فهرست کتاب


در سایه سار رمضان (پژوهشی در کلام و پیام مقام معظم رهبری حضرت آیة الله العظمی خامنه ای)

مرکز غدیر‏‏‏

روزه ى باتوجه ، به وجودآورنده ى تقواست

روزه ، مـوجـب تـقـوا و بـه وجـود آورنـده ى تـقـواسـت ؛ امـا روزه ى بـاتـوجـه . در جلسات اول این مجلس ، من به روایات روزه اشاره كردم ، بعضى از آقایان دیگر هم كه به این جا آمـدنـد و افـاضـه كـردند، اشاره نمودند. روزه فقط این نیست كه انسان نخورد و نیاشامد؛ روزه یك نوع پرورش روح شماست . شما مى توانید اندامهاى روحتان را با روزه پرورش بدهید و تصفیه و پاكیزه شوید و طهارت پیدا كنید.
ایـن زكـات و انـفـاقـى هـم كه یك عبادت بزرگ محسوب مى شود، داراى جسم و روحى است . ((وَ مَنْ یُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَاولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُون (117»؛ این زكات ، باید آن حـرص و بـخـل درونـى مـا را بـشـكـنـد و آن دلبـسـتـگـى مـا بـه مال و به زخارف دنیوى را از بین ببرد. این زكات ، زكات خوبى است .(118)

عدم توجه به روح عبادت ، تحجر را پدید مى آورد

اگـر نـمـاز و روزه بـاتـوجـه و ذكـر آگـاه گر و هشیارگر انسان ، براى ما وجود داشته باشد، آن وقت مسلمانى خواهیم بود كه روزبه روز به سمت هدفهاى اسلام پیش مى رویم . اگـر مـى بـیـنـید كه در جوامعى مسلمانانى بودند یا هستند كه به هدفهاى اسلام نزدیك نشده اند و دور شده اند، یكى از عیوب كارشان این جاست . شاید عیبهاى متعددى باشد، كه این ، یكى از آنهاست .
اگـر در حـال عبادت ، توجه نبود و روح عبادت كه همان عبودیت و انس به خدا و تسلیم در مـقـابـل اوسـت مـورد تـوجـه قرار نگرفت ، آن وقت خطرهاى گوناگونى در سر راه انسان قرار مى گیرد، كه تحجر یكى از آنهاست .
بعضى از همین خوارجى كه در این ایام اسمشان را زیاد شنیدید، آن چنان عبادت مى كردند و آیات قرآن و نماز را باحال مى خواندند، كه حتى اصحاب امیرالمؤمنین (علیه السّلام ) را تـحـت تـاءثـیـر قـرار مـى دادنـد! در هـمـان ایـام جـنـگ جـمـل ، یـكى از یاران امیرالمؤمنین عبور مى كرد، دید كه یكى از آنها عبادت مى كند و نصف شـب ، ایـن آیـات را بـا صـداى خـوشـى مـى خـوانـد: ((أَمَّنْ هـُوَ قـانـِتٌ آنـاءَ اللَّیْل (119)...))
مـنـقـلب شـد و پـیـش امـیـرالمؤمنین آمد. حتى انسانهاى هوشمند و زیرك و آگاه ـ كه اصحاب نزدیك امیرالمؤمنین (علیه السّلام ) غالبا این طور بودند ـ نیز اشتباه مى كردند.(120)

جامعه اى كه باتقواست ، از نعم الهى در دنیا هم برخوردار مى شود

اگـر مـلتى یا فردى داراى تقوا بود، تمام خیرات دنیا و آخرت براى او جلب خواهد شد. فـایـده ى تـقـوا، فـقـط بـراى كـسـب رضـاى پـروردگـار و نـیـل بـه بـهـشـت الهى در قیامت نیست ، فایده ى تقوا را انسان باتقوا در دنیا هم مى بیند؛ عـزت دنیوى هم به دست مى آورد و خدا علم و معرفت در امور دنیا هم به او مى دهد. جامعه اى كـه در راه تقوا حركت مى كند، فضاى زندگى آن جامعه ، فضاى سالم و محبت آمیز و همراه با تعاون و همكارى بین آحاد جامعه است .(121)