌، محب طبری‌
تاریخ الخمیس، الامام الشیخ حسین بن محمد بن الحسن الدیار
صحیح بخاری
صحیح مسلم
فی معرفة حجج الله على العباد، قوشجی
شرح نهج البلاغه، ابن‌ابی‌الحدید
ینابیع المودة، قُنْدُوزی شافعی
كشف المحجة لثمرة المهجة، سید ابن طاووس
مقتل الحسین(ع)، خوارزمی
معانی‌الاخبار، شیخ صدوق
اللهوف علی قتلی الطفوف، سیدبن طاوس
إعلام الورى بأعلام الهدى، شیخ طبرسی
مختصر تاریخ دمشق، ابن‌منظور
امالی، صدوق
مقتل مقرّم
حدیقة الشیعه، محقق اردبیلی
تفسیر کبیر، فخر رازی
نهج الحق و كشف الصدق، علامه حلى
الامام الحسین، عبدالله علایلی
تاریخ یعقوبی

پاورقی ها

1 - مرحوم علامه میرزا ابوالفضل تهرانی در صفحه 209 از کتاب «شفاء الصدور فی شرح زیارة العاشور» روایت را این‌طور نقل می‌کند که؛ «المقتول فی یوم الجمعه او الاثنین».
2 - الكافی، ج 4، ص 147
3 - مقام معظم رهبری(حفظه الله تعالی) می فرمایند: «ایمان به مبادی خود و اصول و عقاید خود چیز بسیار خوب و پسندیده ای است، پافشاری بر آن هم خوب است، اما این نباید از مرز اثبات به مرز نفی و همراه با تعرض و دشمنی و عداوت، تجاوز کند .... مباحثه مذهبی عالمانه و در محفل علمی، با بد گویی به یکدیگر در علن در سطح افکار عمومی در مخاطبه با افکاری که قدرت تجزیه و تحلیل ندارند، فرق می کند.».25/12/1387
4 - مسعودی، مروج الذهب، ج 2، ص 11.
5 - سیدبن طاوس، اللهوف على قتلى الطفوف، ص 133.
6 - شیخ طوسی، چهار نفر اولی را که در زیارت عاشورا مورد لعن قرار می‌گیرند، به این صورت معرّفی کرده: نفر اول، قابیل یعنی اوّلین عامل برادرکُشی تاریخ که بنیاد قتل در دنیا را نهاد و نفر دوم، عاقرِ شتر حضرت صالح(ع) است یعنی اولین کسی که آیت بزرگ الهی را نادیده گرفت و او را کُشت، و نفر سوم، قاتل حضرت یحیی(ع) یعنی کسی که جسارت یافت پیامبر خدا را به قتل برساند، و نفر چهارم، ابن ملجم قاتل امیرالمؤمنین(ع) است،یعنی اولین کسی که در اسلام دست به ترور وَلِی‌الله زد. (قاضی نورالله شوشتری، مجالس المؤمنین، ص 291).
7 - ابن اثیر، اُسْدُالغالب، ج 4، ص 434. در باره معاویه در کتب اهل سنت می توانید به ترجمه جلد 15 کتاب شریف الغدیر مراجعه فرمایید،از جمله در آن کتاب هست که: براءبن‌عازب می‌گوید: ابوسفیان همراه معاویه آمد. رسول‌خدا(ص) فرمود: خدایا آن جلوئی و دنباله‌روش را لعنت كن. خدایا! آن چموشك را بگیر. پسر براء از پدرش- كه این حدیث را نقل می‌كرده- می‌پرسد: چموشك كیست؟ جواب می‌دهد: معاویه (كتاب صفین ص244 – ترجمه الغدیر، ج19، ص218.) احمد حنبل در مسندش از ابن‌عباس آورده؛ در سفری همراه رسول‌خدا(ص) بودیم، صدای دو نفر را شنید كه آواز می‌خواندند و به نوبت جواب هم را می‌دادند... پیامبر(ص) فرمود: نگاه كنید ببینید این دو كیستند؟ عرض كردند: معاویه است و عمروبن‌العاص، در این هنگام رسول‌خدا(ص) دست به دعا برداشته فرمودند: خدایا ! آن دو را نگونسار گردان و در انداز به آتش دوزخ.( مسند احمد حنبل، ج4، ص421- ترجمه الغدیر، ج19 ، ص218.)
حال حساب كنید حدیث‌سازان برای چنین معاویه‌ای ساخته‌اند كه پیامبر(ص) فرمود: «هركس در حال دوستی ابابكر و عمر و عثمان و علی بمیرد و اعتراف نماید كه آن ده نفر به بهشت می‌روند و بر معاویه درود و رحمت فرستد، بر خدا واجب خواهد آمد كه به حسابش رسیدگی ننماید.( تاریخ ابن‌كثیر، ج 8 ، ص 139).
از آن طرف از عبدالله‌بن‌عمر هست كه «پیامبرخدا(ص) از راهی که پایین بود بالا آمد و ابوسفیان را كه سواره بود و معاویه و برادرش همراه او بودند، یكی دهانه‌كش بود و دیگر ستورران، چون به آن‌ها نظر افكند فرمود: «خدایا! دهانه‌كش و ستورران و سوار را لعنت كن». از عبدالله بن عمر می‌پرسند: تو خودت از پیامبرخدا(ص) شنیدی؟ گفت: «آری، اگر دروغ بگویم گوشم كر باد چنان‌كه دیدگانم كور».(- كتاب صفین چاپ مصر، ص247- ترجمه الغدیر، ج19، ص217.)
نصربن‌مزاحم در كتاب «صفین» از قول پیامبر(ص) ثبت كرده «هرگاه معاویه را بر فراز منبر دیدید او را بكشید». ابوسعید خُدری می‌گوید: این كار را نكردیم و رستگار نشدیم. (تهذیب‌التهدیت، ج5 ، ص110- ترجمه الغدیر، ج19، ص225.)
8 - سوره‌ی بقره، آیه‌ی 201.
9 - سوره‌ی بقره، آیه‌ی 200.
10 - در صفحات بعد متذکر نمونه هایی از این نوع اعمال خواهیم شد.
11 - على رضا كهنسال، نهج الحق و كشف الصدق، ص 281، تفسیر کبیر فخر رازی، ضمن تفسیر آیه «فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُن ..»
12 - در رابطه با نقشه‌هایی که معاویه جهت هدم اسلام کشیده بود و شواهد تاریخی مربوط به این امر در بحث بعدی این کتاب مواردی خدمت عزیزان ارائه خواهد شد.
13 - قوشجی در شرح تجرید می‌گوید: عمر بالای منبر گفت: «ایّهاالنّاس! ثلاث كنّ علی عهد رسول‌الله(ص) و انا انهی عَنْهُنَّ وَ اُحَرِّمُهُنَّ و اُعاقِبُ عَلیهِنَّ، مُتْعَةُ‌النِّساء وَ مُتْعَةُ‌الحجّ وَ حیِّ‌علی‌خیرالعمل»؛ ای مردم سه چیز در زمان رسول‌الله بود كه من آنها را نهی كرده و حرانم می‌نمایم و هركس به انجام آنها مبادرت نماید را عقوبت می‌كنم كه عبارتند از «متعه‌ی نساء» و «متعه‌ی حج» و «گفتن حیِّ علی خیرالعمل» در اذان، (ترجمه‌ی الغدیر، ج 12، ص79).
14 - سوره‌ی حشر، آیه‌ی 7
15 - آیا وقت آن نرسیده است که اندیشمندان اهل سنت این حادثه را تحلیل کنند و به تبعات آن بیندیشند و از خود بپرسند این که معاویه و یزید به خود این اندازه حق می دهند که در مقابل احکام الهی نظر دهند، ریشه اش در کجاست؟
16 - الریاض‌النضره، ج 1، ص 100- ترجمه الغدیر، ج 13، ص 309.
17 - صحیح بخاری، ج 4، ص 325.
18 - تاریخ الخمیس، ج2، ص 233- ترجمه الغدیر، ج 13، ص 230.
19 - صحیح بخاری، ج 10، ص 63.
20 - الغدیر، ج 13، ص 316.
21 - صحیح مسلم، ج 5، ص 75.
22 - سوره‌ی نجم، آیه‌ی 3.
23 - سوره‌ی نساء، آیه‌ی 59.
24- سوره‌ی نحل، آیه‌ی 44.
25 - الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج 2، ص 97.
26 - علامه طباطبایی(ره)، معنویت تشیع، ص 54، انتشارات تشیع، سال 1385.
27 - بحار الأنوار، ج 44، ص 329.
28 - سوره احزاب، آیه 33.
29 - سوره واقعه، آیات 79- 77.
30 - جریان صحیفه در بحار ج 8 ص 33 وشرح نهج البلاغه ابن‌ابی‌الحدید ج 4 ص 454 آمده ،که پس از ماجرای غدیر خم گروهی به این نتیجه رسیدند پس از رحلت رسول‌خدا(ص) با تمام قدرت بر ضد حکومت علی(ع) مبارزه کنند و پیمان نامه‌ای با امضاء 34 نفر تهیه و آن‌را به ابوعبیده‌جرّاح دادند مبنی بر این که محمد(ص)رسالت خود را انجام داد و کسی را جانشین قرار نداد و اختیار حکومت را به عهده ملت گذارد تا رهبری ملت موروثی نشود...
31 - «ینابیع الموده»، قُنْدُوزی شافعی، ص 90.
32 - خطبه‌ی حضرت فاطمه زهرا(س) در مسجد مدینه.
33- به پاورقی‌های صفحات 26 تا 30 از کتاب «کربلا مبارزه با پوچی‌ها» از همین مؤلف رجوع فرمائید.
34- امام حسین (ع) فرمودند: «عَلَى الْإِسْلَامِ السَّلَامُ إِذْ قَدْ بُلِیَتِ الْأُمَّةُ بِرَاعٍ مِثْلِ یَزِید» وقتی امت اسلام به حاکمی چون یزید دچار شود باید با اسلام وداع نمود.( اللهوف على قتلى الطفوف، ص 24.)
35 - سوره‌ی طه، آیه‌ی 16.
36 - این غیر از آن است که ما نیز معتقدیم متأسفانه دروس معارف اسلامی از نظر موضوع و محتوا آن‌طور که باید و شاید ارائه نمی‌شود.
37 - بحار الأنوار، ج 1، ص 217.
38 - رویات مربوط به حضرت امام رضا(ع)‌ در موضوع سقیفه و عاشورا، در ابتدای بحث مطرح شد.
39 - بحار الأنوار، ج 44، ص 329.
40 - به نوشتار «کربلا در سطوح مختلف تحلیل» از همین مؤلف رجوع شود.
41 - عثمان‌برادرعبیدالله بن ‌زیاد گفت: دوست داشتم همه فرزندان زیاد تا قیامت ذلیل باشند و حسین‌بن‌علی كشته نشود. (طبری، ج4 ، ص375 و حماسه حسینی، ج3 ، ص216)
مرجانه، مادر ابن‌زیاد به پسرش گفت: «یا خَبیث! قَتَلْتَ اِبْنَ‌رَسُولِ‌‌الله، وَالله لا تَرَی الْجَنَةَ اَبَداً»؛(تذكرة سبط، ص 259) ای خبیث؛ فرزند رسول خدا را کشتی؟ به خدا سوگند هرگز بهشت را نخواهی دید.
پس از شهادت حسین(ع) ابن‌زیاد در مسجد كوفه منبر رفت و گفت: «اَلْحَمْدُلله اَظْهَرَ الْحَقَّ وَ اَهْلَهُ وَ نَصَرَ اَمِیرَالْمُؤْمِنین یَزِیدَ وَ حِزْبَهُ، وَ قَتَلَ الْكَذّابَ‌إ‌بْنَ الْكذّاب اَلحُسَیْنَ وَ شِیعَتَهُ»؛ حمد خدا را که حق را و اهل حق را پشتیبانی کرد و امیرالمؤمنین یزید و گروه او را یاری رساند، و دروغگوی، پسر دروغگو یعنی حسین و یارانش را به قتل رساند. كه در این‌جا «عبدالله‌بن‌عفیف‌اَزدی‌غامدی» با چشم‌های نابینا، به پا می‌خیزد و می‌گوید: «پسر مرجانه! دروغگوی پسر دروغگو، تویی و پدرت و كسی كه تو را به حكومت عراق فرستاده است.» ، عاقبت هم به دستور عبیدالله كشته می‌شود ولی اجازه نداد عبیدالله جوّ جامعه را به نفع امویان تغییر دهد.( الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج 2، ص 117 )
یحیی‌بن‌الحكم، برادر مروان، در دربار یزید گفت: بین شما و پیامبر خدا در روز قیامت جدایی افتاد، من دیگر در هیچ كاری با شما شركت نمی‌كنم. (طبری، ج5 ، ص359 و حماسه حسینی، ج3 ، ص352)
هند زن یزید وقتی خبر شهادت امام حسین (ع)را شنید، خود را در لباس مخصوص مستور كرد و از اندورن به مجلس مردان آمد و گفت: آیا این سر حسین فرزند فاطمه است؟! یزید به او گفت: تو برای او گریه و عزاداری كن، خدا بكشد ابن‌زیاد را كه در كشتن او تعجیل كرد. (طبری، ج3 ، ص354 )
پسر یزید خود را از خلافت خلع كرد و بر یزید و معاویه لعنت فرستاد و حق را به جانب حسین و علی(ع) داد
و از همه مهم‌تر؛ نتیجه كربلا این بود كه پرده‌ی نفاق حاكمان دریده شد و حساب سلطنت از دین جدا گشت.
امام(ع) در روز عاشورا فرمود: «ایْمُ اللَّهِ إِنِّی لَأَرْجُو أَنْ یُكْرِمَنِی رَبِّی بِالشَّهَادَةِ بِهَوَانِكُمْ ثُمَّ یَنْتَقِمُ لِی مِنْكُمْ مِنْ حَیْثُ لَا تَشْعُرُونَ. » (مقتل خوارزمی، ج2 ، ص32. بحار الأنوار ، ج 45، ص 52 ) به خدا قسم من امیدوارم كه پروردگارم مرا به وسیله‌ی شهادت گرامى بدارد و انتقام مرا از شما از طریقى كه ندانید بگیرد.
پس از شهادت امام حسین(ع)، تا دوازده سال - دیگر بنی‌امیه به جای حمله در حالت دفاع قرار گرفتند، و این اوّلِ سقوط یك حكومت است- نهضت‌ها و خونریزی‌ها ادامه یافت و پس از آن همان خانه‌ای كه در زمان حسین(ع) كسی درِ آن را نمی‌زد، با مختصر آرامشی كه در زمان امام پنجم(ع) به‌وجود آمد، مسلمانان از اطراف و اكناف مانند سیل به همان خانه رجوع کردند و پس از آن؛ ‌روز به ‌روز به آمار شیعیان اهل‌البیت(ع) افزوده و حقّانیت و نورانیتشان در هر گوشه از جهان اسلام نمایان شد، حقّانیتی توأم با مظلومیت، و این واقع‌بینی امام حسین(ع) را روشن می‌كند.
42 - «كشف المحجة لثمرة المهجة»، سید ابن طاووس ، ص 223.
43 - سوره‌ی صاد، آیه‌ی 26.
44 - علامه طباطبائی(ره)، معنویت تشیع، ص 34.
45- همان، ص 36.
46 - همان ، ص 38.
47 - تاریخ طبری، ج 4 ، ص 52- الغدیر، ج 14، ص 2.
48 - سوره‌ی احزاب، آیه‌ی 33.
49 - تحف العقول عن آل الرسول ص 245.
50 - سیدبن طاوس، اللهوف على قتلى الطفوف، ص 61.
51 - تاریخ الامم و الملوك، ج5 ، ص 411 ـ ارشاد، ج 2، ص 84 .
52 - برای بررسی بیشتر این موضوع در نهضت عاشورا به كتاب «كربلا مبارزه با پوچی‌ها» از همین مؤلّف مراجعه فرمایید.
53 - در مورد توجه به جایگاه قلب ایمانی به روش اهل البیت(ع) می توانید به کتاب «مبانی نظری وعملی حب اهل بیت(ع)» از همین مولف رجوع کنید.
54 - پدر عمر سعد در بیرون از مدینه کاخی به نام کاخ عقیق ساخته بود و به خوش‌گذرانی مشغول بود.
55 - سوره‌ی انبیاء، آیه‌ی 73.
56 - سوره‌ی اعراف، آیه‌ی 54.
57 - سوره‌ی نحل، آیه‌ی‌ 2.
58 - سوره‌ی یس، آیه‌ی 82.
59 - نقل از کتاب حماسه حسینی، ج1، ص309.
60 - مقام معظم رهبری «حفظه‌الله‌تعالی» می‌فرمایند: غربیها در تبلیغات خود این‌گونه القاء کرده‌اند که توسعه و پیشرفت مساوی غربی شدن است و متاسفانه برخی از کارگزاران و نخبگان کشور مدل پیشرفت را صرفا یک مدل غربی می‌دانند که این مساله‌ای غلط و خطرناک است... به طور قاطع می‌گویم الگوی غربی برای توسعه، یک الگوی ناموفق است. 25/2/1386.
61 - سیدبن طاوس، اللهوف على قتلى الطفوف، ص 128.
62 - مقتل الحسین(ع)، خوارزمی، ص 39 تا 42، نقل از کتاب «امام حسین(ع) از محمد جعفر طبسی، ترجمه عبدالحسین بینش، ص 381.
63 - معانی‌الاخبار، ص 288.
64 - بحارالأنوار، ج 44، ص 297.
65 - الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج 2، ص 111.
66 - بحار الأنوار ، ج 44، ص 366.
67 - الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج 2، ص 90.
68 - سیدبن طاوس، اللهوف على قتلى الطفوف، ص 65.
69 - شیخ طبرسی، إعلام الورى بأعلام الهدى ، ص 237.
70 - سیدبن طاوس، اللهوف على قتلى الطفوف، ص 99.
71 - سیدبن طاوس، اللهوف على قتلى الطفوف، ص 65.
72 - مروج الذهب، ج 2، ص 341 به نقل از الغدیر، ج10، ص397.
73 - امالی صدوق، ص 152.
74- مختصر تاریخ دمشق، ابن‌منظور، ج 7، ص 144.
75 - شرح نهج البلاغه، ج 3، ص263.
76 - مقتل مقرّم، ص 262.
77 - بحار الأنوار ، ج 44، ص 383.
78 - سوره محمد(ص) آیه 29.
79 - ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج 3، ص 464.
80 - نهج البلاغه، نامه‌ی 17.
81 - محقق اردبیلی، حدیقة الشیعه، ص 355.
82 - ترجمه‌ی الغدیر فى الكتاب و السنه و الأدب، ج 19، ص 137.
83 - ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج 1 ص 51.
84 - به تفسیر کبیر، فخر رازی، ج 20، ص 237، یا الدّرالمنثور، سیوطی ذیل آیه‌ی 60 سوره‌ی إسراء رجوع شود.
85 - مستدرك الحاكم، 4/ 479 [4/ 526 ح 8476]، و أخرجه ابن عساكر كما فی كنز العمّال، 6/ 39.
86 - علامه حلى ، نهج الحق و كشف الصدق، ص 310.
87 - ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج 1، ص 130.
88 - همان ج 2، ص 10.
89 - استفاده‌ی حساب شده‌ی خلفاء از امویان بر همین اساس است.
90 - مروج الذهب، ج 1 ، ص440
91 - عبدالله علایلی، الامام الحسین(ع) ص 191.
92 - تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 164.
93 - تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 175.
94 - فیض الاسلام، نهج البلاغه نامه‌ی 37.
95 - البته مورخین شیعه و سنی در نسبت معاویه به ابوسفیان تشکیک کرده‌اند که موضوع بحث این مقال نیست، به تاریخ سیاسی اسلام از رسول جعفریان، ج 2، ص 493 و کتاب حزب علوی و حزب اموی از دکتر محسن حیدری، ص 335 رجوع شود.
96 - مقام معظم رهبری(حفظه الله تعالی)2/6/1387.
97 - سوره‌ی یونس ،آیه‌ی 71.
98 - سیدبن طاوس، اللهوف على قتلى الطفوف، ص 100.
99 - الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج 2، ص 97.
100 - این افراد از اصحاب رسول خدا(ص) بودند که در جامعه‌ی مسلمین حضور داشتند، نه این‌که در بین لشکر عمر سعد باشند.
101 - بحار الأنوار، ج 45، ص 9.
102 - سیدبن‌طاوس، اللهوف على قتلى الطفوف، ص 120
103 - علامه‌ی امینی، الغدیر، ج 10، ص 257.
104 - علامه‌ی امینی، الغدیر، ج 10، ص 260.
105 -الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج 2، ص 42.
106 - مفاتیح الجنان، زیارت اربعین.
107 - «أمالی الصدوق»، ص 137، المجلس الثامن و العشرون .
108 - در باره‌ی جایگاه اشک بر امام حسین (ع)به کتاب «زیارت عاشورا» به بحث «جایگاه اشک برای امام حسین(ع)» رجوع فرمائید.