فهرست کتاب


در سایه سار رمضان (پژوهشی در کلام و پیام مقام معظم رهبری حضرت آیة الله العظمی خامنه ای)

مرکز غدیر‏‏‏

تقوا، وصیت اول و آخر پیامبران است

تـقوا، وصیت اول و آخر پیامبران است . در سوره هاى مختلف قرآن مى خوانید، اولین سخنى كـه انـبـیـاى الهـى به مردم گفته اند، توصیه ى به تقوا بوده است . اگر تقوا باشد، هـدایـت الهـى هـم هـسـت و اگـر تـقـوا نـبـاشـد، هـدایـت الهـى هـم بـه صـورت كامل نصیب فرد و جامعه نمى شود. این روزه ، مقدمه ى تقواست .
خـداونـد در آیـه اى از سـوره ى حـدیـد مـى فرماید: ((یا اَیُّهَا الّْذِینَ آمَنُوا اِتَّقُوا اللّهَ وَ آمـِنـُوا بـِرَسـُولِهِ یـُوتـِكـُم كـِفـْلَیـْنِ مـِنْ رَحـْمـَتـِهِ وَ یـَجـْعـَل لَكـُمْ نـُورا تـَمـْشـُونَ بـِهِ(123»؛ تـقـوا مـوجـب مـى شـود كـه خـداى مـتـعـال نـورى را در قـلب و زنـدگـى و راه شما قرار بدهد، تا بتوانید در پرتو آن نور حـركـت كـنـیـد و راه زنـدگـى را پـیـدا نمایید. بشر نمى تواند با سردرگمى حركت كند. بـدون شـنـاخـتـن مـقصد و هدف ، حركت انسانى میسور نیست . این نورى كه مى تواند هدف و سرمنزل و راه را به ما نشان بدهد، ناشى از تقوا و پرهیزكارى است .(124)

تقوا سدى شكست ناپذیر در برابر قویترین قدرتهاى مادى

... در هـمـه ى امـور و آنـات زنـدگـیـتان ، تقواى الهى را بر خود فرض و لازم بشمارید. مـخـصوصا كسانى كه در جامعه مسؤولیت بیشترى دارند. اگرچه در جامعه ى اسلامى همه مـسـؤولند؛ اما هرچه مسؤولیت بیشتر و بار سنگینتر باشد، زاد و توشه ى تقوا بیشتر مورد نیاز است . آن كسانى كه در جامعه مسؤولند، باید بر مایه ى تقواى خود بیفزایند، بـدانـنـد كـه چـه مى كنند و بفهمند كه آیا رضاى الهى در این حرفى كه مى زنند، در این اقـدامـى كـه انـجام مى دهند و در این عملى كه مى كنند، هست یا نه ؟ این ، معیار و ملاك است . اگر ما تقوا را پیشه ى خودمان بكنیم ، واللّه قویترین قدرتهاى مادى هم نخواهند توانست سرِ سوزنى در این راه مستقیمى كه ما طى مى كنیم ، انحراف به وجود بیاورند.(125)

نـــتـــیـــجـــه ى روزه ى مـــاه رمـــضـــان ، ذخـــیـــره ى تـــقـــوا دردل و جان ماست

نـتـیـجـه ى روزه ى مـاه رمـضـان ، ذخـیـره ى تـقـوا در دل و جـان مـاسـت كـه بـایـد مـا را در راهـهـاى پـُر پـیـچ و خـم زنـدگـى در طـول سـال مـدد كند و صراط مستقیم را براى ما تضمین نماید. ماه رمضان با همه ى عظمت و كـرامـت و فضاى انباشته از رحمتش سپرى شد و مردم مسلمان در سراسر عالم در این ماه به بركت روزه ى روزها و توسل و دعا و ذكر و تلاوت قرآن ، دلها و جانهاى خود را نورانیتر و به خدا نزدیكتر كردند.
بـه بـركـت مـاه رمضان ، براى مسلمان فرصتى پیش مى آید كه باید از آن در جهت تقویت حـیـات مـعـنـوى و نـشـاط مـادىِ خـود اسـتـفـاده كند. یكى از درسهاى بزرگ ماه رمضان كه در خـلال دعـا و روزه و تـلاوت قـرآن در ایـن مـاه باید آن را فرا بگیریم و استفاده كنیم ، این اسـت كه با چشیدن گرسنگى و تشنگى ، به فكر گرسنگان و محرومان و فقرا بیفتیم . در دعـاى روزهـاى مـاه رمـضان مى گوییم : ((الّلهم اغن كلّ فقیر، الّلهم اشبع كلّ جائع ، الّلهم اكس كلّ عریان (126». این دعا فقط براى خواندن نیست ؛ براى این است كه همه خود را براى مبارزه ى با فقر و مجاهدت در راه ستردن غبار محرومیت از چهره ى محرومان و مستضعفان موظف بدانند. این مبارزه ، یك وظیفه ى همگانى است . در آیات قرآن مى خوانیم : ((اَرَأَیـْتَ الَّذِی یـُكـَذِّبُ بـِالدِّیـنِ فـَذلِكَ الَّذِی یـَدُعُّ الْیـَتـِیـمَ وَ لا یـَحـُضُّ عـَلى طـَعـامِ الْمـِسـْكـِیـن (127». یـكـى از نـشـانـه هـاى تـكـذیـب دیـن ایـن اسـت كـه انـسان در مـقـابـل فقر فقیران و محرومان بى تفاوت باشد و احساس مسؤولیت نكند. در ماه رمضان ، به بركت روزه ، طعم گرسنگى و تشنگى و نرسیدن به آنچه را اشتهاى نفس انسان است ، درك كـردیـم و چـشـیـدیـم . ایـن بـایـد مـا را بـه احـسـاس مـسـؤولیـتـى كـه اسـلام در قبال مساءله ى مهم فقر و فقیر از یكایك مسلمانان خواسته است و بر دوش آنان وظیفه نهاده است ، نزدیك كند.(128)